บันทึกเที่ยวญี่ปุ่น8-17/8/2009 ตะลุยร้านเมดคาเฟ่ (13) （Ｖ3）

เคยไปร้านเมดกันบ้างไหมคะ?

จากที่เคยอ่านตามนิตยสาร หรือฟังจากปากของคนที่เคยไปมา ไม่เท่ากับได้ไปสัมผัสบรรยากาศจริงแน่ๆค่ะ  (แต่ถ้าไปคนดียวคงไม่กล้า คราวนี้มีคนพาไปเลยขอไปลองสักหน่อย อย่างน้อยถือเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งล่ะค่ะ อยากรู้ว่าทำไมคนที่ได้ไปแล้วถึงติดใจนักหนา อยากไปกันอีก )

ร้านแรกที่ได้ไปสัมผัส ชื่อร้าน เมโดรีมมิน  เจอร้านแรกก็ถูกใจเลยล่ะ (ส่วนตัวชอบร้านนี้มากที่สุดเท่าที่ไปมาทั้งหมดเลยล่ะ)

MaiDreamin　(めいどりーみん)

http://maidreamin.com/

ไปตามเมดที่มายืนแจกใบปลิว เมดคนนี้ธอเด่นมากตรงที่เธอตัวเล็กกว่าระซะอีก (โอ๊วว คิดว่าไม่มีใครเล็กกว่าแล้วนะเนี่ย)  พอรับใบปลิวมา แล้วก็ถามว่าร้านอยู่ตรงไหน เธอก็เดินนำพาไปขึ้นลิฟท์แล้วไปส่งถึงที่ร้านเลยล่ะค่ะ พอเข้าไปในร้าน ได้ยินเสียงหวานใส ส่งมาเลย"โอคาเอรินาไซมาเซะ โกจูจินซามะ โอโจซามะ เมโดรีมมิเฮะ โยโคโซะ " แล้วน้องเมดจะถามว่ากี่คน  แล้วจะเขียนเวลาให้ค่ะว่าหมดเวลาเท่าไหร่( คือบางร้านจะจำกัดเวลานั่งนะ ให้นั่งแช่ก้นนานๆไม่ได้)

ร้านเมดตอนแรกในอิมเมจของระ นึกมาก่อนหน้านี้เลยนะว่า ได้เคยเห็นแต่เมดไปยืนแจกใบปลิว คิดว่า คงไม่ค่อยมีแขกมั้ง ที่ไหนได้ เกือบแน่นร้านแหนะ นี่ขนาดไปตอนที่ร้านเพิ่งเปิดใหม่ๆนะ  แถมมีคนที่มาแบบคนเดียวเยอะกว่าแบบที่มากันหลายๆคนซะอีก (ผู้หญิงที่มาคนเดียวก็มีนะ)  ระ่ว่า ถ้ามาคนเดียวจะได้เล่นกับเมดแบบเต็มที่กว่ามาหลายคน หรือมาเป็นคู่ โต๊ะข้างๆเค้าก็มาเป็นครอบครัว 4คน พ่อแม่ลูก 2คน (ก็โตๆกันหมดแล้วน่ะประมาณม.ปลาย เหมือนกับมาเที่ยว)  ยิ้มกันตลอดไม่หุบเลย คือที่ร้านนี้มีลูกเล่นแปลกๆให้ได้ขำกันเยอะ

อย่างตอนแรกก่อนสั่งอาหารนี่เล่นเอาเขิน เมดก็จะมีเทียนอันเล็กๆ มาจุดไฟให้ แล้วบอกว่า ขอต้อนรับเข้าสู่โลกแห่งความฝัน แล้วร่ายคาถา(อะไรไม่รู้แต่น่ารักอย่างแรง) แล้ว ไฟมันก็ติด (ตัวอย่างเทียนอันจิ๋วไปดูที่ลิงค์ของร้านนะ)  +เสียงหัวเราะ" เหอๆๆ"<-- เป็นเอกลักษณ์หัวเราะเฉพาะของเมดเปล่าเนี่ย ไปร้านไหนเจอเสียงแนวนี้หมด ลองไปฟังได้ที่ลิงค์ด้านบนเช่นกัน เสียงก็จะขึ้นจมูกนิดๆ ฟังก็น่ารัก+ขำ ๆ เหมือนกันนะ)

น้องเมดก็จะยื่นเมนูให้ ถ้าเลือกว่าจะสั่งอะไรได้แล้วให้เรียกอีกทีน่ะค่ะ

ยังเช้าอยู่ก็เลย เลือกเมลอนโฟลด์มากิน น่ารักจนไม่ค่อยอยากจะกินเลยง่ะ  แต่เดี๋ยวก่อน ยังกินไม่ได้ง่ายๆ

ก่อนกินน้องเมดจะให้ร่ายคาถาก่อนค่ะ (เธอจะทำเป็นตัวอย่างแล้วให้เราทำตาม) ตอนนี้โคตรเขินเลย  คือเธอบอกว่า ของกินอันนี้อาจจะไม่อร่อย ต้องเสกให้อร่อยก่อน โดยการทำมือเป็นรูปหัวใจ  ส่องไปที่อาหาร แล้วทำเป็นวงๆพร้อมกับพูดว่า

アットマークで 萌え萌えキュン☆‏

"โมเอะ โมเอะ ควิ๊น ☆" 

รอบที่เราทำ น้องเมดก็จะร่วมทำไปด้วย (คือใครมาร้านเมดแล้วต้องทำทุกคนแหละ  ตอนแรกมองโต๊ะอื่นทำแล้วก็ยิ้มๆ พอถึงตาตัวเองมั่งนี่สิ เขินจริงๆ

น้องเมดหลังจากทำเสร็จ ยิ้มให้แล้วพูดว่า "อ๊า อร่อยแล้วค่ะ เชิญทานกันตามสบายนะคะ(หัวเราะ)

*บางร้านไม่ให้ถ่ายรูปเลย  บางร้านถ่ายแต่อาหารได้

มีคนนึงที่มาคนเดียว เหมือนเป็นซารารี่แมนน่ะค่ะ นั่งเล่นเกมกับน้องเมด ทีนี้เค้าแพ้แล้ว ต้องไปยืนบนเวที แล้วให้ใส่หวกลายการ์ตูนๆน่ารัก แล้วพูดว่า "แพ้ซะแล้ว"ด้วย  ท่าทางเขินมากเลย แต่ก็เรียกรอยยิ้มให้แขกๆในร้านได้เยอะนะ  รู้สึกผ่อนคลายดีค่ะ ( จะว่าไปยังอายจากคาถาที่ร่ายก่อนกินไม่หายเลย จริงๆ)

ตอนจะจ่ายตังค์ น้องเมด ก็จะมาเป่าเทียนที่จุดไว้ตอนแรกให้ดับ (ยังบริการได้โมเอะเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ)

แล้วก็เจอน้องเมดตัวเล็กๆที่เคยพามาส่งตอนแรกอีกรอบ ตอนนี้เธอถามระว่าสูงเท่าไหร่ พอบอกไป เธอบอกว่า "ว๊า แพ้คุณหนูซะแล้ว" (เตี้ยกว่าระ 2เซนเอง)  ชะตากรรมเดียวกับระเลย บอกว่ามีน้องชายก็สูงกว่าเธอหมด ตอนออกจากร้านเธอยังโบกมือ บ๊ายบายเลย  (จะบอกว่า ตอนเย็นๆเดินมาแถวนี้อีกรอบยังเจอเธอมาแจกใบปลิวอยู่ ยังจำได้แล้วยังทักทายอีก)

ช่วงนี้เที่ยงพอดีค่ะ  เลยแวะทานร้านราเมง(เห็นว่าเป็นร้านราเมงเก่าแก่ของย่านอากิฮายาระเลยก็ว่าได้นะ) คืออร่อยจริงๆ แต่ระกินไม่หมด(ชามมันใหญ่มาก)  แต่คุณลุงคนทำก็มองแล้วยิ้มๆนะ ไม่ใช่ว่าไม่อร่อยนะคะ ระเป็นคนทานน้อยอยู่แล้ว ถ้าคราวหลังใครไปกับระเดี๋ยวจะพาไปกินที่ร้านนี้ให้ แก้มือ+ของเค้าอร่อยจริงๆ

ว่าแล้วก็ไปเดินทัวร์ หาร้านเมดต่อ (คือวันนี้เดิน+ทานเกือบทั้งวันเลย)

ร้านต่อไปเป็นร้านเมดคาเฟ่แอดโฮมค่ะ

http://www.cafe-athome.com/

เข้าไปในโซนที่เมดแต่งชุดออกแนวญี่ปุ่น (เป็นแคมเปญเฉพาะช่วงฤดูร้อน) ร้านก็แต่งสไตล์ญี่ปุ่นไปหมด

ร้านนี้เข้มมาก ไม่ให้ถ่ายรูปเลย เสียดายง่ะ ร้านนี้ได้ไปกินน้ำแข็งใส (รสเมลอน)  ก้อนโต กินแล้วละลายในปาก  ตอนที่สั่งชาร้อนมา น้องเมดเธอก็มาชงชาแบบโบราณให้เห็นจะๆเลย (หาดูไม่ค่อยได้แล้ว)  ชุดเมด (กิโมโน)ของที่นี่น่ารักจริงๆค่ะ มีบางคนใส่เป้ตุ๊กตาหมีตัวเล็กๆด้วย  พอมาร้านนี้มาเจออีกแล้ว ให้ร่ายคาถาก่อนกินด้วย ว่าโมเอะ ๆ~  เหมือนกับร้านที่แล้วเลย คิดว่า คงเป็นเครื่องหมายการค้าอย่างหนึ่งของน้องเมดแน่ๆ

พออกจากร้านนี้แล้วก็ไปเดินเล่นรอบๆอากิบะค่ะ ไปโซนขายคอม อะไรแบบนี้ด้วย(ปกติมาไม่เคยไปแถวนั้นเลยนะ ดิ่งเข้าร้านอนิเมกับถ้ำเสือตลอด)

แล้วก็ไปต่อที่ร้านเมดนาโกมิแนว "น้องสาว"+ซึนเดเรค่ะ

http://www.nagomi.tv/

ที่นี่ก็ห้ามถ่ายรูปอีก  ทว่าน้องสาวซึนได้ใจจริงๆนะ  พูดได้ห้วนมาก อย่างโต๊ะข้างๆที่เห็น เวลาวางอาหารวางแรงจนลุกค้าตกใจหลังจากนั้นก็ขอโทษแบบน่ารักแล้วทำเสียงซะหวานหยดย้อยเลย

โต๊ะระไม่โดนสงสัยเพราะมี"พี่สาว"อยู่ล่ะมั้ง  แต่ก็น่ารักนะคะ  ร้านนี้แหลนั่งบีบเสียงไข่รันกะเล่น จนน้องเมดได้ยินแล้วทัก   ที่ตอนหลังได้เอาเอากาจาปองไข่้เสียงเบร์ร่าไปแจกจ่ายด้วย  (เพราะน้องเมดต่างคนขาดเบร์ร่ากันทั้งนั้น)  ตอนหลังก่อนจะกลับขอบคุณกันใหญ่เลย

นั่งไปนั่งมาทัวร์ไปทัวร์มา เริ่มมืดแล้ว เร็วมากเลย มาคิดดูไปได้ไม่กี่ร้านเองนะเนี่ย

ก็เลยมาจบที่ร้านนี้ค่ะ

ร้านแกรนวาเนีย グランヴァニア

http://the-granvania.ciao.jp/

ร้านนี้จะออกแนวเมดยุโรปค่ะ  แล้วเมนูก็จะชื่อแปลกๆ

妖精の舞踏会 (３～４人前）････････１８００Ｇ

ชื่ออย่างกะของกินในแนวเกมอาร์พีจี ออกแนวผจญภัยนะ  บางทีสั่งไปยังลุ้นเลยว่าจะได้อะไรมากิน เสียดายลืมถ่ายเมนูไว้

*รูปบนจากอากิบะบลอก   ชุดเมดก็จะมีหลากหลายนะ ไม่ค่อยซ้ำกันเลย

อ้อ ตอนหาข้อมูลของร้านนี้ในบลอกของอากิบะ ก่อนที่หน้าจะมาเป็นร้านแกรนวาเนียนี้ เป็นร้านเก่าแก่ของย่านอากิบะ(cafe CORONA) ที่เพิ่งปิดตัวลงไปน่ะค่ะ  ประมาณว่าคนที่รู้จักย่านอากิบะมาแต่เก่าก่อนก็ต่างรู้จักร้านนี้ พอมาเปิดเป็นแกรนวาเนีย เห็นบอกว่าโต๊ะที่นั่งบางตัวก็ยังคงของเดิมไว้

โห ตอนไปไม่รู้ตัวมาก่อนเลยนะเนี่ยว่ามีประวัติแบบนี้ด้วย ..มิน่าล่ะร้านนี้คนแน่นมากๆเลย ดึกแค่ไหนก็มีคนมาตลอด

อันนี้พิซซ่าที่สั่งมาค่ะ   ก่อนหน้านี้สั่งออมเล็ทมาด้วย  สุดยอดแห่งความเอียน  อยากจะหาซอสพริกมาเติมด้วยจริงๆ

ใหญ่+เยอะมาก น้องเมดมาวาดดาวให้เองเลย  ดีนะที่ไป 3คน ไม่งั้นคงไม่หมด

ของติดไม้ติดมือมาเล็กน้อยจากร้านเมด

ไปร้านเมดได้พอยท์การ์ดมา 2 ร้านแหนะ   (วันนั้นเป็นคุณหนูทั้งวันเลย (^∇^)  ) ไม่รู้จะได้มีโอกาสไปเพิ่มพอยท์ร้านอีกมั้ยนี่สิ สนุกดีค่ะ ได้รับความ"โมเอะ"มาเต็มสตรีมเชียว

อากิบะยามค่ำคืน ออกจากแกรนวาเนียก็ 3ทุ่มกว่าๆแล้ว ร้านปิดกันหมดแล้ว ก็ผ่านไปอีกวันค่ะ  อยากจะให้เวลาหยุดได้จังเลย อยู่โน้นเหมือนเวลาผ่านไปเร็วมาก วันรุ่งขึ้นก็ไปลุยคอมมิคเกะของวันแรกค่ะ

(พอมาอัพเป็นเรื่องๆ เลยกลายเป็นอัพย้อนวันยังไงไม่รู้เนอะ)

แฝงโฆษณา(ฮา)

ไลฟ์ของแองเจลล่าก็เดือน 10 ไลฟ์มาครอสก็เดือน 10 ไลฟ์30ปีกันดั้มก็เดือน 10

ถ้าไปเดือนนี้ท่าจะได้ทัวร์ไลฟ์ทุกสัปดาห์แน่ๆ

t

Comments

(171.97.15.184|171.97.15.184) (2014-01-17 11:35)

ma_ki (2009-10-06 18:59)

โอ้ อ่านแล้วอยากไปบ้างจัง ท่าทางน่าสนุก

salemanbps (2009-09-01 01:01)

อากิบะ กลางคืนมีอะไรให้เดินไหมอะ ครับ

Piggy (2009-08-31 23:42)

โอ๊ยๆๆ เห็นอาหารแต่ละอย่างแล้วน้ำยายไหย

ให้ตายสิ เสียดายจริงๆ น้า เพราะตอนที่เดินหลงจนต้องวนรอบอากิฮาบาระ

เราก็เจอร้านอาหารน่ากินมากมาย แต่เพิ่งกินข้าวเช้ามาหยกๆ เลยไม่ได้แวะชิมสักร้าน orz

ส่วนร้านเมดนี่น่ารักดีนะ ขำร้านที่ให้น้องเมดเป็นสาวซึน 555+ แบบนี้ก็มีด้วยเหรอเนี่ย

แต่ให้ตายยังไงก็คงไม่กล้าเข้าหรอกเรา สภาพตัวเองไม่เหมาะที่จะเข้า

yukiru (2009-08-31 18:57)

ถือเป็นประสบการณ์ดีๆเลยนะเนี่ย ที่ได้ไปเมดคาเฟ่ ถ้าเป็นเราคงไม่กล้าเข้าง่ะ ต่อให้มีลูกค้าผู้หญิงไปนั่งบ้างก็เถอะ ต้องทำ โมเอะ โมเอะ คิวน์ ด้วยเหรอ โห... แต่ถ้าต้องทำกันทุกคนงั้นก็คงน่าอายน้อยลงนิดนึงล่ะเนอะ ตกลงมันเป็นธรรมเนียมที่ต้องทำทุกร้านเลยเหรอเนี่ย ....

พูดถึงราเม็ง มันเป็นอาหารที่เราไม่ค่อยได้กินตอนไปญี่ปุ่นนะ เพราะไปหน้าร้อนแล้วมันไม่รู้สึกอยากกินอะไรร้อนๆเลยง่ะ เอาไว้จะลองหาโอกาสไปตอนฤดูอื่นดู จะได้ไปลองบ้าง

khunyui (2009-08-31 14:58)

อยากลองไปร้านเมดมั่งจังเลย ไว้วันหลังเราไปด้วยกันนะ จำได้ว่าก่อนไป โยโกไปนั่งกินราเมงที่อากิกับซากุระ อร่อยหรือเปล่าจำไม่ได้รู้แต่ว่าร้านผู้ชายเยอะมาก (ฮา)

ปีหน้าไปอีเว๊นท์ ดีจีเอส กันนะ แคส บันไซมากกกกก อยากไป อยากไป ( แคส คามิยา โอโนะ ยูแคน สิกิตะ ยูซ่า ฮิโรกิ )

fafner (2009-08-31 14:36)

อยากไปซักครั้งเหมือนกัน ร้านเมด

แต่ไม่รู้ภาษาญี่ปุ่นเลย จะได้การไหมหว่า