บทสัมภาษณ์ ซากาโมโต้ มาอายะ (มาครอสฟรอนเทียร์)
ซากาโมโต้ มาอายะในฐานะนักร้อง นักแต่งเพลง และรันเช่
ไม่ใช่แค่ร้องเพลงเปิดเท่านั้น ในเรื่องยังสวมบทเป็นแม่ของรันกะและยังช่วยแต่งเพลง ไอโม โทริโนะฮิโตะ อาโอโนะเอเทลอีกด้วย ความเกี่ยวข้องในมาครอสฟรอนเทียร์ของเธอมีอะไรบ้าง!!

ความเกี่ยวพันกับมาครอสฟรอนเทียร์ของซากาโมโต้มาอายะ นอกจากเพลง"ทายแองกูล่า"แล้วยังมีอะไรที่ได้เกี่ยวข้องอีกบ้าง
ซากาโมโต้-พอได้ร้องเพลงเปิดแล้วหลังจากนั้นก็ได้แต่งเนื้อเพลงของ อาโอโนะเอเทล ตอนที่ได้อัดเสียงทายแองกูล่านั้นอยู่ในช่วงเดือนมกราคมของปีนี้ และยังได้เข้าร่วมประชุมกับคันโนะซังก็ได้ฟังที่คุยกันว่า "ครั้งนี้จะได้หลายๆท่านมาช่วยกันแต่งเนื้อเพลงให้" ตอนนั้นฉันก็ไม่คิดเลยว่า จะได้มาแต่งเพลงเหมือนกัน พอกลับไปที่บ้าน แล้วมีการติดต่อจากคันโนะซังมาว่า"ต้องการเพลงที่ให้ความรู้สึกแบบนี้อยากจะลองแต่งเพลงแนวนี้ดูหน่อยมั้ย"
ตอนนั้นคันโนะซังได้อธิบายธีมของเพลงอย่างไรบ้าง
ซากาโมโต้-ได้เล่ามาให้ฟังว่ามีเด็กสาวที่ชื่อรันกะจะใช้เพลงนี้ร้องเพลงในตอนที่ที่ไม่สามารถสื่อสารให้อีกฝ่ายเข้าใจตรงกันได้ เธอเศร้าและแล้วออกจากดาวไป เป็นเพลงที่มีความสำคัญมากในเนื้อเรื่องช่วงครึ่งหลัง ดังนั้นฉันเลยเรียกชื่อเพลงนี้คร่าวๆว่า "เพลงพลัดพรากของรันกะ"(หัวเราะ) รันกะเป็นตัวละครที่มีพลังรับรู้ความรู้สึกร่วมกันระหว่างมนุษย์และบาจูร่า เหมือนเป็นคนที่อยู่ตรงกลาง คนที่เปรียบเสมือนยาที่ใช้เชื่อมต่อกับมนุษย์และบาจูร่า ดังนั้นเพลงนี้แท้ที่จริงแล้วจะไม่มีความรู้สึกที่ว่าเศร้ากับการลาจาก หรือโกรธที่ไม่มีใครเข้าใจในเรื่องดังกล่าวเท่านั้น คิดว่าเป็นเพลงที่รับเอาความรู้สึกเรื่องราวทั้งหมดมาอย่างเงียบๆ หลายปีที่ผ่านมาภายในตัวฉันมีธีมบางอย่างคือทางสายกลาง พอได้เขียนเพลงนี้แล้วรู้สึกว่าจังหวะเหมาะพอดี ท่อนที่บอกว่า"ไม่ได้โจมตีไม่ได้ป้องกัน ความรู้สึกกลางๆ"คันโนะซังก็ถูกใจท่อนนี้มาก และคิดว่าเข้าใจความรู้สึกตรงนี้ด้วย
นอกจากเพลงอาโอโนะเอเทลแล้วที่ยังช่วยแต่งอีกเพลงคือ
ซากาโมโตะ-ไอโมโทริโนะฮิโตะค่ะ อาโอโนะเอเทลเป็นธีมที่ฉันอยากเขียนอยู่พอดี เลยเขียนเสร็จรวดเดียวใน1วัน แล้วส่งเนื้อเพลงให้กับคันโนะซังเลย ภายในวันนั้นเองคันโนะซังก็ได้ทำทำนองเพลงให้ออกมาเสร็จเรียบร้อย เป็นเพลงวิเศษมากเลยค่ะ สำหรับฉันแล้วครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้แต่งเพลงให้กับคนอื่นร้องนอกจากตัวเอง ไม่คิดว่าท้ายที่สุดพอออกมาสมบูรณ์แบบนี้ได้แล้วนี่รู้สึกดีใจมากค่ะ พอทำเสร็จแล้วคันโนะซังก็บอกว่า "มีเพลงแบบนี้อีก"ก็เลยได้ลองฟังไอโมเวอร์ชั่นสั้นด้วย
จากคำขอของคันโนะที่ให้มาอายะซังฟังไอโมเวอร์ชั่นสั้นก็เพราะอยากให้ช่วยแต่งเนื้อเพลงให้หรือเปล่าคะ
ซากาโมโต้ -ค่ะเพลงนี้แต่ก่อนตามเนื้อเรื่องจะฟังดูเหมือนเป็นเพลงที่กล่อมเด็กรันกะได้ฟังมา แต่จริงๆแล้วเนื้อเพลงจะมีธีมที่เรียกว่า"การรวมต่างเผ่าพันธุ์"เพื่อที่จะได้รวมกัน เหมือนกับเป็นเพลงที่ชักชวนไปในแนวว่า "ช่วยมาทางฉันที" ดังนั้นฉันก็เลยดัดแปลงจากแนวกล่อมเด็กให้มาออกเป็นเพลงแห่งความรักด้วย
ไอโมเป็นเพลงที่แม่ของรันกะรันเชเป็นคนบอกกับรันกะ ตอนนั้นรู้หรือยังว่า ตัวเองจะได้รับบทเป็นรันเชด้วย
ซากาโมโต้- ตอนที่แต่งเพลง "ไอโม โทริโนะฮิโตะยังไม่รู้ค่ะ ในตอนสุดท้ายจะมีไอโมเวอร์ชั่นรันเชออกด้วยเหมือนกัน คันโนะซังซึ่งเป็นคนที่รู้เรื่องทั้งหมดก็เลยเสนอมาให้ฉันล่ะมังคะ
ไอโมที่มีเวอร์ชั่นกองทัพ ที่เรียกว่าไอโมO.Cด้วย นี่ก็ซากาโมโต้ซังแต่งใช่มั้ยคะ
ซากาโมโตะ- ไอโมเป็นเพลงที่มีธีมใช้เชื่อมโยงกับชีวิตและชีวิตให้มาพบกัน ทั้งๆที่เป็นเพลงใสๆสงบแต่กลับถูกใช้เป็นเครื่องมือในการทำสงคราม เป็นเรื่องที่ต้องคิดมากเลยค่ะ แต่การที่จะใช้เพลงที่มีพลังและเรียกเอาความรู้สึกการโจมตีอันรุนแรงให้ลืมตาตื่นขึ้นมาได้นั้น จะเป็นไปได้มั้ยนะ แต่ถ้าในมาครอสฟรอนเทียร์จะให้ความรู้สึกแบบนั้นได้จริงๆ ดังนั้นในเนื้อเพลงก่อนอื่นเลยคิดว่าน่าจะอยู่ในจุดที่พลิกไปอีกด้านของเพลงไอโมที่แท้จริง เขียนเหมือนกับตัวเองกำลังสวมบทบาทอยู่ แล้วปลดปล่อยความรู้สึกนั้นออกมาในเนื้อเพลง
ในเนื้อเพลงของไอโมO.Cรู้สึกได้ถึงความองอาจและพลังราวกับเพลงของกองทัพ ซากาโมโต้ซังเป็นคนที่แต่งเพลงนี้เองทั้งหมด ในตอนสุดท้ายก็ได้ร้องเพลงไอโมในฐานะรันเชอีกด้วย
ซากาโมโต้-ในตอนสุดท้าย เหมือนกับเป็นการปิดทุกอย่างลงด้วยเพลงของฉัน "ขอโทษนะคะชาวฟรอนเทียร์ทุกคนหลังจากที่เหนื่อยกันมานานก็มาปิดลงด้วยเพลงของฉันซะได้"(หัวเราะ) ไอโมเวอร์ชั่นแม่ก็มีเนื้อหาที่แตกต่างด้วยล่ะค่ะ
คันโนะซังก็บอกมาว่าซากาโมโต้ซังได้กลายเป็นแม่ของรันกะไปแล้ว (หัวเราะ)
ซากาโมโต้-ฉันได้พบกับผกก.คาวาโมริและคันโนะซังเป็นครั้งแรกเมื่อ 12ปีที่แล้ว ตอนนั้นฉันได้รับบทเป็นเด็กผู้หญิงม.ปลายในเรื่อง "เอสคราโฟนเน่" และตอนนี้ก็ได้มารับบทแม่ มาเมงุดูเป็นคนหนักแน่นพอดูเธอแล้วก็เหมือนกับได้กลับไปเห็นตัวเองเมื่อ 12ปีที่แล้ว จากความรู้สึกเหมือนกับได้เป็นแม่จริงๆ ส่วนเมนก็เคยเจอที่ไลฟ์ดูเป็นคนที่วิเศษมากเลยค่ะอุตะฮิเมะ 2คนของมาครอสฟรอนเทียร์นี่ดูเป็นวัยรุ่นและเท่จังเลย(หัวเราะ)
อ่านบทสัมภาษณ์ของสต๊าฟแล้วจะรู้เบื้องหลังอะไรหลายๆอย่างเลยล่ะค่ะ ดีกว่าไปอ่านวิเคราะห์มั่วๆ(คิดไปเองแล้วบอกว่าฝ่ายเรามั่ว แหนะ!?ปกติระจะตามข่าว3ด้านน่ะค่ะแต่จะเน้นสัมภาษณ์สต๊าฟเป็นหลักนี่แหละ) ช่วงนี้ผกก.รวมคาวาโมริซังก็ปล่อยข้อมูลเบื้องหลังมาหลายอย่างเลย โดยเฉพาะในเล่มโอโตนะ(ยังไม่ได้สั่ง)
วันนี้มีไลฟ์มาครอสที่โยโกฮาม่า น่าจะมีข่าวใหม่ๆออกมาบ้างนา อยากไปจัง !!!!!!!!!!
Comments
Zheng Yu [A]ming Kung © 郑玉明 (2008-10-13 11:22)
อ่านแล้ว ยิ่งรู้สึกซึ้งกับเพลงมากขึ้นเลยคะ
ปลื้ม~
lat_te (2008-10-13 12:53)
ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านนะคะ
อ่านแล้วรู้สึก...สุดยอดจริงๆนั่นแหละ
เพลงไอโมเป็นเพลงที่เราชอบเอามากๆด้วย...
พออ่านธีมของเพลงแล้วแบบ โอ้ยยย ไม่ไหวแล้วววว
~ไม่ได้โจมตีไม่ได้ป้องกัน ความรู้สึกกลางๆ
kaito (2008-10-13 17:14)
ขอบคุณที่แปลมาให้อ่าน ครับ ตอนนี้ฟัง ost 2 ไปหลายรอบแล้ว ครับ
=YUUTSUKI= (2008-10-13 20:26)
รักมาอายะซัง โฮกฮากก
ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านกันนะคะ
~อาโอย~&~NuttY~ (2008-10-13 20:44)
....เข้าใจความรู้สึกมากขึ้นเยอะเลยแฮะ.....
(*゜▽゜)ノ☆KOYUKI☆ (2008-10-14 13:12)
มายะซังสุดยอดแล้วค่ะ
ติคตามผลงานมาตั้งนาน
ซึ้งมากเลยที่มายะซังมาแต่งเพลงให้เรื่องนี้
ประทับใจจริงๆ
ปล*รอข่าวงานไลฟ์ค่า