เที่ยวญี่ปุ่นไดอารี่ Part 2 ทะเล@อิบารากิ (่JP12-24/8/2010)

เนื่องจากปีที่แล้ว2009  มาตอนที่พระอาทิตย์จะตกดิน เลยอยู่ชมทะเลได้แป๊บเดียวเอง เสียดายง่ะ  ปีนี้เลยขอรีเควสท์มาทะเลอีกครั้ง

ในที่สุดก็มาถึงจนได้

ว้าววววว ทะเลอิบารากิ

(ขอเมาท์ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ที่บล๊อคมาเมงุ พูดถึงทะเลที่อิบารากิด้วย แต่เป็นรูปถ่ายไกล ๆ ไม่ได้เข้าไปเล่น แต่ระได้เข้ามาเหยียบ  มาเล่นคลื่นเล่นเลยแหละ เย้ คนต่างชาติแท้ ๆ นะเนี่ย  )

คนละที่กับคราวที่แล้ว แต่เป็นหาดแนวเดียวกัน

โดนเอามาปล่อยไว้ตรงที่ ๆ ไม่ค่อยมีคนมาเล่น เพราะแถวนี้ คลื่นแรงมาก ๆ  สาดเข้าฝั่งแต่ละทีเนี่ย กลัวคลื่นจะกลืนพาลงน้ำไปด้วยเลยล่ะ    แต่ลมก็เย็นดี ลืมความร้อนที่เจอมาทั้งวันเลยล่ะ มีมาเล่นน้ำกันทั้งครอบครัวด้วย น้องคนนึงคลื่นซัดโดนทีก็หัวเราะที  ทำเอาเพลินไปด้วยเลย (ในรูปที่อยู่ในห่วงยางสีเหลืองกับคุณพ่อน่ะ)

เปิดเผยตัวเจ้าของบลอกครั้งแรก

ผ่าง

มาแต่เงา (ฮา)

คลื่นซัดเข้าฝั่งแต่ละทีเนี่ย พัดเอาสาหร่ายมาด้วยอย่างเยอะ  นี่คือทะเลสาหร่ายหรืออย่างไร ? ที่รู้ ๆ สักพักนึงมีคนมาตกส่าหร่ายไปขายด้วยล่ะ ใช้เบ็ดเหวี่ยงลงไป ดึงมาที สาหร่ายติดเป็นสาย อย่างยาวมากกกกกกกกก  ตื่นเต้นจนลืม(แอบ)ถ่ายมา

เบื้องหลัง ทางด้านฝั่งมันเป็นแบบนี้ค่ะ ตอนถ่ายโดนคลื่นไปเต็ม ๆ จั๊กจี้ wa ha ha!

จะบอกเบื้องหลังว่า คราวนี้กว่าจะลงมาทะเลได้ ต้องปีนเขาลงมาเจ้าคร้า!!!!!!!ทางลาดชันมาก ๆ ตอนแรกเกือบเอารถลงเข้ามาถึงข้างฝั่งแล้ว แต่เค้าเปลี่ยนใจจอดไว้ที่ศาลเจ้าข้างบน โชคดีคิดถูกเพราะ มันมีทั้งแอ่ง ทั้งทางชันดูท่าทางเอารถมาด้านล่างของรถพังแหง ๆ  แค่นี้ก็ เล่นเอารองเท้าคู่ใหม่สึกเลย   เกือบจะล้มกลิ้งลงเขาหลายรอบแหนะ แต่ขากลับเหนื่อย ต้องปีนเขากลับ ระทึกมากจนลืมถ่ายรูปทางที่เดินลงมาทะเลเลยแหละ แหม มาคิดได้ทีหลังอีกแล้ว

วันนี้มาราธอนมาก กลับจากทะเล มีไปต่อที่อากิฮาบาร่าอีก คราวนี้จะไปพักในโตเกียวแล้วล่ะค่ะ อาทิตย์หน้าแฟนต้องไปทำงานต่อ

ระหว่างนั่งทางด่วนจะไปต่อรถไฟ นั่งเพลิน ๆ  เจอมอเตอร์ไซค์คันนี้ค่ะ ฮามาก เบาะหลังมองแล้วอย่างกะ หน้าของเคโรโระเลยง่ะ (หรือว่าระจินตนาการเวอร์ไปเอง???) ทางด่วนที่นี่เห็นบอกว่า มอเตอร์ไซค์ที่วิ่งบนทางด่วนได้ ต้องเป็นคันใหญ่ ๆ เท่านั้น

มาถึงอากิฮาบาร่าแล้ววววว

จริง ๆ นะ เป้าหมายแรกที่อยากมาเพราะอยากมาลิ้มรสกันดั้มคาเฟ่ด้วย แต่ทว่า วันนี้เนี่ย เป็นวันคอมมิคเกะวันแรก มีคนกลับจากคอมมิคเกะแล้วมาต่อที่อากิบะเยอะ ดังนั้นคิวที่เข้าแถวข้างหน้าเลยยาวไปด้วย ประมาณว่ากว่าจะได้คิวนี่อาจจะรอถึงเกือบเที่ยงคืนเลย  สรุปคืออดเข้า orz

ง่ะ อย่างน้อยก็ขอถ่ายรูปหน้าร้านไว้เป็นที่ระลึก เผื่ออาจจะได้มีโอกาสกลับเข้ามาใช้บริการ

เมื่อเข้าไม่ได้จุดหมายต่อไปคือ

นั่นล่ะ

เมดคาเฟ่  เข้าไป 3 ร้าน ส่วนใหญ่ก็มีแขกเกือบเต็มร้านนะ (ลืมจดชื่อร้านมาด้วยซะงั้นเลย จำไม่ได้ว่าเข้าร้านอะไรมั่ง วันนี้เที่ยวเยอะเลยมึน (ฮา)

อันนี้อาหารของร้านแรก

ร้านนี้น้องเมดจะทำอาหารเอง  กว่าอาหารจะมานี่นานมาก ๆ  แล้วนี่เมนูพิเศษ มันเป็นเกมอย่างนึง คือ เมดจะให้แขกเล่่นสนุกประมาณว่า  ให้สุ่มเลือกกินทีละช้อน หนึ่งในนั้นมันจะมีซอสพริก ใครโดนก็ถือว่าซวย (พอดีระกินไปคำนึงได้ซอสมะเขือเทศ รอดสินะ) เค้าเรียกว่าอะไรไม่รู้น่ะ รสชาติคล้าย ๆ ลูกชิ้น แต่มันจะเละ ๆ กว่า

ขำห้องน้ำที่นี่ ยืนรอตั้งนานนม คนข้างในก็ไม่ออกมาสักที ที่ไหนได้ มันดันล็อคจากข้างในอัตโนมัติ แถมข้างในไม่มีคน โหย รอตั้งนาน จนน้องเมดมาไขกุญแจให้แล้วขอโทษขอโพยใหญ่เลย  กลับไปที่โต๊ะแฟนระถามไปเข้าห้องน้ำมาถึงที่ไหน ( แหม ก็ใครจะไปรู้ว่าไม่มีคนน่ะ)

ร้านที่สอง ก่อนทางเข้าจะมีร้านไอติม ใครจะไปร้านเมดร้านนี้สังเกตร้านไอติมนี้ได้นะคะ ร้านมันปิดแล้วล่ะ เลยถ่ายมายั่วน้ำลายตัวเองเล่น

อาหารจากร้านที่สอง เมดร้านนี้จะแต่งตัวคอสเพลย์ค่ะ โต๊ะระน้องเมดคอสเป็นตัวละครจีน ๆ ด้วย จากเรื่องอะไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว แล้วจะเลียนแบบตัวละครเหมือนเลยนะ ทั้งท่าทางการพูดก็ออกแนวจีน ๆ มีแต่งเป็นอิจิโกะในบลีสด้วย

ร้านที่สามร้านสุดท้าย

ร้านนี้เห็นเขียนเปิดถึงตีสี่แหนะ อะไรจะโต้งรุ่งถึงขนาดนั้น นี่อยู่เกือบไม่ทันรถไฟใต้ดินเที่ยวสุดท้ายเลยนะเนี่ยร้านนี้ก็มีแต่งคอสเพลย์ค่ะ แล้วเมดเธอคุยกับลูกค้าได้ทุกเรื่องเลย มีคนนึงแต่งคอสรันกะชุดจีน แต่มาคุยเข้าจริงดันชอบเชริลซะงั้น พอบอกว่าระเป็นคนไทยนะ เธอตกใจใหญ่เลย (สงสัยร้านไม่ค่อยมีคนต่างชาติเข้าหรือเปล่า) แถมต้อนรับยกใหญ่ ให้เขียนภาษาไทยให้ดูด้วยง่ะ  มีโต๊ะข้าง ๆ ชอบเลิฟพลัส มีพกdsกันคนละเครื่องเลยแหละ เอามาเล่นโชว์กันใหญ่เลย ร้านนี้คึกคัก คุยกันดังมาก ๆ ตอนหลังก่อนกลับเจอสโนว์ไวท์ด้วยอ่ะ

ชอบขนมเค้าค่ะ แต่งน่ารักดี ทำหน้าเจ็บ มันเป็นไม้ คือ เหมือนโดนเสียบเข้าไปจริง ๆ

ทำไมวันนั้นรู้สึกอิ่ม ๆ เลยไม่ได้ทานอะไรเข้าไปมาก จะมาหิวโหยอย่างสุด ๆ ก็สองสามวันให้หลัง

กลับจากนี่ก็ไปพักโรงแรมค่ะ

วันต่อไป

14/8/53

เกือบจะเที่ยงแล้ว ไปเดินดูงานคอมมิคเกะเล่น

เป็นการลุยงานคอมมิคเกะครั้งแรก ที่ไม่ได้ซื้อโดเลยสักเล่ม  เพราะปีนี้ระไม่ได้ตามอนิเม อีกอย่างเซเคิ่ลที่ตามส่วนใหญ่ก็ออกไปวันที่ 13  ไปหมดแล้ว วันนี้เลยมาเดินดูพวกบู๊ทของบริษัทเล่นอย่างเดียวเลย มาแบบชิว ๆกระเป๋าเบาจริง ๆ  ได้ซื้อแต่ถุงของงานกับได้รับแจกใบปลิวมาเท่านั้นเอง

แต่จะไปหนักตรง ตอนที่ไปแวะห้างแถว ๆ โอไดบะนี่แหละค่ะ ได้ชุด เสื้อผ้ามาซะเยอะ อีกอย่างเกือบได้ดูดอกไม้ไฟแล้วด้วย เห็นคนเริ่มมานั่งจองที่กันแล้ว แต่ระมัวเดิน ๆ อยู่แบบนี้ถ้าเอาเข้าจริง คงไม่มีที่ดูแน่ ๆ ของก็เต็มมือ ก็เลยคิดว่า ยอมกลับเลยดีกว่า เพราะพรุ่งนี้ต้องเตรียมไปลุยงานของมาครอส กีร่าซัมเมอร์อีก กลัวจะไม่มีแรงเอาซะก่อน

โห นี่ขนาดงานดอกไม้ไฟยังไม่เริ่มนะ คนก็เริ่มทยอยกันมามากเลยทีเดียว แถมรอขึ้นรถไฟนี่ยาวมากกกกกก แค่คิดถึงบรรยากาศตอนกลับนี่ก็สยองแล้ว ไม่รู้จะถึงที่พักกี่โมง

ก็คิดถูกนะที่กลับ ขนาดกลับไปเอาของไปฝากไว้ที่ล็อกเกอร์ แล้วไปเดินเล่นที่ห้างแถว ๆ อิเคะบุคุโระต่ออีกแหนะ กว่าจะถึงโรงแรมนี่เล่นเอาเกือบสี่ทุ่มแล้ว เจ็บขามากเลย

Comments

fafner (2010-09-03 22:20)

gundam cafe อยากลองเข้าไปบ้างเหมือนกัน

เมดคาเฟ่ ก็อยากลองไปนั่งเหมือนกัน แต่ไม่รู้ภาษาเลยนี่สิ เรื่องใหญ่ของผมเลย

::Materia Hunter:: (2010-09-04 19:09)

ว้าววว กันดั้มคาเฟ่! น่าเสียดายนะคะที่ไม่ได้เข้า

ขนมร้านสุดท้ายน่ารักจริงๆค่ะ เห็นแล้วแอบสงสาร

ขำคนแต่งคอสรันกะชอบเชริล แต่อันที่จริงก็สมเป็นรันกะดีนะคะ (ฮา)