คาซึกิ มายะ โซชิ /อิโรฮะ

ย้ายเอนทรี่นิด

จากนิวไทป์เล่มใหม่ค่ะ อนิมีเดียลงรายละเอียดเยอะกว่าแต่ภาพเก่า นิวไทป์ลงน้อยแต่ภาพใหม่สุดท้ายนิวไทป์ก็กินซันไรท์สินะ (เล่มต่อไปหน้าปกกันดั้มซีด เอาอ.ฮิราอิกลับมาวาดอีกแหงๆ ) คนนี้วาดแปลกๆ หน้าคันนะซามะยังกะผีดิบ แต่ท่านโยจิโร่ยังเข้มเหมือนเดิม สายรายงานมาได้ข่าวว่าตอนนี้พูดน้อยอีกแล้ว สงสัยตอนก่อนพูดเยอะตอนนี้เลยเหนื่อย orz เริ่มมีวี่แววความสัมพันธ์ของท่านโยจิโร่กับคาคุโนะโจแง้มมานิดๆแล้วล่ะค่ะ อย่านะอย่ามาออกแนวพี่สาวน้องชายหรือมาฆ่าฟันกันเองตอนท้ายนะไม่เอาๆๆๆๆ

ท้ายเล่มนิวไทป์คอลัมน์นักอ่าน ช่วงเรื่องในดวงใจมีคนเขียนถึงฟาฟเนอร์ด้วย แถมมีคนวาดคาซึกิมาอีก 1 รูป โอ๊ย ปลื้ม TT[]TT

พอดีวันนี้ไปเจอกระทู้ที่น่าสนใจเข้าให้ พลังฟาฟเนอร์เลยลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง (จริงๆเดือดทุกวันแหละแต่เดือดเงียบๆ ) <-----ภูเขาไฟ

ที่นี่ค่ะ

(´･ω･)つ กระทู้.........

จริงๆเคยเห็นกระทู้แนวนี้มาก่อนหน้านี้แล้วเหมือนกัน แต่ครั้งนั้นเหมือนบลอคจะปิดชั่วคราวเลยไม่ได้พูดถึง แต่อ่านจากความเห็นของเพื่อนๆ มีหลายคนที่จับธีมของฟาฟเนอร์ที่คุณอุบุคาตะอยากจะสื่อออกมาได้นี่รู้สึกปลื้มแทนค่ะ (ว่าแต่ชูวาน่ะ...ไม่มีให้โหลดแล้วฮือๆๆ T[]T )

อันแรกที่หาไม่ได้ในอนิเม

คาซึกิมายะจากเกม PSP

เบลอไปหน่อย จริงๆเคยโพสไปนานแล้ว ... จะว่าไปยังไม่เคยจบแบบมายะเลย เล่นยาก ถ้าสายให้จบมายะจะไม่ได้อาวุธเจ๋งๆเลยทำให้ปราบเฟสตูมลำบากไปด้วย.........อันนี้ในเกมจะเป็นตอนที่มายะเป็นห่วงยูมิโกะพี่สาวกับแม่ที่ยังอยู่ที่เกาะทัตสึมิยะจนถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา คาซึกิเลยมาปลอบ (ไอ้ตอนก่อนกอดแบบนี้ภาพจะมืดดำไปชั่วครู่ จนอดคิดไม่ได้ว่าคาซึกิทำอะไรมายะเกินกว่ากอดไหมเนี่ย....)

ส่วนอันนี้เคยลงแนะนำหลายรอบแล้วแมดเทพ(สปอยเรื่องต้นจนจบ) (*เพลงที่ใช้มาจากเพลงของ JAM Project )

Fafner MAD - Meikyuu no Prisoner

ดูแล้วคงจะเห็นความเป็นนางเอกของมายะขึ้นมาบ้างนะคะ จริงๆในดราม่าซีดี มายะน่ะเด่นที่สุดในดราม่าเลยก็ว่าได้ ถ้าขาดมายะไปรับรองฟาฟเนอร์ไม่สมบูรณ์ สงสัยต้องรวมเล่มดราม่าซีดีอีกครั้งจะดีไหมนะ.....

จะว่าไปจริงๆทำมาแล้วค่ะรวมเล่มดราม่าซีดีแต่หยุดชั่วคราว เพราะติดงานด่วนกระทันหัน เสร็จแค่ no where / now here แล้วก็เพลงของคาแรกเตอร์ซึ่งแต่ละอันก็จะมีภาพประกอบด้วย

ตัวอย่างจาก no where/now here เพราะดราม่าซีดีแผ่นนี้จะเน้นการสนทนาทางโทรศัพท์เป็นหลัก ภาพที่ออกมาก็จะเป็นแบบนี้ล่ะค่ะ ไม่รู้ฟรอนท์จะเล็กไปหรือเปล่า

ตอนนี้คิดจะเอา stand by me / gone arrive รวมเข้าไปด้วย คงต้องรอภาพประกอบอีกหน่อย เพราะดราม่าทั้ง 2อันนี้ก็แปลจนเสร็จไปนานแล้ว แต่ยังไม่แน่ว่าจะทำจริงๆนะ รอดูเสียงตอบรับอีกหน่อย เพราะติดเล่มรวมของภาคขวาซ้ายอยู่เหมือนกัน.....

ส่วนภาคนิยาย จะได้รู้ความคิดของคาซึกิที่มีต่อมายะ เพราะคุณอุบุคาตะเขียนเน้นในมุมมองความรู้สึกของคาซึกิ

• ตอนไปโรงเรียนคาซึกิจะกะเวลาให้ตรงกับมายะเพื่อที่จะได้ไปโรงเรียนพร้อมกับมายะ
• ตอนที่โซชิพาคาซึกิไปส่งที่บ้าน ริมทะเลตอนที่หยุดพักทั้งคู่พูดถึงมายะ

-ตอนที่คาซึกิกลับบ้านพร้อมกับโชโกะหลังจากฝึกทวินดร็อค(มาร์คเซ็คส์กับมาร์คเอลฟ์)ด้วยกัน ระหว่างที่นั่งอยู่ในวานสเว็คทั้งๆที่โชโกะหลับคาไหล่คาซึกิ คาซึกิก็นึกถึงมายะขึ้นมา

-หลังจากที่โชโกะตาย คาซึกิไปยืนระบายความรู้สึกกับมายะ

จากบทสัมภาษณ์คุณอุบุคาตะบอกว่า

-มายะจะอยู่ในสถานะตัวแทนมุมมองในเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด เป็นคาแรกเตอร์ที่บอกว่า กำลังเกิดอะไรขึ้นบ้างในตอนนี้ มายะไม่ใช่เป็นคนที่คลี่คลายปัญหาอะไรบางอย่าง แต่เธอจะเป็นคนคอยบอกคนรุ่นหลังว่า มีอะไรที่คลี่คลายไปแล้วบ้าง มีอะไรบ้างที่ยังไม่ได้ถูกคลี่คลาย ก็เลยตั้งนามสกุลมายะว่า โทมิ "มองจากที่ไกลๆ"

พล็อตครั้งแรกคนที่ตายนั้นจะเลือกระหว่างมายะหรือคาซึกิ แต่มายะจะเป็นคนจัดการความทรงจำความรู้สึก บันทึกเรื่องราวทั้งหมด ถ้าหากเธอตายไป ก็จะไม่รู้ว่าจะสื่อเรื่องราวต่อไปอย่างไรดี อีกด้านคาซึกิที่เป็นคนเผชิญกับการต่อสู้ในที่จริงถ้าหากเสียเค้าไปคิดว่าโลกจะต้องตกอยู่ในสภาพที่เลวร้ายแน่นอน สุดท้ายก็มาลงที่โซชิ ...

โซชิสำหรับตัวผมแล้วอยากจะบอกกับเขาว่า "กลับมาสักทีเหอะ" มากกว่าที่จะบอกว่า"อยากให้โซชิกลับมา"ถ้าเขากลับมาแล้ว "อาจจะมาเป็นศัตรูกับคาซึกิ"หรือไม่ก็ นำวิวัฒนาการด้านหลักการเหตุผลของฝ่ายเฟสตูมกลับมา นั่นอาจจะทำให้เกิดการต่อสู้ที่ซับซ้อนขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งก็ได้ล่ะมั้ง คิดได้หลายแบบน่ะครับ

อันนี้ระลืมไม่รู้เคยเหรือยัง พล็อตตอนมายะตายก็เผยออกมาแล้ว(แต่ไม่ได้เอามาใช้นะนี่คือพล็อตแรก) คือมายะจะตั้งให้เป็นคนที่มีโค้ดสูง ถูกดูดกลืนเร็ว ต้องกินยาต้านการดูดกลืนทุกวัน (เป็นแบบเดียวกับยูมิในภาคขวาซ้าย) ฉากสุดท้ายคือ ยูมิโกะจะวิ่งมาที่ค็อกพิคบลอคมาร์คซีเบ้นของมายะ พอเปิดออกมาข้างในจะเจอแต่ความว่างเปล่า ตีความก็คือ มายะถูกดูดกลืนเป็นผลึกแล้วสลายไปแล้วนั่นเอง...

(จบแบบนี้เศร้าเกินไป...จริงๆท้ายสุดๆคุณอุบุกะจะให้คาซึกิเหลือคนเดียวด้วยซ้ำพวกรุ่นน้องที่จริงก็ไปกันหมด...)

แถมให้นิดหน่อย แปลจากนิยายค่ะ

ตอนเช้าไปโรงเรียนจะพยายามกะเวลาให้ตรงกับที่มายะจูงจักรยานผ่านมาทุกครั้ง คาซึกิมายะอยู่บ้านใกล้ๆกันเวลาไปโรงเรียนมักจะไปเวลาเดียวกันบ่อยๆ ถ้าไม่สบายก็จะไปให้ที่ศูนย์พยาบาลโทมิตรวจดูอาการให้ ตอนเด็กๆ จะไปกินอาหารเย็นที่บ้านมายะเป็นประจำ แม่ของมายะช่วยสอนวิธีทำอาหารให้ จึงได้มีโอกาสเจอมายะหลายต่อหลายครั้ง

ไม่สามารถพูดกับใครได้โล่งอกเท่ากับพูดกับมายะ เราทั้งคู่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ถึงจะมีบางคนกลัวที่มายะพูดบ้างแต่สำหรับคาซึกิแล้วไม่เลย ถ้าเป็นมายะไม่ว่าเรื่องอะไรก็พูดได้อย่างเป็นธรรมชาติ ใช่ไม่ว่าเรื่องอะไร...แม้จะเป็นเรื่องที่ลำบากไม่สามารถพูดกับใครได้จะเก็บไว้ในใจคนเดียว มารู้สึกตัวอีกทีพอได้ยินเสียงหวานใสของมายะก็เผลอพูดออกไปจนหมดเปลือก เรื่องที่พูดออกไป มายะก็ไม่เคยเอาไปพูดให้ใครฟังเลย

มายะไม่ได้ขับจักรยานเธอเดินจูงจักรยานไปพร้อมๆกับคาซึกิที่เดินอยู่ข้างๆเสียงล้อรถเสียดสีกับถนนดังเป็นระยะๆ

"พอคิดว่า วันนี้คาซึกิคุงน่าจะมาช่วงนี้ คาซึกิคุงก็มาจริงๆด้วย" เธอพูดพร้อมกับยิ้ม

"ฉันคงดูออกง่ายสินะ"

"อื้อ ไม่หรอก ไม่ใช่ดูออกง่าย พอเริ่มเปิดเรียนทีไร ต้องไปโรงเรียนด้วยความรู้สึกว่าเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง "

"อืม.."

ใช่แล้ว ไม่ว่าจะวันหยุด วันที่มีเรียน สำหรับคาซึกิมันไม่ได้แตกต่าง ความเปลี่ยนแปลงด้านความรู้สึกก็ไม่ได้เกิดขึ้นมาเลยสักนิด

"ฉันน่ะนะ ทุกครั้งที่เริ่มเปิดเรียนใหม่ จะนึกถึงวันที่ได้ไปโรงเรียนครั้งแรกเมื่อตอน 6ขวบ ยังเป็นนร.ประถม 1อยู่เลย ความรู้สึกบนโลกใบนี้ทั้งหมดไม่เปลี่ยนแปลง ถ้ามองกระจก จนมาถึงตอนนี้ตัวเองก็ไม่แตกต่างเลย ก็ยังอยู่ตรงนั้นสินะ พอตื่นเช้า ก็รีบมองกระจกเลยล่ะ พอทำแบบนั้นแล้วตัวฉันก็ยังอยู่ที่นี่ บางทีก็รู้สึกเสียดายและโล่งอกในเวลาเดียวกัน"

มุมแก้มของคาซึกิมีรอยยิ้มบางๆเกิดขึ้น

"เรื่องนั้นน่ะ ไม่ว่าฟังกี่ครั้งๆก็สมกับเป็นโทมินะ"

"ที่บอกว่าไม่ว่าฟังกี่ครั้งๆเนี่ยมันคือ..."

มายะเริ่มงงจนคาซึกิอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ เป็นเสียงหัวเราะที่ออกมาแทบจะนับครั้งได้ในช่วงฤดูใบไม้ผลินี้เลยทีเดียว

"ทุกปี 3ครั้ง"

"3ครั้ง?!"

" วันถัดมาหลังจากปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูหนาว "

"เอ๊ะ....!!!!!!!!!"

หน้าของมายะแดงขึ้น น่าแปลกที่คราวนี้คาซึกิเป็นฝ่ายอ่านใจมายะได้

"โทมิ เมื่อเช้า จะว่าไปเธอก็ดูกระจกใช่ไหม"

"..อื้อ.."

"จะว่าไป ทุกครั้งที่เริ่มเปิดเทอมใหม่ก็จะมองกระจก "

"อื้ม คงติดเป็นนิสัยไปแล้วล่ะมั้ง "

"เธออยากให้ตัวเองแตกต่างไปจากเดิมเหรอ.."

"ไม่ใช่แบบนั้น วันนี้ฉันรู้สึกโล่งอกจริงๆนะ"

"โล่งอก...."

"อีก 1ปีไม่ใช่เหรอ "

"อือ.."

อีก 1ปี คาซึกิและมายะก็จะไม่ใช่นักเรียนม. ต้นอีกต่อไปแล้ว........

ก็เอาบทสนทนาบางส่วนจากภาคนิยายที่คุณอุบุคาตะแต่งมาแปลนิดๆน่ะค่ะ นี่แฝงความนัยเหมือนกันนะเพราะหลังจากนี้ไป ทุกอย่างมันก็จะเปลี่ยนแปลง

จริงๆข้างบนก็ไม่ได้โกรธอะไรหรอกค่ะ ภูเขาไฟคือ ปกติระก็คลุกคลีกับฟาฟเนอร์ทุกวันอยู่แล้ว(อ่านกระทู้ฟาฟเนอร์ที่2แชลแนลทุกวัน ตอนนี้ที่คิดสเตชั่นฉายถึงตอนที่6 ) บางทีมากบางทีน้อยวันนี้เจอกระทู้เลยเอาเนื้อเรื่องเสริมมาลง แถมเดือนนี้วันเกิดมายะเลยลงเรื่องมายะเป็นพิเศษ หลังๆเริ่มจำง่ายแล้วเพราะวันเกิดมายะตรงกับวันที่เพลย์ 3วางจำหน่ายพอดี (เนื้อเพลงของอิโรฮะเลยต้องค้างเลย..) จริงๆเพิ่งไปเอานิวไทป์มามีเรื่องอยากลงตั้งหลายอย่าง

edit @ 2006/11/18 17:09:59

sinking of japan /Keep Holding You

http://www.youtube.com/watch?v=QkD7muEWndI&NR

Comments

۞ RECCA۞ (2006-11-17 18:32)

เรื่องนี้ ไม่ได้ดูอะ แต่ เห็น อัสรัน กะ เรย์ ซ้อนทับกันอยู่นา

::Materia Hunter::^^ (2006-11-17 19:12)

เจอคำถามที่ 2 ของเจ้าของกระทู้แล้วแอบอึ้ง โอ้ถามไปได้ =[]=

เห็นด้วยกับการที่จะรวมเล่มดราม่าค่ะ

เอาเล้ยๆ >[]<

Aisa ประธานสภาถั่วฯ (2006-11-17 19:37)

ยังมีคนอีกหลายคนนะคะที่ดูออกว่าเรื่องนี้ตั้งใจจะสื่ออะไร น่าดีใจออกค่ะ