รายงาน FAFNER FESTIVAL IN JAPAN 10/7/05

อาร์คาเดียนโปรเจ็ค report ภาคจบ

วันนี้ส่วนใหญ่จะคลุกอยู่ที่โอฉะโนะมิซึ ในงานฟาฟเนอร์

จุดประสงค์หลักที่มาญี่ปุ่นคราวนี้ก็เพราะงานนี้แหละค่ะ

งานโดจินที่มีแต่เรื่องฟาฟเนอร์เท่านั้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!! นี่สินะที่เรียกว่าสรวงสวรรค์อย่างแท้จริง

ตอนเช้าตื่นจากโรงแรมนั่งรถไฟ tokyuu ชมวิว+เจอนร.หญิงญี่ปุ่นใส่เครื่องแบบอย่างกะนร.ม.ปลายบ้านเราด้วย ถ้ามองข้างหลังนี่เหมือนจริงๆนะ นั่งรถไฟประมาณชั่วโมงกว่าๆจนมาที่อุเอโนะเจอกับแนนเช่นเคยแล้วก็เริ่มนั่งรถไฟไปโอฉะโนะมิสึ สถานที่จัดงานกันประมาณ10 โมงกว่า ไปถึงที่จัดงาน sonpokaikan ประมาณ 10โมง เกือบ11โมงทั้งๆที่ย่านนี้เงียบมากๆ แต่พอไปที่หน้างานเจอกับฝูงชนประมาณ 200 คนที่มาเข้าแถวรอก่อนหน้านี้แล้ว ตกใจสุดๆค่ะ สำหรับตัวระนะเพราะว่า 1. เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้มาร่วมงานแบบนี้ 2. ไม่น่าเชื่อว่าแฟนๆของฟาฟเนอร์จะมีเยอะถึงขนาดนี้ ****(คิดถึงบ้านเราเองแล้วมันประมาณว่าหน้ามือกลายเป็นหลังมือน่ะ....เหมือนคึกอยู่คนเดียว T0T ) เศร้า ฮือๆๆ แต่ในใจก็ตื่นเต้นสุดๆ ทั้งๆที่ฟาฟเนอร์จบไปเกือบ 1 ปีแล้วก็ยังมีแฟนๆคอยติดตามอยู่ เห็นคนเยอะขนาดนี้แล้วปลื้มแทน

ช่วงเหมาโดจิน

ยืนรอเข้าคิว สักพักใหญ่ จนเจ้าหน้าที่มาแจก Pamphlet พลัสเป็นค่าเข้างาน 500 เยน ไปด้วยเลย แต่ทว่า.......ยังเข้างานไม่ได้ ต้องรอคิวตอนเที่ยงกว่าๆ โห คนเยอะจนต้องรอคิวเลย คิดดูเองแล้วกัน

แพมเฟลท หน้าปกสีฟ้า มีเฟสตูมสฟิงซ์อยู่ด้านหลังด้วย

ส่วนอันนี้เป็นตัวอย่าง ด้านในแฟมเพลทค่ะ เอาพวกตัวละครมาแนะนำกฎข้อห้ามต่างๆในงาน อย่างในรูปนี้เขาบอกว่า ต้องถือแพมเฟลทเข้างานด้วย ห้ามสูบบุหรี่ในงาน ต้องไปในที่จัดให้สูบ (พวกฟุมิฮิโกะนี่มาสุมหัวกันเลยเหรอเนี่ย)

กว่าจะเข้างานก็พากันไปเดินร้านเซเว่นใกล้ๆหาของกิน (คุณลุงร้านเซเว่นใจดีจัง) แล้วมาที่หน้าอาคารงานนั่งกินกันตรงนั้นแหละ เหอๆๆ ก็ที่ไม่มีนี่นา พอใกล้ถึงเวลาสตาฟก็ประกาศให้มาเข้าแถวรวมพล ไม่มีการแย่งกันค่ะ เพราะญี่ปุ่นเขาจัดเป็นระเบียบมาก เขาจะแจกบัตรคิวพร้อมๆกับตอนที่แจกแพมเพลท ดังนั้น ตอนเข้างานก็ต้องเข้าแถวตามคิวทันที ไม่มีการมั่วกันแน่ๆ

อ้อ งานนี้เขาห้ามถ่ายรูปด้วย ระเลย ไม่ได้ถ่ายมาเลย เสียดายสุดๆ นอกจากบรรยากาศตอนเข้าแถวช่วงก่อนเข้างานเท่านั้นเอง เนื่องจากมีเวลาจำกัดการซื้อรอบแค่ 50 นาที ระเลยคิดว่าคนเดียวคงซื้อไม่หมดแน่ ก็เลยไหว้วานให้ 2สาว ไปช่วยเหมาโดจินให้ ได้มาทั้งหมด 82 เล่มก็เพราะได้เอื้อยกับแนนช่วยกวาดนี่แหละค่ะ ( ขอบใจมากๆเลยนะ แถมยังช่วยแบกให้อีก ขอบคุณจริง ๆ )

เข้าไปในงานตื่นเต้นมาก ก่อนอื่นต้องไปซื้อไพ่tramp cardของเจ้าของที่จัดงานเป็นที่ระลึกก่อน (tramp card นี่ในเรื่องที่พวกคาซึกิจะเล่นกันน่ะค่ะ ตอนที่เล่นกับโชโกะแล้วก็ตอนที่เล่นในระหว่างเข้าค่ายของนักบิน ที่คาซึกิแพ้เคนจิน่ะหวังว่าคงจะจำกันได้นะคะ นั่นแหละ) ราคาไพ่สำรับละ 1200เยน

ตัวอย่างการ์ด ถ้าเป็นพวก ตัวเลข ก็จะเหมือนกับการ์ดธรรมดาทั่วไป นอกจากพวก ตัว เคย์ คิง ควีน โจกเกอร์อะไรพวกนี้จะเป็นภาพจากเรื่องฟาฟเนอร์หมดเลยค่ะ

ได้การ์ดแล้วก็ตะลุยตามล่าโดจินต่อไปอย่างเร่งด่วน เจอเซอร์เคิ่ลที่เข้าไปดูในเวบเขาบ่อยเยอะมาก คิดในใจแอบเข้าไปดูผลงานเขาบ่อยๆตัวจริงเป็นแบบนี้เองหรอเนี่ย งานก็งานฟาฟเนอร์สมชื่อจริงๆนะคะ คุยกันแต่เรื่องฟาฟเนอร์ โอว ได้ยินแล้ว มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย บางคนเอาตุ๊กตามาทำเป็นตัวคาซึกิกับโซชิด้วย อย่างเหมือนน่ะสุดยอด มีคอสเพลย์หลายคน ชุดไปรเวท เครื่องแบบอัลวิส จนถึงซินเนอร์เจติคสูท เจ๋งง่ะ เพิ่งเคยเห็นซินเนอร์สูทแบบเป็นๆ เสียดายที่เขาห้ามถ่ายรูปจัง มีบางคนนะโดขายหมดแล้ว มีการขายดีจนต้องไปเอาซีร็อคมาขายอีกครั้งเลย ระก็ได้มาเล่มนึง เพราะระเข้าไปรอบ 2ถ้าเขาไม่เอาแบบซีร็อคมาคงอดของคนนี้ไปแล้ว แบบซีร็อคมา 100 เยนเองถูกสุดๆ ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ราคา 100 -200 เยนเยอะ ถ้าเซอร์เคิ่ลดังๆนี่ 1000 เยนก็มีแล้วเล่มจะหนามาก บางเล่มเป็นนิยาย ระก็ซื้อมาค่ะ นิยายก็ถูก แถมได้อ่านนานๆ

อีกอันที่ชอบอ่านคือพวกคำที่คอมเมนท์หลังเล่มน่ะค่ะ สนุกดี บางคนมัวแต่นั่งวาดสเก็ตบุ๊คจนไม่ค่อยสนใจขายของเลย แหมอยากเอาไปให้เขาวาดให้บ้างจัง ทั้งงานมองไปทางไหนเจอแต่ฟาฟเนอร์ๆๆ อย่างกะฝันไปแหนะ แต่ก็ไม่ใช่ความฝันมันคือความจริง !!!!!!!!!!!!!!!!!! ในไทยมีแบบนี้บ้างคงจะดีนะ (นี่แหละถ้าของไทยคือความฝัน....)

พอหมดเวลาเหมาโดจิน หลังงานโดจินเลิก จะมีงานทอล์คของคุณอิชิอิต่อ ตอน 4โมงเย็น พอระขึ้นไปแลกตั๋วใบจริงกับแนนแล้ว ก็ไปที่อากิฮาบาร่าฆ่าเวลากันต่อเอาโดจิน82เล่มไปใส่ในล็อคเกอร์ แล้วประมาณ 1ชั่วโมงก็กลับมาใหม่ (ใจไปอยู่ที่คุณอิชิอิแล้วครับท่าน)

งานทอล์คโชว์ คุณอิชิอิ มาโคโตะ (มาก๊ตสึ)

ตั๋วเข้าชมงานทอลค์โชว์ของคุณ อิชิอิ มาโคโตะ คนให้เสียง มาคาเบะ คาซึกิ ค่ะ

นี่เป็นบัตรจริง ออกเยินหน่อย เพราะตอนก่อนจะเข้างานทอลค์ ระถือกำไว้ตลอด

พอ 4 โมงกว่าๆสต๊าฟ ให้มารวมพล

ตึกตักๆๆๆๆๆๆๆๆๆ<-----------ใจเต้น โว้ย ความฝันจะเป็นจริง จะได้เจอตัวจริงของคนที่แอบปลื้มมานาน ชอบนักพากย์คนนี้ที่สุดแล้ว (ประโยคเดิมๆแต่ความชอบทวีคูณมากกว่าเดิม) ว่าเข้าไปนั่น

ก้มดูในบัตร C-1 พร้อมกับมองเข้าไปในห้องที่จัดงาน โต๊ะมีแปะ A-Z แถวละ 10 ตัว เดินมาจากด้านหลังเห็นคนจำนวนหนึ่งยืนอยู่ โห !!!!!!!!!! แถวซีนี่แถวที่ 3 จากข้างหน้าเลยนี่นา โอ๊วววววววววววววววววว ได้เห็นคุณอิชิอิอย่างชัดแน่ ๆ (ในใจคิดแบบนั้น) มีรูให้มองหน้าแบบชัดๆพอดี กลัวคนข้างหน้าบังเหมือนกันนะเนี่ย ในใจก็คิดไปเรื่อย จนเวลาผ่านไปทำไมยังไม่เริ่มสักทีหว่า ก็เลยหยิบหนังสือแผนที่สนามบินนาริตะมากางเล่น มีคนในบอร์ดคุณอิชิอิ ชื่อโย ซังมาทักด้วย นั่งเยื้องระนิดเดียวเอง โอ๊วววว ได้เจอคนในบอร์ดแล้ว ไอ้เราก็ไม่ค่อยได้ใช้สกิลพูดเลยพูดแบบติด ๆ ขัด ๆ กลัวเขาไม่รู้เรื่องจัง มีตอนนึงพูด "ฟาฟเนอร์ "ไป เขางง คือ สำเนียงที่ญี่ปุ่นพูดคือจะออกแนว "ฟาฟน่าร์" มาอันหลังนี่แหละเขาถึงจะเข้าใจ (เฮ้อ หลังๆเอาแต่ฟังอย่างเดียวทหลังต้องฝึกพูดเยอะ ๆ แล้ว) รอมาอีกนิด ทำไม่ไม่เริ่มฟระ (ในใจก็กลัวเอื้อยกับแนนจะรอนาน จริงๆอยากจะโทรบอกให้ไปที่อื่นก่อน แต่ดันไม่มีโทรศัพท์นี่สิ ขอบคุณนะที่อุตส่าห์นั่งรอเราทั้งสองคนเลย ปลื้มมากๆ)

พอมองไปข้างหลัง แทบจะตกเก้าอี้ คนเยอะมากกกกกกกกก แถว Z หมดไปแล้วมีเก้าอี้เสริมมาอีก ด้านได้แต่อีกด้านคาดว่าเก้าอี้หมด คนหลังสรุปคือต้องยืนดูแทน เอาระกะสายตาคร่าวๆก็ประมาณ เกือบ 300 คนได้มั้งในห้องนั้น เยอะขนาดนี้เชียว !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ความประทับใจดอกที่ 2 แฟนๆคุณอิชิอิเยอะกว่าที่คิดไว้ ช่างต่างจากในบอร์ดเหลือเกินนา......เข้าใจแล้วว่าแฟนๆฟาฟเนอร์ไม่ค่อยเปิดเผยตัวเอง

และแล้ว.............

เวลาที่รอคอยมากที่สุดในชีวิตวันหนึ่งของระ........

ก็มาถึง.............................

พิธีกรสาว (ลืมชื่อขอโทษค่ะ) บอกให้แฟน ๆ ปรบมือต้อนรับคุณอิชิอิ ที่กำลังจะปรากฎตัวเข้ามาในห้องจัดงาน

เสียงปรบมือเกลียว คลอไปด้วยทำนองเพลง Flugel

และแล้วคุณอิชิอิก็ก้าวขึ้นมาด้านหน้า

"พระเจ้า คุณอิชิอิ ตัวเป็น ๆ !!!!!!!!!!!!!น่ารัก+ขาวกว่าที่เห็นรูปในหนังสือนิตยสารซะอีก " คิดพลางน้ำตาระจะไหล ตรูไม่ได้ฝันไปใช่ไหมเนี่ย ตัวเป็นๆ ขยับได้ (เวอร์ๆๆๆ คิดไปใหญ่)

เขานั่งตรงช่องที่ระมองเห็นหน้าเขาได้ชัดๆพอดี โชคดีอย่างแรง นี่ถ้าเขาไปนั่งตรงพิธีกรหญิงระคงมองไม่เห็นแน่ๆ

เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่ได้ร่วมงานแบบนี้เลยอดตื่นเต้นไม่ได้

(*´Д｀)ﾊｧﾊｧ'`ｧ'`ｧ

คุณอิชิอิ เดินเข้ามาแนะนำตัว อึ้งไปพักนึง แล้วคุณอิชิอิก็บอกว่า" ตกใจเหมือนกัน ไม่คิดว่าจะมีแฟนๆมาเยอะขนาดนี้ " มีการบอกต่ออีกนะว่า " ผมคิดว่าต้องมีแฟนๆของโซชิมาแน่ ๆ เลย ยังไงก็ขอขอบคุณแทนคุณคึยาสึด้วยนะครับ ว่าแต่มีใครชอบคาซึกิบ้าง" ตอนนี้ยกมือกันตรึม รวมถึงระด้วย-^-^-

จากนั้นคุณอิชิอิก็พูดถึงเรื่องที่ได้มาพากย์คาซึกิว่า " ผกก. ฮาบาร่าต้องการคนที่มีอิมเมจเหมือนกับตัวละคร " <---------แหมคุณอิชิอิก็เหมือนคาซึกิแทบจะทุกอย่างอยู่แล้วนี่นา

ต่อไปเป็นช่วงตอบคำถามจากที่ถามในโฮมเพจของงานฟาฟเนอร์ เฟสติวอล

คำถามแรกถามว่า "เจ้าตัวตุ๊กตาแปลกๆที่บนทีวีบ้านมาคาเบะนั่น น่าสงสัยมากเลยค่ะ อยากรู้ว่ามีที่มายังไง

^ เจ้าตัวตุ๊กตาบนทีวีนี้ระก็เคยคิดเหมือนกันนะเนี่ย คุณอิชิอิทำท่าคิดแป็บนึงแล้ว

"เอ๋ มีด้วยเหรอครับของแบบนั้น มีชอลก์ไหมนะ"(เดินหากล่องชอลก์แล้วเปิดดู) "มีด้วย ๆๆ" (มันไม่มีรูปตัวอย่างแบบที่ระโพสลงบลอคนะคุณอิชิอิเลยไปวาดเองบนกระดานดำซึ่งเจ้าตัวที่คุณอิชิอิวาดน่ะระถ่ายรูปเก็บมาด้วย ) "แบบนี้ล่ะมั้ง "คุณอิชิอิบ่นพลางวาดตามที่แฟนๆบอกด้วยความไม่แน่ใจแล้วเปรยขึ้นมาว่า" เอ... คาซึกิมีของแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย งั้นถามผกก.ฮาบาร่าดูดีกว่าไหมครับ" (หา!!!!!!!!!!!!!!!ผกก.ฮาบาร่ามา สุดยอดง่ะฮือฮากันใหญ่ในงาน คิดว่าผกก.คงนั่งอยู่แถวหลังๆเพราะเห็นยืนมองไปข้างหลังกัน)

ผกก.ฮาบาร่าอธิบายว่า "ตุ๊กตาประหลาดนี่ฟุมิฮิโกะเป็นคนทำให้คาซึกิเล่นเป็นของเล่น ตอนประถม แต่คาซึกิไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ก็เลยเอาไปวางแหมะไว้ตรงบนทีวี " (ท่าทางคุณอิชิอิยังไม่เก็ท) "เอ๋ เป็นอย่างนี้นี่เองเหรอครับเนี่ย" <--------คุณอิชิอิทำเสียงตอนนี้น่ารักมาก โอ๊ย จะละลาย

คำขอร้องที่ 2 คุณอิชิอิร้องเพลงเพราะมาก (ยังอ่านไม่จบตบมือกันเกรียวคุณอิชิอิเลยงง พิธีกรหญิงเลยบอกว่าทุกคนชมที่ร้องเก่งไงคะ.ishii.."อ่ะ..ครับขอบคุณครับ") ได้ข่าวว่าชอบวงควีนด้วย อยากฟังเพลงแบบสดๆ (ช่วงนี้คุณอิชิอิจะพูดถึงวงควีนที่เขาชอบ แล้วพิธีกรสาวก็ถามว่า "อยากฟังเสียงร้องแบบสดๆไหมคะ" ในห้องตอบเป็นเสียงเดียว "อยาก!!!!!!!!! " <-------( โอ เรื่องร้องเพลงแบบสดๆนี่ ในบอร์ดคุณอิชิอิเพื่อนคุณอิชิอิเคยเล่าให้ฟังว่าเขาชอบฮัมเพลงนี้แล้วร้องให้ฟังบ่อยๆ ระก็เลยอยากเห็นเขาตอนร้องเพลงFlugel+เสียงแบบสดๆบ้าง ก็แหม อยากเห็นนี่นาทำไมถึงร้องได้เพราะแบบนี้ แต่ถ้าไม่เจอตัวจริงเพื่อนคุณอิชิอิ(จิมมี่)ทำได้ก็แค่เอารูปตอนร้องเพลงมาลงในเวบไซท์ให้ แค่นี้ก็สุดยอดแล้วนะ แต่สิ่งที่ระเคยรีเควสท์จะมาถึงแล้ว

ishii " งั้นขอยืน ดีกว่านะครับ " ยืนพร้อมตั้งท่าจะร้อง แต่... " เอาท่อนที่ผมชอบที่สุดล่ะกัน ร้องล่ะนะครับ"

"IKUEMONO SONO OMOIKUZARI
(โซ่ที่พันธนาการหลายชั้น )

SEOUNARABA HITORIJANAKUTEII
(นายไม่จำเป็นต้องแบกรับเอาไว้เพียงคนเดียวอีกต่อไปแล้วนะ)

IMAMESAMETATSUBASADE MAIIAGARU SORAWA
(ท้องฟ้าแห่งนี้มีปีกที่ตื่นจากการหลับไหลทะยานขึ้นไป )

คุณอิชิอิร้องให้ฟังตรงท่อนนี้น่ะค่ะขอบอกว่าประทับใจมากกกกกกกกกกกก ตอนแรกระนึกว่าจะยืนร้องเฉยๆแต่เขาทำท่าร้องแบบว่า ทำให้เสียงออกมาอย่างเต็มที่น่ะค่ะ ถึงไม่มีทำนองมาช่วย เสียงเขาก็ขึ้นๆลงๆตามคีย์เด๊ะ ไม่มีเสียงหลงเลยขอบอก จะว่าไปเพลงของเขาก็ร้องยากนะเนี่ย ฝันเป็นจริงอีกเรื่องแล้ว >0<//

พอร้องเสร็จก็มาถามเรื่องตัวละครต่อ คำพูดที่คิดว่ายากที่สุดของคาซึกิ

ishii "คาซึกิไม่ค่อยมีบทพูดมากแล้วก็ศัพท์เฉพาะ ส่วนใหญ่จะเป็นของโซชิหมด สำหรับคาซึกิที่ยากที่สุดผมคิดว่า คำนี้นะครับ "ซินเนอร์เจติคสูท"

อยากได้ตัวละครในเรื่องคนไหนมาเป็นพี่น้องของตัวเอง

ishii "เลือกยากจัง....<--——(-เขาบ่นนาน มากเลยค่ะ คำว่า"muzukashii(ยาก) เนี่ย) จนในที่สุดคำตอบออกมาคือ อยากได้มาโมรุเป็นน้องชาย คงสนุกดีพิลึก ชอบการ์ตูนคงจะคุยสนุกแน่ แล้วเรื่องต่อไปจะพูดถึงข้าวคาเระ (แกงกระหรี่ญี่ปุ่น) 3 สี <--——อันนี้คนที่อ่านวิชชวลบุ๊คน่าจะเข้าใจค่ะเป็นข้าวแกงเลื่องชื่อที่มีขายในอัลวิส คือจะมีฉากที่สึบากิกับโซชินั่งกินข้าวแกง 3 สีที่ว่านี้ แต่เนื่องจากเวลาไม่พอฉากนี้เลยถูกตัดออกไป คุณอิชิอิสงสัยว่าทำไมถึงมี 3 สีด้วย พอดีคุณจิโนะโคโทชิ โปรดิวเซอร์ซีเบ็คมาตอบคำถามนี้ให้(โห นอกจากผกก.ยังมีโปรดิวเซอร์ซีเบคมาอีก) บอกว่า จริงๆแล้วข้าวนี้ไม่ได้มีแค่ 3สี เป็น 3สีที่เลือกออกมาจากทั้งหมด 6 สีครับ ขาวกับดำก็มี ( ข้าวอะไรเนี่ย ) ishii "รสชาติจะเป็นยังไงน้า ถ้าคาซึกิทำเองไม่แน่อาจจะอร่อยกว่าก็ได้นะครับ" <———โห คุณอิชิอิคะ ท่าทางจะอินกับคาซึกิมากเลย โอย ละลายรอบ 2

พอหลังจากช่วงตอบคำถาม ก็เป็นช่วงที่ให้คุณอิชิอิ พากย์บทพูดของคาซึกิแบบสดๆให้ดู

แค่อันแรกเขาก็ลำบากใจแล้วล่ะค่ะ

「総士、総士、総士ぃぃぃ！」 "โซชิ โซชิ โซชิอิอิอิ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

พระเจ้า ระเกิดมาก็ได้เห็นพากย์แบบสดๆคราวนี้แหละ หางเสียงฟังแล้วขนลุก ใส่อารมณ์กระชากความรู้สึกอย่างแรง แล้วก็มีพูดตามที่แฟนๆขอให้พูด

「総士、大根が半額だったんだ」 " หัวไชเท้านี่ลดครึ่งราคาล่ะ โซชิ" <--------ไปจ่ายตลาดกันเหรอเนี่ย ว่าแต่คุณอิชิอิทำเสียงน่ารักมากเลย

อันที่ระชอบที่สุด ก็คงเป็นอันนี้แหละค่ะ แฟนๆให้สมมุติว่าถ้าโซชิกลับมา คุณอิชิอิคิดว่าคาซึกิจะพูดกับโซชิยังไง จู่ ๆ คุณอิชิอิก็เงียบแล้ว พูด

「おかえり」"โอคาเอริ " <—— ——เสียงจะสั่นเครือหน่อยๆ ระฟังแล้วน้ำตาจะไหลแหนะ คำนี้ป็นคำที่ดีจริงๆนะคะ ระว่า แล้วเขายังให้คุณอิชิอิจินตนาการหลังจากที่จบไปแล้วว่าคาซึกิเป็นยังไง คุณอิชิอิก็บอกว่า " คาซึกิคงจะโตขึ้นไปเรื่อยๆ ส่วนโซชิเวลาคงจะหยุดอยู่เหมือนเดิม ถ้ากลับมาคาซึกิคงอายุมากกว่าโซชิก็เป็นได้นะครับ"

ตรงช่วงนี้คุณนาคานิชิ โปรดิวเซอร์คิงเรดคอร์ด มาพูด บอกว่า「ファフナーの続編やります。一騎も出ます」 "ฟาฟเนอร์จะทำภาคต่อ คาซึกิก็ออกด้วยครับ " (ภาคต่อในที่นี้หมายถึง RIGHT OF LEFT หรือเปล่านะ...หรือว่าคนละอันกัน..พูดแบบมีเงื่อนงำเหลือเกิน ..)

ช่วงต่อไป คุณอิชิอิก็จะแจกลายเซ็นลงบนกระดาษรองเขียน รูปฟาฟเนอร์ จะมีให้ทั้งหมด 10คนค่ะ วิธีที่จะได้คือต้องเป่ายิงฉุบชนะเขาใครอยู่ถึง 10 คนสุดท้ายจะได้ไป

ทุกคนในงานเป่ายิงฉุบแข่งกับคุณอิชิอิ คิดดู 300 กว่าคนต่อ 1 คน ใครแพ้ก็นั่งลง ใครชนะก็เป่าต่อไปเรื่อยๆ ตอนที่เป่านี่คุณอิชิอิลงทุนยืนบนเก้าอี้นั่งเลยนะนั่น คนข้างหลังจะได้เห็น(ระกลัวเขาตกจัง....แต่เขาก็ยังยืนได้แฮะทรงตัวเก่งชะมัด ) ทุกคนตอนยืนนี่แทบจะบังกันไปหมด รอบแรกมีเหลือ 5คน ระแพ้ตั้งแต่ช่วงต้นๆแล้วล่ะ คนชนะเขาจะเรียกไปข้างหน้าเลย แล้วก็จะให้คุณอิชิอิเซ็นลายซ็นพร้อมกับ เขียนชื่อคนที่ได้ให้ด้วย (เจ๋งจัง) แต่แปลกนะตอนที่มอบดูจะไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้คุณอิชิอิกัน จนพิธีกรสาวแซวถ้าเป็นภาษาไทยก็ประมาณว่า" คุณอิชิอิไม่กัดหรอกค่ะ " รอบ 2 5แผ่นสุดท้ายระก็ชวดอีก T0T ฮือๆๆๆ

เหลืออีกอันนึงคือ วีดีโอควีนของคุณอิชิอิ อันนี้มีรางวัลเดียว เป่ายิงฉุบเหมือนเดิม และระก็ชวดอีกเหมือนเดิม กร๊ากกกกกก เจ็บใจนักทำไมคุณอิชิอิเก่งจัง หรือเราอ่อนเรื่องเสี่ยงดวงแบบนี้นะ

ช่วงต่อไป คือ ร้องเพลงอวยพรวันเกิดกับให้ลายเซ็นของคนที่เกิดวันนี้ (10/7 ) <---------ดีจังเลย สรุปทั้งงาน 300เกือบ400กว่าคนมีเกิดวันนี้ แค่ 2 คนค่ะ คุณอิชิอิร้องเพลงแฮปปี้เบริด์เดย์ภาษาอังกฤษด้วย น่ารักๆๆๆๆๆๆเสียงดีจัง ได้ฟังฟูลเกลแล้วยังได้แถมเพลงวันเกิดอีก ดีจังอดปลื้มแทนคนที่เกิดวันนั้นไม่ได้แฮะ คงเป็นวันเกิดที่วิเศษที่สุดเลย

ช่วงถัดมาคุณอิชิอิจะเปิดโอกาสให้ถามคำถามสดๆ ประมาณว่าอยากถามอะไรก็ถาม ถามเยอะมากค่ะ ระจำไม่ได้ทุกข้อ แต่ แต่ละข้อเนี่ยคุณอิชิอิตั้งใจตอบมาก ตอบยาวด้วย แต่ระจำไม่ค่อยได้เองแหละ เหอๆๆ เท่าที่ระจำได้นะจะมี

เฟสตูมที่ รูปแบบไหนที่ชอบมากที่สุด
รูปแบบสฟิงซ์

ฉากที่พากย์ยากที่สุดและเอาใหม่นานสุด
ฉากที่คุยกับมายะในตอนที่ 10 คือคุณอิชิอิบอกว่า ทำอารมณ์ได้ยาก กว่าจะได้ก็หลายเทค (ฉากในตำนานระนะเนี่ย ชอบมากเลยฉากนี้)

อยากบอกโซชิว่ายังไง
กลับมาเร็ว ๆ นะเพื่อน !!!!!!!!! <-———เห็นคุณอิชิอิบอกว่าเขียนในเฟมเพลทด้วย

คุณอิชิอิถามแฟน ๆ กลับว่าชอบฉากไหนบ้าง
<—หลายคนตอบดีนะ อย่างตอนสุดท้ายที่โคโยมาช่วยคาซึกิกับโซชิ อันนั้นคุณอิชิอิก็ชอบ ดันมการแซวกันอีกนะว่าหน้าตาตอนนั้นดูดีเป็นพิเศษ.....

มีอีกเยอะค่ะแต่ระจำไม่ค่อยได้ขออภัยจริงๆ แต่ส่วนใหญ่ก็เรื่องเกี่ยวกับฟาฟเนอร์นี่แหละ

คุยไปคุยมาจนเกินเวลา จนสุดท้ายก็ถึงเวลาที่ไม่อยากให้ถึง.......ก็มาถึงจนได้

ทำไมเวลาแห่งความสุขมันสั้นจังเลยฟระ

คุณอิชิอิพูดถึงอากาศ โชคดีที่วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส (เพราะเมื่อวันเสาร์ที่ญี่ปุ่นฝนตก) พูดขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานทุกคน

แล้วยังมีผู้ที่มาร่วมงานนี้เดินทางมาจากต่างประเทศด้วย <———เห นี่หมายถึงตรูหรือเปล่าเนี่ย !!!!!!!!!!!!!คุณอิชิอิขา พูดถึงระเหรอคะ!!!!!!!!

ประมาณว่าเขามองหา แล้วระก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้น เขาก็พูดว่า "อ๊ะ อยู่ตรงนั้นเองเหรอครับเนี่ย (แถว 3 ไม่ห่างหรอกค่ะคุณอิชิอิ ระก็นั่งจ้องคุณอิชิอิมาตลอดแหละค่ะ) แล้วระก็ค่อย ๆ ยืนขึ้นให้คนอื่นเห็นบ้าง (แม่เจ้า ทุกคนจ้องมาที่ระหมดเลย นี่เป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของคนต่างด้าวสินะ ) แล้วเขาก็ยิ้มๆพูดขอบคุณระ (กรี๊ด อยากบอกว่าระละลายไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว คุณอิชิอิยิ้มน่ารัก ที่สำคัญเขายิ้มให้ระ !!!!!!!!!!!!!<——ไม่ได้ฝัน ...ไม่ได้คิดไปเอง ....มันคือความจริง.........)

เสร็จแล้วก็ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง พิธีกรหญิงก็เอาดอกไม้มาให้คุณอิชิอิ ทุกคนก็ปรบมือจนกระทั่งคุณอิชิอิเดินออกจากห้องไป ทุกคนพากันถ่ายรูปบนกระดานที่คุณอิชิอิวาดกันใหญ่เลย

จบอีเวนท์

ในใจระก็คิด ถึงไม่เจอตัวใกล้ๆแต่แค่นี้ก็คุ้มแล้วอย่างน้อยเขาก็ยังพูดถึงเราอ่ะนะ ( ย้ำไม่ได้คิดไปเอง) ระเลยกะว่าจะเอาคอมมิคเบอร์เซิรก์เวอร์ชั่นไทยไปฝากให้กับสต๊าฟเอาไปให้เขาก็ได้ (ในบอร์ดเคยเขียนว่าคุณอิชิอิชอบอ่านเบอร์เซริก์)

ช่วงนี้ยูคิซังที่อยู่บอร์ดคุณอิชิอิมาทักด้วยก็เลยได้รู้จักกัน สักพักมีชายแว่นดำเดินเข้ามาหา (เอ๋!!!!!!!!!จะใช่คุณยาสึดะ ที่อยู่รายการนัมบาสะเรดิโอที่เขาเคยให้ลายเซ็นคุณอิชิอิ ระมาหรือเปล่า เขายื่นนามบัตรให้แล้วก็แนะนำตัว ใช่เขาจริงๆด้วย !!!!!!!!!!!!!!!! กรี๊ดโอกาสทอง

ระเลยถามด้วยภาษาญี่ปุ่นอันท่อนแท่นไปว่า "อยากขอถ่ายรูปกับคุณอิชิอิหน่อยจะได้ไหมคะ" <———ตอนพูดญี่ปุ่นคิดว่าผิดแน่ๆ แต่คิดว่าเขาคงเข้าใจแหละ คุณยาสึดะ เลยบอกว่า"ให้รอหลังงานแป๊บนึงจะไปบอกคุณอิชิอิให้" ( โอ๊ย ๆๆๆๆๆ โอกาสทองไม่รอไม่ได้แล้ว ก็เลยออกมารอด้านนอก คราวนี้ผลจากการแนะนำตัวแบบอ้อม ๆ จากคุณอิชิอิ ทำให้เพื่อน ๆ ที่อยู่ในบอร์ดคุณอิชิอิพากันเข้ามาทักทาย มีทั้งโยซัง ซาคุซาคุซัง ยูคิซัง ก็เลยถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก ทุกคนน่ารักมากเลย ตอนนี้เอื้อยกับแนนก็ขึ้นมารอข้างบนแล้ว (ขอบคุณนะที่ทำให้รอตั้งนาน เกรงใจมากจริง ๆ ) คุยรอกันไปสักพักนึง คุณยาสึดะก็มาเรียก ว่าให้เข้าไปหาคุณอิชิอิได้ //////////////

จะไม่มีวันลืมช่วงเวลานี้ไปเลย ตลอดชีวิต

ก้าวแรกที่จะเข้าไปใจเต้นตุบ ๆๆ เขาจะให้เข้าไปเจอให้ห้องสตาฟน่ะค่ะ ข้างในนอกจากคุณอิชิอิก็มีสตาฟอีกหลายคนที่ระเห็นแล้วพอจำได้คือ ผกก.ฮาบาร่า โปรดิวเซอร์คิงเรดคอร์ด โปรดิวเซอร์ซีเบ็ค นั่งเรียงแถวกันเลย นอกนั้นจำไม่ได้ส่วนใหญ่จุดโฟกัสระไปอยู่ที่คุณอิชิอิหมด

มองเข้าไปในห้องเจอคุณอิชิอิยืนยิ้มรออยู่แล้ว ตัวจริง ๆๆๆ ตัวเป็น ๆๆ ใกล้กว่าตอนที่นั่งมองในอีเวนท์อีก!!!!!!!!! ผิวขาวมาก น่ารักกว่าในนิตยาสารเยอะตัวจริงน่ะ อะไรกันนี่ ขอบอกว่าตอนนั้นระตื่นเต้นมาก ทำอะไรไม่ถูกเลย จะพูดก็พูดไม่ออก มันตื่นเต้น บอกไม่ถูกจริง ๆ ค่ะคนที่แอบปลื้มมานาน แล้วได้เจอตัวจริงเนี่ย ดีนะที่สติยังดีอยู่นอกจากจะพูดไม่ออกเท่านั้นแหละ

ระก็เลยรีบคว้าของที่จะเอามาให้เขาก่อน นั่นคือเบอร์เซริค์ภาษาไทย ยื่นให้เขาแล้วยังไงรู้ไหมคะ คุณอิชิอิดีใจมากเลย แบบว่าเขาดีใจสุด ๆ เลยนะตะโกนแบบตกใจดีใจปนกัน ออกแนวเวอร์ ๆ ก็ได้มั้ง ที่รู้ ๆ ถูกใจเขาอย่างแรง แถมเขาขอบคุณแล้วเรียกชื่อเล่นของระจริง ๆ ด้วยนะ (ตอนนี้ละลายไปแล้วจริงๆ อย่างกับโดนคุณอิชิอิ+คาซึกิเรียกพร้อมกัน มายะขอโทษนะวันนี้ขอตัวคาซึกิสักวันนึงเถอะ)

ช่วงนี้ก็จะถ่ายรูปกัน โดยคุณฟุคุอิ (เพื่อนคุณอิชิอิอยู่รายการนัมบาสะเหมือนกันค่ะ) เป็นคนถ่ายให้ได้ถ่ายคู่กันรูปนึง แล้วรูปหมู่ 2 รูป จริง ๆ อยากถ่ายอีกเยอะ ๆ แต่เกรงใจเพราะที่ระขอเขาแค่ถ่ายรูปอย่างเดียวน่ะค่ะ แต่ได้ใกล้ชิดกับคุณอิชิอิแบบไหล่ชิดไหล่เลยนะ ใกล้มากกกกกกกกกกกก ได้กลิ่นน้ำหอมเขาด้วย !!!!!!! กลิ่นติดจมูกมาจนถึงบัดนี้ จริง ๆ อยากพูดอะไรกับเขาหลายอย่าง แต่มันตื่นเต้นจนพูดไม่ออก ปกติก็ตะกุกตะกักแล้วนะ มาเจอแบบนี้ทีใบ้รับประทานเลย ขนาดพูดจะขอลายเซ็นยังนึกไม่ออกต้องถามแนนอีก T0T

ยูกิซังเขาเอาดีวีดีกับซีดีมาให้เซ็น ระดันไม่ได้เอามานี่สิ ก็เลยให้คุณอิชิอิเซ็นในแพมเพลทแทน แล้วเขียนว่า แด่..... (ชื่อเล่นจริงระด้วย) ก่อนจะออกมาก็ขอจับมือ ทุกคนได้จับกันหมดเลย แล้วระจับเป็นคนสุดท้าย มือคุณอิชิอินิ่มง่ะxๆๆๆๆๆ!!!!!!!!! ระก็เลยทำท่าว่าจะไม่ล้างมือไปตลอดชีวิต ทุกคนในนั้นหัวเราะกันใหญ่เลย

ยิ่งเห็นหน้าคุณอิชิอิยิ้มใกล้ ๆ แล้วยิ่งน่ารัก เอื้อยกับแนนก็ได้เจอคุณอิชิอิด้วย ถ้ายังไงรีบไปดูฟาฟเนอร์กันนะ จะได้อิน ^0^ เชื่อมะหลังจากงานจบนี่ ระยังบ่นเรื่องมือ เรื่องเจอคุณอิชิอิไม่หาย (ไม่เชื่อลองถามเอื้อยดู) คาดว่าคงจะเพ้อไปอีกนาน จากที่ชอบมากคราวนี้ก็ชอบมากๆๆๆๆๆๆ ขึ้นไปอีก จะจำเหตุการณ์วันนี้ไปตลอดชีวิตเลยล่ะ

ชื่นชมนักพากย์มาเยอะส่วนใหญ่จะตบมือข้างเดียวอีกฝ่ายไม่รู้ คุณอิชิอิต่างกับคนอื่นก็ตรงที่คุณอิชิอิรู้ว่าระเชียร์อยู่ด้วย บวกกับความบังเอิญหลายๆอย่างจนทำให้มาเจอเขาได้ในที่สุด ความฝันเป็นจริงแล้ว และคิดว่าสักวันหนึ่งคงจะได้ไปเจอกับเขาอีก คุณอิชิอิขา จากนี้ไปก็จะคอยเชียร์ต่อไปเรื่อยๆค่ะ

楽しかったです！

一生忘れません！！

ขากลับ ยูคิซังชวนทานเข้าด้วย แต่เนื่องจากโรงแรมอยู่นาริตะ ไหนแนนต้องไปดูท่านชาร์อีก โดจินอยู่ที่ล็อกเกอร์ที่อากิฮาบาร่า เลยขอเอาไว้โอกาสหน้าเสียดายจริงๆ T0T

จากนั้นก็ไปทัวร์ที่ร้านมือ 2 ที่อากิต่ออีกนิดหน่อย แล้วไปเอาโดจินกลับมาที่อุเอโนะเช่นเดิม แล้วไปสถานีรถไฟสายเคย์เซย์ ว่าแต่..........แบบ tokyuu ไม่มีต้องนั่งแบบธรรมดา นั่งลุ้นตั้งนานแหนะกลัวไม่ทันรถลุงเที่ยวสุดท้ายซึ่งพอไปถึงรถลุงนะอีก 2 นาทีรถจะออก ระ 2 คนกับเอื้อยวิ่งแทบตาย แถมแบกโจน 82 เล่มอีก ตอนนี้ขอบคุณเอื้อยมาก ๆ เลยนะ เกรงใจสุด ๆ ประมาณว่าเหมือนพามาขนโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย ระออกแนวด้านมืดแล้ว เหอ ๆๆๆๆ อยากบอกว่ารีบขนาดนั้นในใจยังเต็มไปด้วยภาพคุณอิชิอิลอยอยู่ ยังเพ้อให้เอื้อยฟังอีกเยอะ ^0^a

มาถึงโรงแรม ลงมาโทรศัพท์กับเอื้อย แล้วขึ้นไปจัดของต่อ เอื้อยก็ลงไปโทรศัพท์อีก จัดของเกือบถึงตี 3 แหนะ เยอะมาก โดจินนี่ยัดลงกระเป๋าน่ะหมดได้ แต่กลัวน้ำหนักเกินเลยแบ่งมาไว้ในถุงถือนิดหน่อย (แต่ก็หนักอยู่ดี) จัดเสร็จแล้วก็อาบน้ำแล้วก็นอนเลย เหนื่อยกาย แต่ใจอิ่มเอิบ

11/7/2548

ตื่นมาก็ 8โมงกว่า ๆ แล้ว เก็บของ แต่งตัว แล้วก็ลงไปเช็คเอาท์ เอากระเป๋าไปฝาก แล้วเราสองคนก็ไปเที่ยวห้าง AEON ในเมืองนาริตะ เดินซื้อของฝากกัน เพราะ ตอน 4 โมง 55 แหนะกว่าเครื่องจะออก ซื้อของฝากเสร็จก็ตบท้ายด้วยการนั่งรถรอบเมือง เพื่อจะได้วนกลับมาที่โรงแรมอีกครั้ง เพราะจะได้นั่งรถของโรมแรมไปลงที่นาริตะเลย ทางในเมืองนาริตะนี่ภูเขามากเลยค่ะขึ้น ๆ ลง ๆ ตลอด ระหว่างทางก็เก็บภาพ ถ่ายรูปมาเรื่อย ๆ จะว่าไปคราวนี้ไม่ค่อยมีเวลาได้ถ่ายรูปเท่าไหร่เป็นเรื่องที่น่าเสียดายมากๆ พอมาถึงโรงแรมรถอีกคันก็มาถึงพอดีก็เลยไม่ค่อยได้มีเวลาถ่ายรูปรอบๆโรงแรม

ถึงสนามบินนาริตะ

เกิดอาการของคนต่างด้าวอีกแล้ว งงว่าจะไปเช็คอินตั๋วที่ไหน (เกือบจะไม่ได้กลับบ้านแล้ว) ถามเจ้าหน้าที่กระเป๋าไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเจอทาง E-F นั่นแหละ ยืนรอจนเช็คอินเอากระเป๋าขึ้นเครื่องเสร็จ ก็ไปหาของกินกันต่อ ได้ขนมมาตรึมเลยค่ะ จนนั่งพิมพ์ตอนนี้ยังไม่ได้แกะกินด้วยซ้ำ พอใกล้ถึงเวลาเราก็พากันเดินไปที่เกทขึ้นเครื่องบินกัน อันนี้จะไม่ค่อยหลงแล้วเพราะเดินตามป้ายตลอด มานั่งรอจนกระทั่งฉีกตั๋วขึ้นเครื่อง

กลับบ้านอย่างสวัสดิภาพ

ได้ที่นั่งเกือบหลังสุดอีกแล้ว ที่นั่งนี่พี่แอร์กราวน์สุดสวยตอนเช็คอินกระเป๋าเป็นคนเลือกให้ ก็ยังดีนะมี 2 ที่นั่ง เวลาลุกไปห้องน้ำจะได้สะดวก มันสะดวกจริง ๆ แหละเพราะเที่ยวนี้พี่เขาแจกน้ำกินบ่อยมากจนระเข้าห้องน้ำตั้งหลายรอบ

ก่อนจะกลับมองไปนอกหน้าต่างหดหู่นิด ๆ แฮะ ทำไมเวลามันช่างรวดเร็วแบบนี้นะ จะไปจากแผ่นดินที่คุณอิชิอิอยู่แล้วเหรอเนี่ย ก็ได้แต่นั่งนึกเหมือนตอนที่มาครั้งแรก ว่า "สักวันจะกลับมาที่นี่อีก"

ตอนเครื่องบินจะขึ้นนี่ระมองออกไปทางหน้าต่างเห็น ช่างเครื่องบินของญี่ปุ่น เขา บ๊าย บาย ส่ง แล้วตอนท้ายเขาก้มโค้งคำนับให้ด้วย เสียดายที่ถ่ายภาพไม่ทัน แต่ระว่าภาพนั้นมันประทับใจนะ ไม่รู้ว่าของไทยมีหรือเปล่า เพราะตอนที่ระออกจากไทยทีไรชอบออกตอนมืดทุกที

เครื่องบินลำนี้บินนิ่งค่ะ ไม่ค่อยตกหลุมอากาศเท่าไหร่จะมาก็ตอนใกล้ ๆ กรุงเทพนี่แหละ สงสัยเพราะฝนตก แล้วลำนี้คึกครื้นกว่า ขาไป นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นมาเที่ยวที่ไทยกันเยอะเลยค่ะ แล้วคนเดินไปมาบ่อยมาก มึคุณยายคนนึงเข้าห้องน้ำตั้ง 5-6 รอบแหนะ ผ่านระจนระจำได้ รู้สึกว่าคราวนี้ถึงบ้านเร็วกว่าขาไป ในที่สุดก็ร่อนลงจอดสนามบินดอนเมืองโดยสวัสดิภาพ เมื่อวันที่ 11 /7 /48 ประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆ ลงจอดเสร็จก็โทรหาป๊าป๋าก่อนเลย กลัวจะไม่มีคนช่วยขนโด 82 เล่ม ^0^b แล้วก็กลับบ้านมาถึงก็รีบโพสบลอคของวันกลับอย่างที่เห็นนั่นแหละค่ะ

บันทึกการเดินทางอาร์คาเดียนโปรเจ็คก็จบลงแค่นี้

ช่วงนี้ได้ออกงานอีเวนท์บ่อย งานแรกก็คือ งานฟาฟเนอร์เฟสติวอลที่เสร็จสิ้นไปแล้ว

สวัสดีครับ อิชิอิครับ

ก่อนอื่นเลย อยากขอบคุณ สต๊าฟหลักที่จัดงานทุกท่าน ที่ทำให้ทุก ๆ คนมารวมกันเยอะขนาดนี้ได้ ขอบคุณมากครับ ไหนทางสต๊าฟมาเป็น MC (พิธีกร) ให้อีกด้วย

สนุกมาก!!!!

อิชิอิที่ตัดสินใจทอลค์โชว์เดี่ยว ๆ โดยที่ไม่มีบทเตรียมไว้ก่อน ก็เพราะได้รับแรงเชียร์และความรู้สึกอันร้อนแรงจากแฟนๆฟาฟเนอร์ทุกคนนี่แหละครับ

ทอล์คโชว์ที่กำหนดไว้จะมีประมาณ 1 ชั่วโมง แต่สถานที่ที่จัดงานนั้นจองไว้แค่วันเดียว คิดว่าเวลาคงจะมีมากเพียงพอเพราะแบบนั้นตอนที่ออกมาจากห้องพัก เลยตั้งใจ ว่า "ถึงจะมีเวลาน้อยใน 1 ชั่วโมงก็จะพยายามพูดให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้"

สำหรับผมแล้วนั่นเหมือนกับเป็นการตัดสินใจที่ไม่ได้คาดหมายมาก่อน พอเข้าไปในงานเอาเข้าจริงๆ ติดลมครับ สนุกสุด ๆ ตอนแรกผมก็พยายามรักษาเวลาตัวเองนั้นไว้ พอรู้สึกตัวอีกที ก็คุยไปเกือบ 2ชั่วโมงแล้ว (หัวเราะ)

อิชิอิที่ไม่มีความมั่นใจในการทอล์ค ใช้เวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมงเลยเหรอเนี่ย ? นั่นเป็นเพราะได้รับเสียงเชียร์อันอบอุ่นจากทุกคน รวมถึงสต๊าฟจากซีเบ็ค และคิงเรคคอร์ดที่มาช่วยเป็นกำลังใจให้ด้วย เป็นช่วงเวลาที่สนุกมากที่สุดเลยครับ ว่าแต่ทุกท่านที่คอยยืนฟังมาตลอดอาจจะลำบากไปหน่อย ขอโทษด้วยนะครับ

นอกจากนี้ ผมไม่คิดมาก่อนเลยว่า จะได้มีบทบาทในภาค 蒼穹のファフナー ＲＩＧＨＴ ＯＦ ＬＥＦＴด้วย (หัวเราะ) ทั้งนี้เพราะเสียงเชียร์จากทุกๆคนถือเป็นของฝากที่วิเศษมากเลยครับ

ใช่ๆเรื่องตุ๊กตาประหลาดรูปร่างคนบนทีวีบ้านมาคาเบะ ที่คุยกันวันนั้น พอผมกลับบ้านไปก็ลองไปเช็คดู โอ๊ะ มีจริงๆด้วย !?

ตอนที่ผมวาดรูปผมก็ตกใจนะ แต่ผมก็อดประหลาดใจไม่ได้ที่ทุกๆคนสังเกตเห็นตุ๊กตารูปร่างคนนี้ในเรื่องนี้ได้ ไม่ว่าจะมองดูรูปนี้ (รูปตุ๊กตารูปร่างคนที่ตัวเองวาด) กี่ครั้งก็ยังคงตราตรึงอยู่ในใจตลอดไป

ขอบคุณทุกคนมากๆครับ จากนี้ไปก็ขอฝากฟาฟเนอร์ไว้ด้วย

สุดท้ายนี้ まこつ友の会 ชมรมเพื่อนมาโกสึที่เป็นแบ๊คอัพให้หลายๆเรื่อง ขอบคุณมากครับ

23/7/2005 อิชิอิ มาโกโตะ

โครงการนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มี

• พ่อกับแม่ที่รู้ใจเด็กเอาแต่ใจตัวเองอย่างระ ^-^'' อย่างที่เขาว่ากันจริงๆน่ะค่ะ คนที่รู้ใจตัวเราดีที่สุดไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือ พ่อกับแม่นี่แหละ รักพ่อกับแม่กันให้มากๆนะคะ
• คุณถิและคุณเปี๊ยกช่วยเดินเรื่องให้วีซ่าผ่าน
• เอื้อยที่ไปเป็นเพื่อน ถ้าไม่มีเอื้อยเราก็อาจจะไม่ได้ไป ขอบคุณมากนะ แล้วก็คุณแม่ของเอื้อยด้วยที่อนุญาตให้เอื้อยไปด้วย
• แนน ไกด์นำเที่ยวที่น่ารัก ถ้าขาดไกด์คนนี้ คนต่างด้าวทั้ง 2คนก็ยังคงงงกับทางรถไฟอยู่แหงๆ พาไปแหล่งสรวงสวรรค์ตั้งหลายที่สนุกมากเลย ขอบคุณมากนะ
• 石井さんまこつ友の会 ＹＡＳＵＤＡ様と藤井様
  本当にありがとうございました。
• เพื่อน ๆ ที่ให้กำลังใจทุกคน

และสิ่งที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ในครั้งนี้ขึ้นมาได้

Comments

Comment #1

By: yukiru Date: 2005-07-13 15:31

แหม อ่านแล้วเห็นภาพเปนฉากๆเลยนะเนี่ย

ดีใจด้วยจริงๆที่ได้เจอนักพากย์ที่ปลื้มแบบนี้ เชื่อว่ายังไงๆซากุระก็ต้องได้ไปพบอีกแน่นอนแหละ

Comment #2

By: ~MaNa~ Date: 2005-07-13 15:51

ดีจังเลยนะคะที่ได้เจอได้คุยกับนักพากย์ที่ชอบตรงๆ คุณอิชิอิน่ารักมากๆเลยค่ะ

Comment #3

By: parishii Date: 2005-07-13 16:25

ดีแล้วเนอะที่ได้เจอะกับเขาคนนั้นที่ฝันมานาน

และแล้วบลอคที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ก็โผล่ขึ้นมาจนได้สินะนี่...วันไหนมาอีกระหว่างที่เรายังอยู่ก็บอกนะ จะได้ไปเที่ยวกัน ฮิๆ

Comment #4

By: GenZo Date: 2005-07-13 16:42

อ่านไปอมยิ้มไป เป็นปลื้มแทนเหมือนกันนะคะเนี่ย

พี่ระบรรยายได้น่ารักมากเลย รู้สึกเห็นภาพบรรยากาศในงานเลยนะเนี่ย X-D

อยากฟังคุณอิชิอิพากษ์สดบ้างจัง OwO

นักพากษ์ของญี่ปุ่นส่วนใหญ่ร้องเพลงเพราะกันทั้งนั้นเลยนะคะ บางคนร้องเก่งกว่านักร้องอาชีพซะอีก [] อิจฉาพี่ระจังเลย~~~~~

แถมเขารู้ว่าเรามางานด้วยนะเนี่ย เป็นเราเราก็ปลื้มจนแทบละลายเหมือนแน่ๆ ล่ะค่ะ >///<

ได้เจอคุณอิชิอิแบบใกล้ชิดด้วย โฮ๊วววววววววว สุดยอดเลยค่ะพี่ระ

Comment #5

By: Zero-Freedom Date: 2005-07-13 18:19

หุหุหุ ได้ไปเจอแบบนี้ดีใจด้วยครับ ^^ คุณอิชิอิถ้ารู้ว่ามีคนปลื้มเขาอย่างพี่ระละก็ คงจะดีใจแน่ๆนะครับ

แต่ผมไม่ได้ไปญี่ปุ่นเลยแหะ อิจฉาอ่ะ

แต่ยังไงก็ยินดีด้วยนะครับ

Comment #6

By: ┼ SY┼ Date: 2005-07-13 19:12

อา เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตที่น่าประทับใจ+ไม่มีวันลืมสุดๆเลยนะคะเนี่ย ดีใจด้วยนะคะ ^^ ได้ใกล้ชิดกับคนที่ตัวเองปลื้มมากๆ นึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าตัวเองได้มีโอกาสแบบนี้บ้างจะเป็นยังไงกันนะ คงจะตื่นเต้นมากๆเหมือนกันแน่ๆเลยค่ะ

โดจิน82เล่ม โอ้ว---- ซากุระอยู่3วันซื้อเยอะกว่าทรายที่อยู่1เดือน เกือบ3เท่าเลยล่ะค่ะ

Comment #7

By: Aisa ประธานสภาถั่วฯ Date: 2005-07-13 21:56

รีพอร์ตละเอียดดีมากเลยค่ะ อยากไปงานแบบนี้มั่งจัง

ดีใจด้วยนะคะที่ได้เจอคุณอิชิอิสมกับที่ตั้งใจไว้

ว่าแต่โดจิน 82 เล่ม...อยากอ่านมั่ง~~ TTwTT

Comment #8

By: Piggy Date: 2005-07-13 23:04

โอย ไม่ต้องขอบคุณ แหงวๆ ไปด้วยกันก็ต้องช่วยกันสิ :)

ถ้าเราเก็บโดใส่ท้องแบบโรเอมอนแล้วกลิ้งลงบันไดไปได้เลยก็ดี ก๊าก

เราต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายขอบคุณมากๆ m(_ _)m

ป.ล. ไม่ใช่ 3 วันหรอกทราย 82 เล่มนั่นน่ะแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น 5555

Comment #9

By: lilith Date: 2005-07-14 12:55

หนูอ่านไปแล้วรู้สึกว่าเห็นภาพเป็นฉากๆไปเลยค่ะ

ยิ่งตอนที่คุณอิชิอิวาดรูปตุ๊กตาบนกระดาน

รู้สึกดีใจแทนคุณระเลยนะคะเนี่ย

มีช่วงวินาทีที่คุณอิชิอิพูดถึงคุณระเพียงคนเดียวด้วย

เจ๋งสุดๆๆๆๆไปเลยค่ะ

เค้ารู้สึกถึงการมีอยู่ของคุณระ

รู้ว่ามีแฟนๆที่ไทยอยู่ด้วย

อ่านไปแล้วลุ้นตามไปด้วยสุดๆเลย

แถมตอนหลังได้เข้าไปพบคุณอิชิอิกับผกก.ด้วย

อ๊าก สุดยอดเลยค่า พี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถ้าเป็นหนูได้เจอกับนักพากย์ที่ปลื้มสุดๆนี่คงแบบ

พูดไม่อออกตั้งตัวไม่ติด อาจจะยืนแข็งเลยก็ได้ค่ะ

ดีใจด้วยนะคะคุณระ

Comment #10

By: STECHA ลา ล่า~ Date: 2005-07-14 19:34

โห ยินดีด้วยนะคะได้ไปเที่ยวและเจอนักพากษ์ที่ชอบด้วย คุ้มค่าที่เกิดเมาเป็นแฟนพันธุ์แท้ Fafner จริงๆ อ่านแล้วก็อิจฉา + ได้ความรู้สึกประทับใจแทนเจ้าตัวไปด้วยจริงไ โอย อยากไปมั่งจัง ชอบตอนบรรยายที่ไปเจอคุณอิชิอิจัง ตัวจีงน่ารักมากน่าดูเลย

เพิ่งรู้ว่าซากุระเป็นเพื่อนกะเจ๊แนนนะคะเนี่ย ฮาๆ แอบอิจฉาๆปเดทกันแดนอาทิตย์อุทัย

Comment #11

By: =Gunfinal Yumejii= Date: 2005-07-14 22:32

O พี่ระไปญี่ปุ่น ดีใจด้วยนะครับได้เจอคนที่อยากเจอ เก็บโดจินฟาฟเนอร์กลับไทยมาด้วย*-* อยากได้มั่งจังถึงได้มาเเต่เป็นภาษาญี่ปุ่นก็อ่านไม่ออกอยู่ดี ='=

เจออิชิอิซังด้วย>W< พี่ระนี่เยี่ยมไปเลยสมเเล้วที่เป็นท่านซากถระเเห้งฟาฟเนอร์=__,=V

Comment #12

By: ปลาทองคะนองศึก Date: 2005-07-15 20:04

ดีใจด้วยเน้อเล่าได้มันส์มาก น่าอิจฉาชะมัด

Comment #13

By: Moon Tirra Action!!!!! Date: 2005-07-16 20:16

ดีใจด้วยจ้า น่าอิจฉาจังเลย

Comment #14

By: naochan~暗闇の天使~ Date: 2005-07-18 11:44

ดีจังเลยน๊า ได้เจอนักพากย์ที่ชอบด้วย

นี่ถ้าเปลี่ยนเป็น seki tomokazu เราคงอิจฉาน่าดู

ตอนไปญี่ปุ่นเคยไปเดินหาบ้าน midorikawa hikaru ที่ tochigi ด้วยล่ะ แต่หาไม่เจอหรอก บ้ามั้ยล่ะ 555+

มันจะเจอกันง่าย ๆ ได้ไงล่ะ ขนาดเดินร่อนทั่วโตเกียวยังไม่เจอเลย อยากมีวาสนาอย่างซากุระจังมั่งจังเลย