รายงาน FAFNER FESTIVAL IN JAPAN 10/7/05

อาร์คาเดียนโปรเจ็คreport ภาคจบ

วันนี้ส่วนใหญ่จะคลุกอยู่ที่โอฉะโนะมิซึ ในงานฟาฟเนอร์

จุดประสงค์หลักที่มาญี่ปุ่นคราวนี้ก็เพราะงานนี้แหละค่ะ

FAFNER FESTIVAL IN JAPAN

10 เดือนกรกฎาคม 2548

งานโดจินที่มีแต่เรื่องฟาฟเนอร์เท่านั้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!! นี่สินะที่เรียกว่าสรวงสวรรค์อย่างแท้จริง

ตอนเช้าตื่นจากโรงแรมนั่งรถไฟ tokyuu ชมวิว+เจอนร.หญิงญี่ปุ่นใส่เครื่องแบบอย่างกะนร.ม.ปลายบ้านเราด้วย ถ้ามองข้างหลังนี่เหมือนจริงๆนะ นั่งรถไฟประมาณชั่วโมงกว่าๆจนมาที่อุเอโนะเจอกับแนนเช่นเคยแล้วก็เริ่มนั่งรถไฟไปโอฉะโนะมิสึ สถานที่จัดงานกันประมาณ10 โมงกว่า ไปถึงที่จัดงาน sonpokaikan ประมาณ 10โมง เกือบ11โมงทั้งๆที่ย่านนี้เงียบมากๆ แต่พอไปที่หน้างานเจอกับฝูงชนประมาณ 200 คนที่มาเข้าแถวรอก่อนหน้านี้แล้ว ตกใจสุดๆค่ะ สำหรับตัวระนะเพราะว่า 1. เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้มาร่วมงานแบบนี้ 2. ไม่น่าเชื่อว่าแฟนๆของฟาฟเนอร์จะมีเยอะถึงขนาดนี้ (คิดถึงบ้านเราเองแล้วมันประมาณว่าหน้ามือกลายเป็นหลังมือน่ะ....เหมือนคึกอยู่คนเดียว T0T ) เศร้า ฮือๆๆ แต่ในใจก็ตื่นเต้นสุดๆ ทั้งๆที่ฟาฟเนอร์จบไปเกือบ 1 ปีแล้วก็ยังมีแฟนๆคอยติดตามอยู่ เห็นคนเยอะขนาดนี้แล้วปลื้มแทน

****ช่วงเหมาโดจิน***********

ยืนรอเข้าคิว สักพักใหญ่ จนเจ้าหน้าที่มาแจก Pamphlet พลัสเป็นค่าเข้างาน 500 เยน ไปด้วยเลย แต่ทว่า.......ยังเข้างานไม่ได้ ต้องรอคิวตอนเที่ยงกว่าๆ โห คนเยอะจนต้องรอคิวเลย คิดดูเองแล้วกัน

แพมเฟลท หน้าปกสีฟ้า มีเฟสตูมสฟิงซ์อยู่ด้านหลังด้วย

ส่วนอันนี้เป็นตัวอย่าง ด้านในแฟมเพลทค่ะ เอาพวกตัวละครมาแนะนำกฎข้อห้ามต่างๆในงาน อย่างในรูปนี้เขาบอกว่า ต้องถือแพมเฟลทเข้างานด้วย ห้ามสูบบุหรี่ในงาน ต้องไปในที่จัดให้สูบ(พวกฟุมิฮิโกะนี่มาสุมหัวกันเลยเหรอเนี่ย)

กว่าจะเข้างานก็พากันไปเดินร้านเซเว่นใกล้ๆหาของกิน(คุณลุงร้านเซเว่นใจดีจัง) แล้วมาที่หน้าอาคารงานนั่งกินกันตรงนั้นแหละ เหอๆๆ ก็ที่ไม่มีนี่นา พอใกล้ถึงเวลาสตาฟก็ประกาศให้มาเข้าแถวรวมพล ไม่มีการแย่งกันค่ะ เพราะญี่ปุ่นเขาจัดเป็นระเบียบมาก เขาจะแจกบัตรคิวพร้อมๆกับตอนที่แจกแพมเพลท ดังนั้น ตอนเข้างานก็ต้องเข้าแถวตามคิวทันที ไม่มีการมั่วกันแน่ๆ

อ้อ งานนี้เขาห้ามถ่ายรูปด้วย ระเลย ไม่ได้ถ่ายมาเลย เสียดายสุดๆ นอกจากบรรยากาศตอนเข้าแถวช่วงก่อนเข้างานเท่านั้นเอง เนื่องจากมีเวลาจำกัดการซื้อรอบแค่ 50 นาที ระเลยคิดว่าคนเดียวคงซื้อไม่หมดแน่ ก็เลยไหว้วานให้ 2สาว ไปช่วยเหมาโดจินให้ ได้มาทั้งหมด 82 เล่มก็เพราะได้เอื้อยกับแนนช่วยกวาดนี่แหละค่ะ( ขอบใจมากๆเลยนะ แถมยังช่วยแบกให้อีก ขอบคุณจริงๆ )

เข้าไปในงานตื่นเต้นมาก ก่อนอื่นต้องไปซื้อไพ่tramp cardของเจ้าของที่จัดงานเป็นที่ระลึกก่อน (tramp card นี่ในเรื่องที่พวกคาซึกิจะเล่นกันน่ะค่ะ ตอนที่เล่นกับโชโกะแล้วก็ตอนที่เล่นในระหว่างเข้าค่ายของนักบิน ที่คาซึกิแพ้เคนจิน่ะหวังว่าคงจะจำกันได้นะคะ นั่นแหละ) ราคาไพ่สำรับละ 1200เยน

ตัวอย่างการ์ด ถ้าเป็นพวก ตัวเลข ก็จะเหมือนกับการ์ดธรรมดาทั่วไป นอกจากพวก ตัว เคย์ คิง ควีน โจกเกอร์อะไรพวกนี้จะเป็นภาพจากเรื่องฟาฟเนอร์หมดเลยค่ะ

ได้การ์ดแล้วก็ตะลุยตามล่าโดจินต่อไปอย่างเร่งด่วน เจอเซอร์เคิ่ลที่เข้าไปดูในเวบเขาบ่อยเยอะมาก คิดในใจแอบเข้าไปดูผลงานเขาบ่อยๆตัวจริงเป็นแบบนี้เองหรอเนี่ย งานก็งานฟาฟเนอร์สมชื่อจริงๆนะคะ คุยกันแต่เรื่องฟาฟเนอร์ โอว ได้ยินแล้ว มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย บางคนเอาตุ๊กตามาทำเป็นตัวคาซึกิกับโซชิด้วย อย่างเหมือนน่ะสุดยอด มีคอสเพลย์หลายคน ชุดไปรเวท เครื่องแบบอัลวิส จนถึงซินเนอร์เจติคสูท เจ๋งง่ะ เพิ่งเคยเห็นซินเนอร์สูทแบบเป็นๆ เสียดายที่เขาห้ามถ่ายรูปจัง มีบางคนนะโดขายหมดแล้ว มีการขายดีจนต้องไปเอาซีร็อคมาขายอีกครั้งเลย ระก็ได้มาเล่มนึง เพราะระเข้าไปรอบ 2ถ้าเขาไม่เอาแบบซีร็อคมาคงอดของคนนี้ไปแล้ว แบบซีร็อคมา 100 เยนเองถูกสุดๆ ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ราคา 100 -200 เยนเยอะ ถ้าเซอร์เคิ่ลดังๆนี่ 1000 เยนก็มีแล้วเล่มจะหนามาก บางเล่มเป็นนิยาย ระก็ซื้อมาค่ะ นิยายก็ถูก แถมได้อ่านนานๆ

อีกอันที่ชอบอ่านคือพวกคำที่คอมเมนท์หลังเล่มน่ะค่ะ สนุกดี บางคนมัวแต่นั่งวาดสเก็ตบุ๊คจนไม่ค่อยสนใจขายของเลย แหมอยากเอาไปให้เขาวาดให้บ้างจัง ทั้งงานมองไปทางไหนเจอแต่ฟาฟเนอร์ๆๆ อย่างกะฝันไปแหนะ แต่ก็ไม่ใช่ความฝันมันคือความจริง !!!!!!!!!!!!!!!!!! ในไทยมีแบบนี้บ้างคงจะดีนะ (นี่แหละถ้าของไทยคือความฝัน....)

พอหมดเวลาเหมาโดจิน หลังงานโดจินเลิก จะมีงานทอล์คของคุณอิชิอิต่อ ตอน 4โมงเย็น พอระขึ้นไปแลกตั๋วใบจริงกับแนนแล้ว ก็ไปที่อากิฮาบาร่าฆ่าเวลากันต่อเอาโดจิน82เล่มไปใส่ในล็อคเกอร์ แล้วประมาณ 1ชั่วโมงก็กลับมาใหม่ (ใจไปอยู่ที่คุณอิชิอิแล้วครับท่าน)

***************งานทอล์คโชว์ คุณอิชิอิ มาโคโตะ (มาก๊ตสึ)********

ตั๋วเข้าชมงานทอลค์โชว์ของคุณ อิชิอิ มาโคโตะ คนให้เสียง มาคาเบะ คาซึกิ ค่ะ

นี่เป็นบัตรจริง ออกเยินหน่อย เพราะตอนก่อนจะเข้างานทอลค์ ระถือกำไว้ตลอด

พอ 4โมงกว่าๆสต๊าฟ ให้มารวมพล

ตึกตักๆๆๆๆๆๆๆๆๆ<-----------ใจเต้น โว้ย ความฝันจะเป็นจริง จะได้เจอตัวจริงของคนที่แอบปลื้มมานาน ชอบนักพากย์คนนี้ที่สุดแล้ว (ประโยคเดิมๆแต่ความชอบทวีคูณมากกว่าเดิม) ว่าเข้าไปนั่น

ก้มดูในบัตร C-1 พร้อมกับมองเข้าไปในห้องที่จัดงาน โต๊ะมีแปะ A-Z แถวละ 10 ตัว เดินมาจากด้านหลังเห็นคนจำนวนหนึ่งยืนอยู่ โห !!!!!!!!!! แถวซีนี่แถวที่ 3 จากข้างหน้าเลยนี่นา โอ๊วววววววววววววววววว ได้เห็นคุณอิชิอิอย่างชัดแน่ๆ(ในใจคิดแบบนั้น) มีรูให้มองหน้าแบบชัดๆพอดี กลัวคนข้างหน้าบังเหมือนกันนะเนี่ย ในใจก็คิดไปเรื่อย จนเวลาผ่านไปทำไมยังไม่เริ่มสักทีหว่า ก็เลยหยิบหนังสือแผนที่สนามบินนาริตะมากางเล่น มีคนในบอร์ดคุณอิชิอิ ชื่อโย ซังมาทักด้วย นั่งเยื้องระนิดเดียวเอง โอ๊วววว ได้เจอคนในบอร์ดแล้ว ไอ้เราก็ไม่ค่อยได้ใช้สกิลพูดเลยพูดแบบติดๆขัดๆกลัวเขาไม่รู้เรื่องจัง มีตอนนึงพูด "ฟาฟเนอร์ "ไป เขางง คือ สำเนียงที่ญี่ปุ่นพูดคือจะออกแนว "ฟาฟน่าร์" มาอันหลังนี่แหละเขาถึงจะเข้าใจ (เฮ้อ หลังๆเอาแต่ฟังอย่างเดียวทหลังต้องฝึกพูดเยอะๆแล้ว) รอมาอีกนิด ทำไม่ไม่เริ่มฟระ( ในใจก็กลัวเอื้อยกับแนนจะรอนาน จริงๆอยากจะโทรบอกให้ไปที่อื่นก่อน แต่ดันไม่มีโทรศัพท์นี่สิ ขอบคุณนะที่อุตส่าห์นั่งรอเราทั้งสองคนเลย ปลื้มมากๆ)

พอมองไปข้างหลัง แทบจะตกเก้าอี้ คนเยอะมากกกกกกกกก แถว Z หมดไปแล้วมีเก้าอี้เสริมมาอีก ด้านได้แต่อีกด้านคาดว่าเก้าอี้หมด คนหลังสรุปคือต้องยืนดูแทน เอาระกะสายตาคร่าวๆก็ประมาณ เกือบ 300 คนได้มั้งในห้องนั้น เยอะขนาดนี้เชียว !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ความประทับใจดอกที่ 2 แฟนๆคุณอิชิอิเยอะกว่าที่คิดไว้ ช่างต่างจากในบอร์ดเหลือเกินนา......เข้าใจแล้วว่าแฟนๆฟาฟเนอร์ไม่ค่อยเปิดเผยตัวเอง

และแล้ว.............

เวลาที่รอคอยมากที่สุดในชีวิตวันหนึ่งของระ........

ก็มาถึง.............................

พิธีกรสาว (ลืมชื่อขอโทษค่ะ) บอกให้แฟนๆปรบมือต้อนรับคุณอิชิอิ ที่กำลังจะปรากฎตัวเข้ามาในห้องจัดงาน

เสียงปรบมือเกลียว คลอไปด้วยทำนองเพลง Flugel

และแล้วคุณอิชิอิก็ก้าวขึ้นมาด้านหน้า

"พระเจ้า คุณอิชิอิ ตัวเป็นๆ !!!!!!!!!!!!!น่ารัก+ขาวกว่าที่เห็นรูปในหนังสือนิตยสารซะอีก " คิดพลางน้ำตาระจะไหล ตรูไม่ได้ฝันไปใช่ไหมเนี่ย ตัวเป็นๆ ขยับได้ (เวอร์ๆๆๆ คิดไปใหญ่)

เขานั่งตรงช่องที่ระมองเห็นหน้าเขาได้ชัดๆพอดี โชคดีอย่างแรง นี่ถ้าเขาไปนั่งตรงพิธีกรหญิงระคงมองไม่เห็นแน่ๆ

เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่ได้ร่วมงานแบบนี้เลยอดตื่นเต้นไม่ได้

(*´Д｀)ﾊｧﾊｧ'ｧ'ｧ

ก่อนอื่นต้องเตือนก่อนเนื้อหา ในทอลค์โชว์จะสปอยนะคะ ใครดูไม่จบก็ไม่ต้องอ่านเน้อ

คุณอิชิอิ เดินเข้ามาแนะนำตัว อึ้งไปพักนึง แล้วคุณอิชิอิก็บอกว่า" ตกใจเหมือนกัน ไม่คิดว่าจะมีแฟนๆมาเยอะขนาดนี้ " มีการบอกต่ออีกนะว่า " ผมคิดว่าต้องมีแฟนๆของโซชิมาแน่ๆเลย ยังไงก็ขอขอบคุณแทนคุณคึยาสึด้วยนะครับ ว่าแต่มีใครชอบคาซึกิบ้าง" ตอนนี้ยกมือกันตรึม รวมถึงระด้วย-^-^-

จากนั้นคุณอิชิอิก็พูดถึงเรื่องที่ได้มาพากย์คาซึกิว่า " ผกก. ฮาบาร่าต้องการคนที่มีอิมเมจเหมือนกับตัวละคร " <---------แหมคุณอิชิอิก็เหมือนคาซึกิแทบจะทุกอย่างอยู่แล้วนี่นา

ต่อไปเป็นช่วงตอบคำถามจากที่ถามในโฮมเพจของงานฟาฟเนอร์ เฟสติวอล

คำถามแรกถามว่า "เจ้าตัวตุ๊กตาแปลกๆที่บนทีวีบ้านมาคาเบะนั่น น่าสงสัยมากเลยค่ะ อยากรู้ว่ามีที่มายังไง

^ เจ้าตัวตุ๊กตาบนทีวีนี้ระก็เคยคิดเหมือนกันนะเนี่ย คุณอิชิอิทำท่าคิดแป็บนึงแล้ว

"เอ๋ มีด้วยเหรอครับของแบบนั้น มีชอลก์ไหมนะ"(เดินหากล่องชอลก์แล้วเปิดดู) "มีด้วยๆๆ" (มันไม่มีรูปตัวอย่างแบบที่ระโพสลงบลอคนะคุณอิชิอิเลยไปวาดเองบนกระดานดำซึ่งเจ้าตัวที่คุณอิชิอิวาดน่ะระถ่ายรูปเก็บมาด้วย ) "แบบนี้ล่ะมั้ง "คุณอิชิอิบ่นพลางวาดตามที่แฟนๆบอกด้วยความไม่แน่ใจแล้วเปรยขึ้นมาว่า" เอ... คาซึกิมีของแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย งั้นถามผกก.ฮาบาร่าดูดีกว่าไหมครับ" (หา!!!!!!!!!!!!!!!ผกก.ฮาบาร่ามา สุดยอดง่ะฮือฮากันใหญ่ในงาน คิดว่าผกก.คงนั่งอยู่แถวหลังๆเพราะเห็นยืนมองไปข้างหลังกัน)

ผกก.ฮาบาร่าอธิบายว่า "ตุ๊กตาประหลาดนี่ฟุมิฮิโกะเป็นคนทำให้คาซึกิเล่นเป็นของเล่น ตอนประถม แต่คาซึกิไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ก็เลยเอาไปวางแหมะไว้ตรงบนทีวี " (ท่าทางคุณอิชิอิยังไม่เก็ท) "เอ๋ เป็นอย่างนี้นี่เองเหรอครับเนี่ย" <--------คุณอิชิอิทำเสียงตอนนี้น่ารักมาก โอ๊ย จะละลาย

คำขอร้องที่ 2 คุณอิชิอิร้องเพลงเพราะมาก (ยังอ่านไม่จบตบมือกันเกรียวคุณอิชิอิเลยงง พิธีกรหญิงเลยบอกว่าทุกคนชมที่ร้องเก่งไงคะ.ishii.."อ่ะ..ครับขอบคุณครับ") ได้ข่าวว่าชอบวงควีนด้วย อยากฟังเพลงแบบสดๆ (ช่วงนี้คุณอิชิอิจะพูดถึงวงควีนที่เขาชอบ แล้วพิธีกรสาวก็ถามว่า "อยากฟังเสียงร้องแบบสดๆไหมคะ" ในห้องตอบเป็นเสียงเดียว "อยาก!!!!!!!!! " <-------( โอ เรื่องร้องเพลงแบบสดๆนี่ ในบอร์ดคุณอิชิอิเพื่อนคุณอิชิอิเคยเล่าให้ฟังว่าเขาชอบฮัมเพลงนี้แล้วร้องให้ฟังบ่อยๆ ระก็เลยอยากเห็นเขาตอนร้องเพลงFlugel+เสียงแบบสดๆบ้าง ก็แหม อยากเห็นนี่นาทำไมถึงร้องได้เพราะแบบนี้ แต่ถ้าไม่เจอตัวจริงเพื่อนคุณอิชิอิ(จิมมี่)ทำได้ก็แค่เอารูปตอนร้องเพลงมาลงในเวบไซท์ให้ แค่นี้ก็สุดยอดแล้วนะ แต่สิ่งที่ระเคยรีเควสท์จะมาถึงแล้ว

ishii " งั้นขอยืน ดีกว่านะครับ " ยืนพร้อมตั้งท่าจะร้อง แต่... " เอาท่อนที่ผมชอบที่สุดล่ะกัน ร้องล่ะนะครับ"

"IKUEMONO SONO OMOIKUZARI

(โซ่ที่พันธนาการหลายชั้น )

SEOUNARABA HITORIJANAKUTEII

(นายไม่จำเป็นต้องแบกรับเอาไว้เพียงคนเดียวอีกต่อไปแล้วนะ)

IMAMESAMETATSUBASADE MAIIAGARU SORAWA

(ท้องฟ้าแห่งนี้มีปีกที่ตื่นจากการหลับไหลทะยานขึ้นไป )

คุณอิชิอิร้องให้ฟังตรงท่อนนี้น่ะค่ะขอบอกว่าประทับใจมากกกกกกกกกกกก ตอนแรกระนึกว่าจะยืนร้องเฉยๆแต่เขาทำท่าร้องแบบว่า ทำให้เสียงออกมาอย่างเต็มที่น่ะค่ะ ถึงไม่มีทำนองมาช่วย เสียงเขาก็ขึ้นๆลงๆตามคีย์เด๊ะ ไม่มีเสียงหลงเลยขอบอก จะว่าไปเพลงของเขาก็ร้องยากนะเนี่ย ฝันเป็นจริงอีกเรื่องแล้ว >0<//

พอร้องเสร็จก็มาถามเรื่องตัวละครต่อ คำพูดที่คิดว่ายากที่สุดของคาซึกิ

ishii "คาซึกิไม่ค่อยมีบทพูดมากแล้วก็ศัพท์เฉพาะ ส่วนใหญ่จะเป็นของโซชิหมด สำหรับคาซึกิที่ยากที่สุดผมคิดว่า คำนี้นะครับ "ซินเนอร์เจติคสูท"

อยากได้ตัวละครในเรื่องคนไหนมาเป็นพี่น้องของตัวเอง

ishii "เลือกยากจัง....<--------(-เขาบ่นนาน มากเลยค่ะ คำว่า"muzukashii(ยาก)เนี่ย) จนในที่สุดคำตอบออกมาคือ อยากได้มาโมรุเป็นน้องชาย คงสนุกดีพิลึก ชอบการ์ตูนคงจะคุยสนุกแน่ แล้วเรื่องต่อไปจะพูดถึงข้าวคาเระ (แกงกระหรี่ญี่ปุ่น) 3 สี <--------อันนี้คนที่อ่านวิชชวลบุ๊คน่าจะเข้าใจค่ะเป็นข้าวแกงเลื่องชื่อที่มีขายในอัลวิส คือจะมีฉากที่สึบากิกับโซชินั่งกินข้าวแกง3สีที่ว่านี้ แต่เนื่องจากเวลาไม่พอฉากนี้เลยถูกตัดออกไป คุณอิชิอิสงสัยว่าทำไมถึงมี 3 สีด้วย พอดีคุณจิโนะโคโทชิ โปรดิวเซอร์ซีเบ็คมาตอบคำถามนี้ให้(โห นอกจากผกก.ยังมีโปรดิวเซอร์ซีเบคมาอีก) บอกว่า จริงๆแล้วข้าวนี้ไม่ได้มีแค่ 3สี เป็น 3สีที่เลือกออกมาจากทั้งหมด 6 สีครับ ขาวกับดำก็มี ( ข้าวอะไรเนี่ย )ishii "รสชาติจะเป็นยังไงน้า ถ้าคาซึกิทำเองไม่แน่อาจจะอร่อยกว่าก็ได้นะครับ" <---------โห คุณอิชิอิคะ ท่าทางจะอินกับคาซึกิมากเลย โอย ละลายรอบ 2

พอหลังจากช่วงตอบคำถาม ก็เป็นช่วงที่ให้คุณอิชิอิ พากย์บทพูดของคาซึกิแบบสดๆให้ดู

แค่อันแรกเขาก็ลำบากใจแล้วล่ะค่ะ

「総士、総士、総士ぃぃぃ！」 "โซชิ โซชิ โซชิอิอิอิ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

พระเจ้า ระเกิดมาก็ได้เห็นพากย์แบบสดๆคราวนี้แหละ หางเสียงฟังแล้วขนลุก ใส่อารมณ์กระชากความรู้สึกอย่างแรง แล้วก็มีพูดตามที่แฟนๆขอให้พูด

「総士、大根が半額だったんだ」 " หัวไชเท้านี่ลดครึ่งราคาล่ะ โซชิ" <--------ไปจ่ายตลาดกันเหรอเนี่ย ว่าแต่คุณอิชิอิทำเสียงน่ารักมากเลย

อันที่ระชอบที่สุด ก็คงเป็นอันนี้แหละค่ะ แฟนๆให้สมมุติว่าถ้าโซชิกลับมา คุณอิชิอิคิดว่าคาซึกิจะพูดกับโซชิยังไง จู่ๆคุณอิชิอิก็เงียบแล้ว พูด

「おかえり」"โอคาเอริ " <------------เสียงจะสั่นเครือหน่อยๆ ระฟังแล้วน้ำตาจะไหลแหนะ คำนี้ป็นคำที่ดีจริงๆนะคะ ระว่า แล้วเขายังให้คุณอิชิอิจินตนาการหลังจากที่จบไปแล้วว่าคาซึกิเป็นยังไง คุณอิชิอิก็บอกว่า " คาซึกิคงจะโตขึ้นไปเรื่อยๆ ส่วนโซชิเวลาคงจะหยุดอยู่เหมือนเดิม ถ้ากลับมาคาซึกิคงอายุมากกว่าโซชิก็เป็นได้นะครับ"
ตรงช่วงนี้คุณนาคานิชิ โปรดิวเซอร์คิงเรดคอร์ด มาพูด บอกว่า「ファフナーの続編やります。一騎も出ます」 "ฟาฟเนอร์จะทำภาคต่อ คาซึกิก็ออกด้วยครับ " (ภาคต่อในที่นี้หมายถึง RIGHT OF LEFT หรือเปล่านะ...หรือว่าคนละอันกัน..พูดแบบมีเงื่อนงำเหลือเกิน ..)

ช่วงต่อไป คุณอิชิอิก็จะแจกลายเซ็นลงบนกระดาษรองเขียน รูปฟาฟเนอร์ จะมีให้ทั้งหมด 10คนค่ะ วิธีที่จะได้คือต้องเป่ายิงฉุบชนะเขาใครอยู่ถึง 10 คนสุดท้ายจะได้ไป

ทุกคนในงานเป่ายิงฉุบแข่งกับคุณอิชิอิ คิดดู 300กว่าคนต่อ 1คน ใครแพ้ก็นั่งลง ใครชนะก็เป่าต่อไปเรื่อยๆ ตอนที่เป่านี่คุณอิชิอิลงทุนยืนบนเก้าอี้นั่งเลยนะนั่น คนข้างหลังจะได้เห็น(ระกลัวเขาตกจัง....แต่เขาก็ยังยืนได้แฮะทรงตัวเก่งชะมัด ) ทุกคนตอนยืนนี่แทบจะบังกันไปหมด รอบแรกมีเหลือ 5คน ระแพ้ตั้งแต่ช่วงต้นๆแล้วล่ะ คนชนะเขาจะเรียกไปข้างหน้าเลย แล้วก็จะให้คุณอิชิอิเซ็นลายซ็นพร้อมกับ เขียนชื่อคนที่ได้ให้ด้วย (เจ๋งจัง) แต่แปลกนะตอนที่มอบดูจะไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้คุณอิชิอิกัน จนพิธีกรสาวแซวถ้าเป็นภาษาไทยก็ประมาณว่า" คุณอิชิอิไม่กัดหรอกค่ะ " รอบ 2 5แผ่นสุดท้ายระก็ชวดอีก T0T ฮือๆๆๆ

เหลืออีกอันนึงคือ วีดีโอควีนของคุณอิชิอิ อันนี้มีรางวัลเดียว เป่ายิงฉุบเหมือนเดิม และระก็ชวดอีกเหมือนเดิม กร๊ากกกกกก เจ็บใจนักทำไมคุณอิชิอิเก่งจัง หรือเราอ่อนเรื่องเสี่ยงดวงแบบนี้นะ

ช่วงต่อไป คือ ร้องเพลงอวยพรวันเกิดกับให้ลายเซ็นของคนที่เกิดวันนี้ (10/7 ) <---------ดีจังเลย สรุปทั้งงาน 300เกือบ400กว่าคนมีเกิดวันนี้ แค่ 2 คนค่ะ คุณอิชิอิร้องเพลงแฮปปี้เบริด์เดย์ภาษาอังกฤษด้วย น่ารักๆๆๆๆๆๆเสียงดีจัง ได้ฟังฟูลเกลแล้วยังได้แถมเพลงวันเกิดอีก ดีจังอดปลื้มแทนคนที่เกิดวันนั้นไม่ได้แฮะ คงเป็นวันเกิดที่วิเศษที่สุดเลย

ช่วงถัดมาคุณอิชิอิจะเปิดโอกาสให้ถามคำถามสดๆ ประมาณว่าอยากถามอะไรก็ถาม ถามเยอะมากค่ะ ระจำไม่ได้ทุกข้อ แต่ แต่ละข้อเนี่ยคุณอิชิอิตั้งใจตอบมาก ตอบยาวด้วย แต่ระจำไม่ค่อยได้เองแหละ เหอๆๆ เท่าที่ระจำได้นะจะมี

-เฟสตูมที่ รูปแบบไหนที่ชอบมากที่สุด -รูปแบบสฟิงซ์

-ฉากที่พากย์ยากที่สุดและเอาใหม่นานสุด -ฉากที่คุยกับมายะในตอนที่ 10 คือคุณอิชิอิบอกว่า ทำอารมณ์ได้ยาก กว่าจะได้ก็หลายเทค (ฉากในตำนานระนะเนี่ย ชอบมากเลยฉากนี้)

-อยากบอกโซชิว่ายังไง - กลับมาเร็วๆนะเพื่อน !!!!!!!!! <----------เห็นคุณอิชิอิบอกว่าเขียนในเฟมเพลทด้วย

-คุณอิชิอิถามแฟนๆกลับว่าชอบฉากไหนบ้าง -<------หลายคนตอบดีนะ อย่างตอนสุดท้ายที่โคโยมาช่วยคาซึกิกับโซชิ อันนั้นคุณอิชิอิก็ชอบ ดันมการแซวกันอีกนะว่าหน้าตาตอนนั้นดูดีเป็นพิเศษ.....

มีอีกเยอะค่ะแต่ระจำไม่ค่อยได้ขออภัยจริงๆ แต่ส่วนใหญ่ก็เรื่องเกี่ยวกับฟาฟเนอร์นี่แหละ

คุยไปคุยมาจนเกินเวลา จนสุดท้ายก็ถึงเวลาที่ไม่อยากให้ถึง.......ก็มาถึงจนได้

ทำไมเวลาแห่งความสุขมันสั้นจังเลยฟระ

คุณอิชิอิพูดถึงอากาศ โชคดีที่วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส (เพราะเมื่อวันเสาร์ที่ญี่ปุ่นฝนตก) พูดขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานทุกคน แล้วยังมีผู้ที่มาร่วมงานนี้เดินทางมาจากต่างประเทศด้วย <---------เห นี่หมายถึงตรูหรือเปล่าเนี่ย !!!!!!!!!!!!!คุณอิชิอิขา พูดถึงระเหรอคะ!!!!!!!! ประมาณว่าเขามองหา แล้วระก็ค่อยๆ ยกมือขึ้น เขาก็พูดว่า "อ๊ะ อยู่ตรงนั้นเองเหรอครับเนี่ย (แถว 3 ไม่ห่างหรอกค่ะคุณอิชิอิ ระก็นั่งจ้องคุณอิชิอิมาตลอดแหละค่ะ) แล้วระก็ค่อยๆยืนขึ้นให้คนอื่นเห็นบ้าง (แม่เจ้า ทุกคนจ้องมาที่ระหมดเลย นี่เป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของคนต่างด้าวสินะ ) แล้วเขาก็ยิ้มๆพูดขอบคุณระ (กรี๊ด อยากบอกว่าระละลายไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว คุณอิชิอิยิ้มน่ารัก ที่สำคัญเขายิ้มให้ระ !!!!!!!!!!!!!<------ไม่ได้ฝัน ...ไม่ได้คิดไปเอง ....มันคือความจริง.........)

เสร็จแล้วก็ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง พิธีกรหญิงก็เอาดอกไม้มาให้คุณอิชิอิ ทุกคนก็ปรบมือจนกระทั่งคุณอิชิอิเดินออกจากห้องไป ทุกคนพากันถ่ายรูปบนกระดานที่คุณอิชิอิวาดกันใหญ่เลย

--------------จบอีเวนท์-----------------

ในใจระก็คิด ถึงไม่เจอตัวใกล้ๆแต่แค่นี้ก็คุ้มแล้วอย่างน้อยเขาก็ยังพูดถึงเราอ่ะนะ( ย้ำไม่ได้คิดไปเอง) ระเลยกะว่าจะเอาคอมมิคเบอร์เซิรก์เวอร์ชั่นไทยไปฝากให้กับสต๊าฟเอาไปให้เขาก็ได้ (ในบอร์ดเคยเขียนว่าคุณอิชิอิชอบอ่านเบอร์เซริก์) ช่วงนี้ยูคิซังที่อยู่บอร์ดคุณอิชิอิมาทักด้วยก็เลยได้รู้จักกัน สักพักมีชายแว่นดำเดินเข้ามาหา (เอ๋!!!!!!!!!จะใช่คุณยาสึดะ ที่อยู่รายการนัมบาสะเรดิโอที่เขาเคยให้ลายเซ็นคุณอิชิอิ ระมาหรือเปล่า เขายื่นนามบัตรให้แล้วก็แนะนำตัว ใช่เขาจริงๆด้วย !!!!!!!!!!!!!!!! กรี๊ดโอกาสทอง ระเลยถามด้วยภาษาญี่ปุ่นอันท่อนแท่นไปว่า "อยากขอถ่ายรูปกับคุณอิชิอิหน่อยจะได้ไหมคะ" <---------ตอนพูดญี่ปุ่นคิดว่าผิดแน่ๆ แต่คิดว่าเขาคงเข้าใจแหละ คุณยาสึดะ เลยบอกว่า"ให้รอหลังงานแป๊บนึงจะไปบอกคุณอิชิอิให้"( โอ๊ยๆๆๆๆๆโอกาสทองไม่รอไม่ได้แล้ว ก็เลยออกมารอด้านนอก คราวนี้ผลจากการแนะนำตัวแบบอ้อมๆจากคุณอิชิอิ ทำให้เพื่อนๆที่อยู่ในบอร์ดคุณอิชิอิพากันเข้ามาทักทาย มีทั้งโยซัง ซาคุซาคุซัง ยูคิซัง ก็เลยถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก ทุกคนน่ารักมากเลย ตอนนี้เอื้อยกับแนนก็ขึ้นมารอข้างบนแล้ว (ขอบคุณนะที่ทำให้รอตั้งนาน เกรงใจมากจริงๆ ) คุยรอกันไปสักพักนึง คุณยาสึดะก็มาเรียก ว่าให้เข้าไปหาคุณอิชิอิได้ //////////////

จะไม่มีวันลืมช่วงเวลานี้ไปเลย ตลอดชีวิต

ก้าวแรกที่จะเข้าไปใจเต้นตุบๆๆ เขาจะให้เข้าไปเจอให้ห้องสตาฟน่ะค่ะ ข้างในนอกจากคุณอิชิอิก็มีสตาฟอีกหลายคนที่ระเห็นแล้วพอจำได้คือ ผกก.ฮาบาร่า โปรดิวเซอร์คิงเรดคอร์ด โปรดิวเซอร์ซีเบ็ค นั่งเรียงแถวกันเลย นอกนั้นจำไม่ได้ส่วนใหญ่จุดโฟกัสระไปอยู่ที่คุณอิชิอิหมด

มองเข้าไปในห้องเจอคุณอิชิอิยืนยิ้มรออยู่แล้ว ตัวจริงๆๆๆ ตัวเป็นๆๆ ใกล้กว่าตอนที่นั่งมองในอีเวนท์อีก!!!!!!!!!ผิวขาวมาก น่ารักกว่าในนิตยาสารเยอะตัวจริงน่ะ อะไรกันนี่ ขอบอกว่าตอนนั้นระตื่นเต้นมาก ทำอะไรไม่ถูกเลย จะพูดก็พูดไม่ออก มันตื่นเต้น บอกไม่ถูกจริงๆค่ะคนที่แอบปลื้มมานาน แล้วได้เจอตัวจริงเนี่ย ดีนะที่สติยังดีอยู่นอกจากจะพูดไม่ออกเท่านั้นแหละ

ระก็เลยรีบคว้าของที่จะเอามาให้เขาก่อน นั่นคือเบอร์เซริค์ภาษาไทย ยื่นให้เขาแล้วยังไงรู้ไหมคะ คุณอิชิอิดีใจมากเลย แบบว่าเขาดีใจสุดๆเลยนะตะโกนแบบตกใจดีใจปนกัน ออกแนวเวอร์ๆก็ได้มั้ง ที่รู้ๆถูกใจเขาอย่างแรง แถมเขาขอบคุณแล้วเรียกชื่อเล่นของระจริงๆ ด้วยนะ (ตอนนี้ละลายไปแล้วจริงๆ อย่างกับโดนคุณอิชิอิ+คาซึกิเรียกพร้อมกัน มายะขอโทษนะวันนี้ขอตัวคาซึกิสักวันนึงเถอะ)

ช่วงนี้ก็จะถ่ายรูปกัน โดยคุณฟุคุอิ(เพื่อนคุณอิชิอิอยู่รายการนัมบาสะเหมือนกันค่ะ)เป็นคนถ่ายให้ได้ถ่ายคู่กันรูปนึง แล้วรูปหมู่ 2รูป จริงๆอยากถ่ายอีกเยอะๆ แต่เกรงใจเพราะที่ระขอเขาแค่ถ่ายรูปอย่างเดียวน่ะค่ะ แต่ได้ใกล้ชิดกับคุณอิชิอิแบบไหล่ชิดไหล่เลยนะ ใกล้มากกกกกกกกกกกก ได้กลิ่นน้ำหอมเขาด้วย !!!!!!!กลิ่นติดจมูกมาจนถึงบัดนี้ จริงๆอยากพูดอะไรกับเขาหลายอย่าง แต่มันตื่นเต้นจนพูดไม่ออก ปกติก็ตะกุกตะกักแล้วนะ มาเจอแบบนี้ทีใบ้รับประทานเลย ขนาดพูดจะขอลายเซ็นยังนึกไม่ออกต้องถามแนนอีก T0T

ยูกิซังเขาเอาดีวีดีกับซีดีมาให้เซ็น ระดันไม่ได้เอามานี่สิ ก็เลยให้คุณอิชิอิเซ็นในแพมเพลทแทน แล้วเขียนว่า แด่.....(ชื่อเล่นจริงระด้วย) ก่อนจะออกมาก็ขอจับมือ ทุกคนได้จับกันหมดเลย แล้วระจับเป็นคนสุดท้าย มือคุณอิชิอินิ่มง่ะๆๆๆๆๆ!!!!!!!!! ระก็เลยทำท่าว่าจะไม่ล้างมือไปตลอดชีวิต ทุกคนในนั้นหัวเราะกันใหญ่เลย

ยิ่งเห็นหน้าคุณอิชิอิยิ้มใกล้ๆแล้วยิ่งน่ารัก เอื้อยกับแนนก็ได้เจอคุณอิชิอิด้วย ถ้ายังไงรีบไปดูฟาฟเนอร์กันนะ จะได้อิน ^0^ เชื่อมะหลังจากงานจบนี่ ระยังบ่นเรื่องมือ เรื่องเจอคุณอิชิอิไม่หาย (ไม่เชื่อลองถามเอื้อยดู) คาดว่าคงจะเพ้อไปอีกนาน จากที่ชอบมากคราวนี้ก็ชอบมากๆๆๆๆๆๆขึ้นไปอีก จะจำเหตุการณ์วันนี้ไปตลอดชีวิตเลยล่ะ

ชื่นชมนักพากย์มาเยอะส่วนใหญ่จะตบมือข้างเดียวอีกฝ่ายไม่รู้ คุณอิชิอิต่างกับคนอื่นก็ตรงที่คุณอิชิอิรู้ว่าระเชียร์อยู่ด้วย บวกกับความบังเอิญหลายๆอย่างจนทำให้มาเจอเขาได้ในที่สุด ความฝันเป็นจริงแล้ว และคิดว่าสักวันหนึ่งคงจะได้ไปเจอกับเขาอีก คุณอิชิอิขา จากนี้ไปก็จะคอยเชียร์ต่อไปเรื่อยๆค่ะ

楽しかったです！

一生忘れません！！

ขากลับ ยูคิซังชวนทานเข้าด้วย แต่เนื่องจากโรงแรมอยู่นาริตะ ไหนแนนต้องไปดูท่านชาร์อีก โดจินอยู่ที่ล็อกเกอร์ที่อากิฮาบาร่า เลยขอเอาไว้โอกาสหน้าเสียดายจริงๆ T0T

จากนั้นก็ไปทัวร์ที่ร้านมือ2ที่อากิต่ออีกนิดหน่อย แล้วไปเอาโดจินกลับมาที่อุเอโนะเช่นเดิม แล้วไปสถานีรถไฟสายเคย์เซย์ ว่าแต่..........แบบ tokyuu ไม่มีต้องนั่งแบบธรรมดา นั่งลุ้นตั้งนานแหนะกลัวไม่ทันรถลุงเที่ยวสุดท้ายซึ่งพอไปถึงรถลุงนะอีก 2นาทีรถจะออก ระ 2คนกับเอื้อยวิ่งแทบตาย แถมแบกโจน 82เล่มอีก ตอนนี้ขอบคุณเอื้อยมากๆเลยนะ เกรงใจสุดๆ ประมาณว่าเหมือนพามาขนโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย ระออกแนวด้านมืดแล้ว เหอๆๆๆๆ อยากบอกว่ารีบขนาดนั้นในใจยังเต็มไปด้วยภาพคุณอิชิอิลอยอยู่ ยังเพ้อให้เอื้อยฟังอีกเยอะ ^0^a

มาถึงโรงแรม ลงมาโทรศัพท์กับเอื้อย แล้วขึ้นไปจัดของต่อ เอื้อยก็ลงไปโทรศัพท์อีก จัดของเกือบถึงตี 3แหนะ เยอะมาก โดจินนี่ยัดลงกระเป๋าน่ะหมดได้ แต่กลัวน้ำหนักเกินเลยแบ่งมาไว้ในถุงถือนิดหน่อย (แต่ก็หนักอยู่ดี)จัดเสร็จแล้วก็อาบน้ำแล้วก็นอนเลย เหนื่อยกาย แต่ใจอิ่มเอิบ

11/7/2548

ตื่นมาก็ 8โมงกว่าๆแล้ว เก็บของ แต่งตัว แล้วก็ลงไปเช็คเอาท์ เอากระเป๋าไปฝาก แล้วเราสองคนก็ไปเที่ยวห้างAEON ในเมืองนาริตะ เดินซื้อของฝากกัน เพราะ ตอน 4โมง 55 แหนะกว่าเครื่องจะออก ซื้อของฝากเสร็จก็ตบท้ายด้วยการนั่งรถรอบเมือง เพื่อจะได้วนกลับมาที่โรงแรมอีกครั้ง เพราะจะได้นั่งรถของโรมแรมไปลงที่นาริตะเลย ทางในเมืองนาริตะนี่ภูเขามากเลยค่ะขึ้นๆลงๆตลอด ระหว่างทางก็เก็บภาพ ถ่ายรูปมาเรื่อยๆ จะว่าไปคราวนี้ไม่ค่อยมีเวลาได้ถ่ายรูปเท่าไหร่เป็นเรื่องที่น่าเสียดายมากๆ พอมาถึงโรงแรมรถอีกคันก็มาถึงพอดีก็เลยไม่ค่อยได้มีเวลาถ่ายรูปรอบๆโรงแรม

ถึงสนามบินนาริตะ

เกิดอาการของคนต่างด้าวอีกแล้ว งงว่าจะไปเช็คอินตั๋วที่ไหน (เกือบจะไม่ได้กลับบ้านแล้ว)ถามเจ้าหน้าที่กระเป๋าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเจอทาง E-F นั่นแหละ ยืนรอจนเช็คอินเอากระเป๋าขึ้นเครื่องเสร็จ ก็ไปหาของกินกันต่อ ได้ขนมมาตรึมเลยค่ะ จนนั่งพิมพ์ตอนนี้ยังไม่ได้แกะกินด้วยซ้ำ พอใกล้ถึงเวลาเราก็พากันเดินไปที่เกทขึ้นเครื่องบินกัน อันนี้จะไม่ค่อยหลงแล้วเพราะเดินตามป้ายตลอด มานั่งรอจนกระทั่งฉีกตั๋วขึ้นเครื่อง

กลับบ้านอย่างสวัสดิภาพ

ได้ที่นั่งเกือบหลังสุดอีกแล้ว ที่นั่งนี่พี่แอร์กราวน์สุดสวยตอนเช็คอินกระเป๋าเป็นคนเลือกให้ ก็ยังดีนะมี 2ที่นั่ง เวลาลุกไปห้องน้ำจะได้สะดวก มันสะดวกจริงๆแหละเพราะเที่ยวนี้พี่เขาแจกน้ำกินบ่อยมากจนระเข้าห้องน้ำตั้งหลายรอบ ก่อนจะกลับมองไปนอกหน้าต่างหดหู่นิดๆแฮะ ทำไมเวลามันช่างรวดเร็วแบบนี้นะ จะไปจากแผ่นดินที่คุณอิชิอิอยู่แล้วเหรอเนี่ย ก็ได้แต่นั่งนึกเหมือนตอนที่มาครั้งแรก ว่า "สักวันจะกลับมาที่นี่อีก" ตอนเครื่องบินจะขึ้นนี่ระมองออกไปทางหน้าต่างเห็น ช่างเครื่องบินของญี่ปุ่น เขา บ๊าย บาย ส่ง แล้วตอนท้ายเขาก้มโค้งคำนับให้ด้วย เสียดายที่ถ่ายภาพไม่ทัน แต่ระว่าภาพนั้นมันประทับใจนะ ไม่รู้ว่าของไทยมีหรือเปล่าเพราะตอนที่ระออกจากไทยทีไรชอบออกตอนมืดทุกที เครื่องบินลำนี้บินนิ่งค่ะ ไม่ค่อยตกหลุมอากาศเท่าไหร่จะมาก็ตอนใกล้ๆกรุงเทพนี่แหละ สงสัยเพราะฝนตก แล้วลำนี้คึกครื้นกว่า ขาไป นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นมาเที่ยวที่ไทยกันเยอะเลยค่ะ แล้วคนเดินไปมาบ่อยมาก มึคุณยายคนนึงเข้าห้องน้ำตั้ง 5-6รอบแหนะ ผ่านระจนระจำได้ รู้สึกว่าคราวนี้ถึงบ้านเร็วกว่าขาไป ในที่สุดก็ร่อนลงจอดสนามบินดอนเมืองโดยสวัสดิภาพ เมื่อวันที่ 11 /7 /48 ประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆ ลงจอดเสร็จก็โทรหาป๊าป๋าก่อนเลย กลัวจะไม่มีคนช่วยขนโด82เล่ม ^0^b แล้วก็กลับบ้านมาถึงก็รีบโพสบลอคของวันกลับอย่างที่เห็นนั่นแหละค่ะ

บันทึกการเดินทางอาร์คาเดียนโปรเจ็คก็จบลงแค่นี้

*เก็บรวมกันไว้เป็นที่ระลึกคุณอิชิอิพูดถึงเรื่องงานฟาฟเนอร์ในโฮมเพจตัวเอง

MAKOTSU's words

ช่วงนี้ได้ออกงานอีเวนท์บ่อย งานแรกก็คือ งานฟาฟเนอร์เฟสติวอลที่เสร็จสิ้นไปแล้ว

สวัสดีครับ อิชิอิครับ

ก่อนอื่นเลย อยากขอบคุณ สต๊าฟหลักที่จัดงานทุกท่าน ที่ทำให้ทุกๆคนมารวมกันเยอะขนาดนี้ได้ ขอบคุณมากครับ ไหนทางสต๊าฟมาเป็น MC(พิธีกร) ให้อีกด้วย

สนุกมาก!!!!

อิชิอิที่ตัดสินใจทอลค์โชว์เดี่ยวๆโดยที่ไม่มีบทเตรียมไว้ก่อน ก็เพราะได้รับแรงเชียร์และความรู้สึกอันร้อนแรงจากแฟนๆฟาฟเนอร์ทุกคนนี่แหละครับ

ทอล์คโชว์ที่กำหนดไว้จะมีประมาณ 1ชั่วโมง แต่สถานที่ที่จัดงานนั้นจองไว้แค่วันเดียว คิดว่าเวลาคงจะมีมากเพียงพอเพราะแบบนั้นตอนที่ออกมาจากห้องพัก เลยตั้งใจ ว่า "ถึงจะมีเวลาน้อยใน1ชั่วโมงก็จะพยายามพูดให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้"

สำหรับผมแล้วนั่นเหมือนกับเป็นการตัดสินใจที่ไม่ได้คาดหมายมาก่อน พอเข้าไปในงานเอาเข้าจริงๆ ติดลมครับ สนุกสุดๆตอนแรกผมก็พยายามรักษาเวลาตัวเองนั้นไว้ พอรู้สึกตัวอีกที ก็คุยไปเกือบ 2ชั่วโมงแล้ว(หัวเราะ)

อิชิอิที่ไม่มีความมั่นใจในการทอล์ค ใช้เวลาไปเกือบ 2ชั่วโมงเลยเหรอเนี่ย ? นั่นเป็นเพราะได้รับเสียงเชียร์อันอบอุ่นจากทุกคน รวมถึงสต๊าฟจากซีเบ็ค และคิงเรคคอร์ดที่มาช่วยเป็นกำลังใจให้ด้วย เป็นช่วงเวลาที่สนุกมากที่สุดเลยครับ ว่าแต่ทุกท่านที่คอยยืนฟังมาตลอดอาจจะลำบากไปหน่อย ขอโทษด้วยนะครับ

นอกจากนี้ ผมไม่คิดมาก่อนเลยว่า จะได้มีบทบาทในภาค蒼穹のファフナー ＲＩＧＨＴ ＯＦ ＬＥＦＴด้วย (หัวเราะ) ทั้งนี้เพราะเสียงเชียร์จากทุกๆคนถือเป็นของฝากที่วิเศษมากเลยครับ

ใช่ๆเรื่องตุ๊กตาประหลาดรูปร่างคนบนทีวีบ้านมาคาเบะ ที่คุยกันวันนั้น พอผมกลับบ้านไปก็ลองไปเช็คดู โอ๊ะ มีจริงๆด้วย !?

ตอนที่ผมวาดรูปผมก็ตกใจนะ แต่ผมก็อดประหลาดใจไม่ได้ที่ทุกๆคนสังเกตเห็นตุ๊กตารูปร่างคนนี้ในเรื่องนี้ได้ ไม่ว่าจะมองดูรูปนี้(รูปตุ๊กตารูปร่างคนที่ตัวเองวาด)กี่ครั้งก็ยังคงตราตรึงอยู่ในใจตลอดไป

ขอบคุณทุกคนมากๆครับ จากนี้ไปก็ขอฝากฟาฟเนอร์ไว้ด้วย

สุดท้ายนี้ まこつ友の会 ชมรมเพื่อนมาโกสึที่เป็นแบ๊คอัพให้หลายๆเรื่อง ขอบคุณมากครับ

23/7/2005 อิชิอิ มาโกโตะ

โครงการนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มี

-พ่อกับแม่ที่รู้ใจเด็กเอาแต่ใจตัวเองอย่างระ ^-^'' อย่างที่เขาว่ากันจริงๆน่ะค่ะ คนที่รู้ใจตัวเราดีที่สุดไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือ พ่อกับแม่นี่แหละ รักพ่อกับแม่กันให้มากๆนะคะ

-คุณถิและคุณเปี๊ยกช่วยเดินเรื่องให้วีซ่าผ่าน

-เอื้อยที่ไปเป็นเพื่อน ถ้าไม่มีเอื้อยเราก็อาจจะไม่ได้ไป ขอบคุณมากนะ แล้วก็คุณแม่ของเอื้อยด้วยที่อนุญาตให้เอื้อยไปด้วย

-แนน ไกด์นำเที่ยวที่น่ารัก ถ้าขาดไกด์คนนี้ คนต่างด้าวทั้ง 2คนก็ยังคงงงกับทางรถไฟอยู่แหงๆ พาไปแหล่งสรวงสวรรค์ตั้งหลายที่สนุกมากเลย ขอบคุณมากนะ

-石井さんまこつ友の会 ＹＡＳＵＤＡ様と藤井様
本当にありがとうございました。

-เพื่อนๆที่ให้กำลังใจทุกคน

• และสิ่งที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ในครั้งนี้ขึ้นมาได้

SOUKYUU NO FAFNER

Comments

yukiru (2005-07-13 15:31)

แหม อ่านแล้วเห็นภาพเปนฉากๆเลยนะเนี่ย ดีใจด้วยจริงๆที่ได้เจอนักพากย์ที่ปลื้มแบบนี้ เชื่อว่ายังไงๆซากุระก็ต้องได้ไปพบอีกแน่นอนแหละ

~MaNa~ (2005-07-13 15:51)

ดีจังเลยนะคะที่ได้เจอได้คุยกับนักพากย์ที่ชอบตรงๆ คุณอิชิอิน่ารักมากๆเลยค่ะ

parishii (2005-07-13 16:25)

ดีแล้วเนอะที่ได้เจอะกับเขาคนนั้นที่ฝันมานาน และแล้วบลอคที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ก็โผล่ขึ้นมาจนได้สินะนี่...วันไหนมาอีกระหว่างที่เรายังอยู่ก็บอกนะ จะได้ไปเที่ยวกัน ฮิๆ

GenZo (2005-07-13 16:42)

อ่านไปอมยิ้มไป เป็นปลื้มแทนเหมือนกันนะคะเนี่ย

พี่ระบรรยายได้น่ารักมากเลย รู้สึกเห็นภาพบรรยากาศในงานเลยนะเนี่ย X-D

อยากฟังคุณอิชิอิพากษ์สดบ้างจัง OwO

นักพากษ์ของญี่ปุ่นส่วนใหญ่ร้องเพลงเพราะกันทั้งนั้นเลยนะคะ บางคนร้องเก่งกว่านักร้องอาชีพซะอีก *[]* อิจฉาพี่ระจังเลย~~~~~

แถมเขารู้ว่าเรามางานด้วยนะเนี่ย เป็นเราเราก็ปลื้มจนแทบละลายเหมือนแน่ๆ ล่ะค่ะ >///<

ได้เจอคุณอิชิอิแบบใกล้ชิดด้วย โฮ๊วววววววววว สุดยอดเลยค่ะพี่ระ

Zero-Freedom (2005-07-13 18:19)

หุหุหุ ได้ไปเจอแบบนี้ดีใจด้วยครับ ^^ คุณอิชิอิถ้ารู้ว่ามีคนปลื้มเขาอย่างพี่ระละก็ คงจะดีใจแน่ๆนะครับ

แต่ผมไม่ได้ไปญี่ปุ่นเลยแหะ อิจฉาอ่ะ แต่ยังไงก็ยินดีด้วยนะครับ

┼ SY┼ (2005-07-13 19:12)

อา เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตที่น่าประทับใจ+ไม่มีวันลืมสุดๆเลยนะคะเนี่ย ดีใจด้วยนะคะ ^^ ได้ใกล้ชิดกับคนที่ตัวเองปลื้มมากๆ นึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าตัวเองได้มีโอกาสแบบนี้บ้างจะเป็นยังไงกันนะ คงจะตื่นเต้นมากๆเหมือนกันแน่ๆเลยค่ะ

โดจิน82เล่ม โอ้ว---- ซากุระอยู่3วันซื้อเยอะกว่าทรายที่อยู่1เดือน เกือบ3เท่าเลยล่ะค่ะ

Aisa ประธานสภาถั่วฯ (2005-07-13 21:56)

รีพอร์ตละเอียดดีมากเลยค่ะ อยากไปงานแบบนี้มั่งจัง

ดีใจด้วยนะคะที่ได้เจอคุณอิชิอิสมกับที่ตั้งใจไว้

ว่าแต่โดจิน 82 เล่ม...อยากอ่านมั่ง~~ TTwTT

Piggy (2005-07-13 23:04)

โอย ไม่ต้องขอบคุณ แหงวๆ ไปด้วยกันก็ต้องช่วยกันสิ :)

ถ้าเราเก็บโดใส่ท้องแบบโรเอมอนแล้วกลิ้งลงบันไดไปได้เลยก็ดี ก๊าก

เราต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายขอบคุณมากๆ m(_ _)m

ป.ล. ไม่ใช่ 3 วันหรอกทราย 82 เล่มนั่นน่ะแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น 5555

lilith (2005-07-14 12:55)

หนูอ่านไปแล้วรู้สึกว่าเห็นภาพเป็นฉากๆไปเลยค่ะ

ยิ่งตอนที่คุณอิชิอิวาดรูปตุ๊กตาบนกระดาน

รู้สึกดีใจแทนคุณระเลยนะคะเนี่ย

มีช่วงวินาทีที่คุณอิชิอิพูดถึงคุณระเพียงคนเดียวด้วย

เจ๋งสุดๆๆๆๆไปเลยค่ะ

เค้ารู้สึกถึงการมีอยู่ของคุณระ

รู้ว่ามีแฟนๆที่ไทยอยู่ด้วย

อ่านไปแล้วลุ้นตามไปด้วยสุดๆเลย

แถมตอนหลังได้เข้าไปพบคุณอิชิอิกับผกก.ด้วย

อ๊าก สุดยอดเลยค่า พี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถ้าเป็นหนูได้เจอกับนักพากย์ที่ปลื้มสุดๆนี่คงแบบ

พูดไม่อออกตั้งตัวไม่ติด อาจจะยืนแข็งเลยก็ได้ค่ะ

ดีใจด้วยนะคะคุณระ

STECHA ลา ล่า~ (2005-07-14 19:34)

โห ยินดีด้วยนะคะได้ไปเที่ยวและเจอนักพากษ์ที่ชอบด้วย คุ้มค่าที่เกิดเมาเป็นแฟนพันธุ์แท้ Fafner จริงๆ อ่านแล้วก็อิจฉา + ได้ความรู้สึกประทับใจแทนเจ้าตัวไปด้วยจริงไ โอย อยากไปมั่งจัง ชอบตอนบรรยายที่ไปเจอคุณอิชิอิจัง ตัวจีงน่ารักมากน่าดูเลย

เพิ่งรู้ว่าซากุระเป็นเพื่อนกะเจ๊แนนนะคะเนี่ย ฮาๆ แอบอิจฉาๆปเดทกันแดนอาทิตย์อุทัย

=Gunfinal Yumejii= (2005-07-14 22:32)

*O* พี่ระไปญี่ปุ่น ดีใจด้วยนะครับได้เจอคนที่อยากเจอ เก็บโดจินฟาฟเนอร์กลับไทยมาด้วย*-* อยากได้มั่งจังถึงได้มาเเต่เป็นภาษาญี่ปุ่นก็อ่านไม่ออกอยู่ดี ='=

เจออิชิอิซังด้วย>W< พี่ระนี่เยี่ยมไปเลยสมเเล้วที่เป็นท่านซากถระเเห้งฟาฟเนอร์=__,=V

ปลาทองคะนองศึก (2005-07-15 20:04)

ดีใจด้วยเน้อเล่าได้มันส์มาก น่าอิจฉาชะมัด

Moon Tirra Action!!!!! (2005-07-16 20:16)

ดีใจด้วยจ้า น่าอิจฉาจังเลย

naochan~暗闇の天使~ (2005-07-18 11:44)

ดีจังเลยน๊า ได้เจอนักพากย์ที่ชอบด้วย

นี่ถ้าเปลี่ยนเป็น seki tomokazu เราคงอิจฉาน่าดู

ตอนไปญี่ปุ่นเคยไปเดินหาบ้าน midorikawa hikaru ที่ tochigi ด้วยล่ะ แต่หาไม่เจอหรอก บ้ามั้ยล่ะ 555+

มันจะเจอกันง่าย ๆ ได้ไงล่ะ ขนาดเดินร่อนทั่วโตเกียวยังไม่เจอเลย อยากมีวาสนาอย่างซากุระจังมั่งจังเลย