Report เยือนญี่ปุ่น 11-21/8 2007 ภาคจบ
ในที่สุดก็ดำเนินมาจนถึงช่วงสุดท้ายแล้วล่ะค่ะ มีความรู้สึกว่าครั้งนี้รีพอร์ตเยอะที่สุด เพราะได้กล้องใหม่มานั่นเอง แต่จะว่าไปทุกๆครั้งที่ทำรีพอร์ทก็รู้สึกเหมือนกับจดบันทึกความทรงจำดีๆที่ครั้งหนึ่งเคยผ่านมาในชีวิต พอวนกลับไปนั่งอ่านอีกรอบมันทำให้อดนึกถึงเหตุการณ์นั้นในวันนั้นไม่ได้น้ำตาก็พาลจะไหลออกมา มันเหมือนกับความฝัน.....ก่อนที่จะเพ้อไปมากกว่านี้มาดูต่อกันเถอะค่ะ

โคมหุ่นกันดั้มขนาดยักษ์ ทำสวยมากจนถ่ายมาหลายแชะ

ใหญ่ขนาดไหนก็ลองดูคนที่อยู่ด้านล่างล่ะกัน ตะลึงล่ะสิ!!!!! ระก็ตะลึงค่ะ หยุดยืนมองนานเหมือนกัน ทำได้ไง

ต่อจากมุมโค้ดเกียสในเอนทรี่รีพอร์ตก่อนก็มาเป็นมุมเจ้าตัวจิ๋วเหล่านี้

นี่ก็เคยเจอในงานกันดั้มเอ็กซ์โปมาเจอกันอีกครั้งแล้ว แต่คราวนี้กว้างและมีโค้ดเกียสเข้ามาแจมด้วย

เขยื้อนมาด้านล่าง จริงๆมันจะมีกระจก+เสาเท่าเอว ขวางอยู่แล้วเข้าไปถ่ายใกล้ๆไม่ค่อยได้ คือเค้าก็กลัวเราไปชนล้มนั่นแล

พยายามซูมจากกล้อง ซูมซะเกือบเบลอ ไม่มีคีร่าเหรอ อยากได้ง่ะ

โค้ดเกียสอย่างน่ารักเลยง่ะ ดูสุซากุจิ๋วเดะยังยืนถือถ้วยชาเลย

พยายามถ่ายให้ซีทูมองมาที่กล้องนะเนี่ย กินพิซซ่าอย่างเอร็ดอร่อย

ซีดจักราศี จริงๆไอ้กลมๆมันหมุนไปเรื่อยๆนะ จะพยายามแชะให้ถูกคีร่ากับชิน แต่มันดันมาหยุดซีนนี้ซะได้ เคืองงงงง

รวมเหล่าโรเซ็นน่ารักโครตๆ จริงๆเรื่องนี้ระไม่เคยดูนะแต่รู้สึกถูกชะตากับตัวเสื้อสีชมพูอย่างบอกไม่ถูก พออยู่ตรงกลางก็เลยจัดการเก็บภาพมา
พอถึงช่วงนี้ระก็เดินไปตรงแถวเวทีเป็นช่วงที่งานตรงเวทีกำลังเริ่มพอดี ยังเที่ยงอยู่แต่ของกันดั้มดับเบิ้ลโอตั้งบ่าย 2 ทว่าพอมองกำหนดการก่อนดับเบิ้ลโอตกใจมาก !? มีโปรโมทกันดั้มวิงรีมาสเตอร์ด้วยเหรอ ชื่อนักพากย์ที่แยงเข้าตา คุณมิโดริคาว่าคุณเรียวทาโร่ โอ...........ไม่คาดคิดมาก่อน เอาล่ะตูปักหลักยืนตรงนี้เลย ถ้าไปเดินที่อื่นต่อแล้วกลับมาอีกทีคิดว่ามันจะมองไม่เห็นแน่ๆ
*บนเวทีห้ามคนทั่วไปถ่ายรูปค่ะ ระเลยขอยืมรูปจากเวบwatch impress มาแทน
มุมนี้มีแต่ความอเมซิ่ง
ช่วงแรก EMOTION Summer Festival 2007

岡本寛志さん、諏訪部順一さん、明坂聡美さん
แค่พิธีกรออกมา ระก็ตกใจ(ตะโกนในใจ)แล้ว เฮ้ย คุณสุวาเบะ !!!!!!!!!!! (อีก 2ท่านไม่รู้จัก) คุณสุวาเบะออกมาในชุดยูกาตะ เข้ากับเทศกาลฤดูร้อนจริงๆ จะว่าไประก็ยังไม่เคยเห็นคุณสุวาเบะตัวเป็นๆมาก่อน โหแค่พิธีกรก็ทำให้เซอร์ไพรส์ขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย


高橋良輔監督とキリコ役の郷田ほづみさん
มาช่วงแรกก็ตะลึงอีกครั้ง ผกก.ทาคาฮาชิ ที่ทำกับบาคุมัตสึอิโรฮานิโฮเฮโตะ หรือระเรียกบ่อยๆว่าท่านโย(จิโร่ อาคิสึคิ) นี่นา อ๊ากส์ๆๆๆ ตัวจริงๆๆๆๆ ในใจได้แต่ขอบคุณผกก.ที่สร้างท่านโยจิโร่ขึ้นมาแต่ทำไมให้ท่านโยพูดน้อยนา (ในใจคิดไม่ตรงกับอีเวนท์ที่เค้ากำลังคุยเลยสักนิด) แต่มาเจอคนที่แอบปลื้มก็อดตื่นเต้นไม่ได้ คราวนี้มาโปรโมท OVA เรื่องโวตอมส์กับคนพากย์คีรีโกะคุณโฮสึมิ ระไม่รู้จักดูเหมือนจะเคยออกอากาศทางทีวีเมื่อ 24ปีที่แล้ว แต่ในกระทู้ท่านโยก็จะมีคนพูดถึงบ่อยๆเหมือนกัน
ยูตูบดูได้แล้วแต่ไม่รู้จะดูได้แค่เฉพาะวันนี้หรือเปล่า แต่ถ้าดูกันได้ลองไปดูนะคะบรรยากาศแนวเรื่องประมาณนี้เอง อันนี้ของดั้งเดิมเลย ยูตูบกลับมาก็ดีแบบนี้ค่อยหาข้อมูลมาประกอบง่ายหน่อย
「新機動戦記ガンダムW」HDリマスター

อันนี้สิที่มาแบบไม่ให้ตั้งตัวไม่รู้ว่าจะได้เจอนี่นา ตอนออกมานี่ข้างๆนี่เสียงกรี๊ดอย่างดัง ระไม่กรี๊ด แต่ข้างในมันตื้นตัน แค่คุณมิโดริคาว่าเดินออกมาอยากจะตบแก้มตัวเอง ตรูฝันไปเปล่าๆๆๆ ได้แต่คิดวนไปวนมาแต่เสียงและตัวที่ปรากฎเบื้องหน้ามันคือตัวจริงๆเป็นๆ แทบจะไม่อยากเชื่อนักพากย์คนแรกที่ชอบ แถมมาในฐานะบทแรกที่ชอบ(ฮีโร่)อีก อะไรจะฟลุ๊คปานนั้นเนี่ย เสียงเหมือนเลยยยยย(ไม่เหมือนได้ไงฟระก็ตัวจริงนี่นา) แถมมากับคุณเรียวทาโร่อีก(นึกถึง Voice of Princeเลยแฮะ ) ระว่าคุณเรียวทาโร่ผอมนะ แต่ก่อนที่ดูๆมาในหนังสือหรือพวกคลิบต่างๆก็ว่าผอมแล้ว ตัวจริงนี่ผอมมากกว่าแต่ก่อนเยอะ เค้าลดยังไงเนี่ย ในอีเวนท์ก็พูดถึงตอนอัดเสียงเมื่อ12ปีก่อน (ผ่านไปเร็วเหลือเกินเท่ากับระก็ปลื้มคุณมิโดริคาว่ามา12ปีเหมือนกันค่ะ) พูดถึงรายการววิทยุที่จัดในตอนนี้แล้วเค้าจะมีอันดับคำพูดยอดนิยมของตัวละครนั้นๆมาให้ดูกันในที่นี้จะเป็นฮีโร่กับโทเรส แล้วของคุณมิโดริคาว่าที่ 1คือ "ฉันจะฆ่าเธอ" แล้วพิธีกรขอให้คุณมิโดริคาว่าพูดสดๆให้แฟนๆฟัง คุณมิโดริคาว่าก็พูดถึงตอนที่ไปอีเวนท์ที่ต่างประเทศแล้วเค้าก็พูดประโยคนั้น เป็นเสียงฮีโร่ประมาณว่า " I Kill you "(ฮีโร่อินเตอร์หรือเนี่ย) เสียงตอบรับเยอะมากเลย เสร็จแล้วก็โฆษณาดีวีดีตามสูตรแล้วก็ไป ทำไมมันสั้นแบบนี้ฟระ แต่ก็ได้เห็นตัวจริงแล้วคุ้มสุดคุ้ม

「機動戦士ガンダム 劇場版メモリアルボックス」
ยังค่ะยังไม่พอ มาเซอร์ไพรส์อีกอันตรงโฆษณากันดั้มภาคหนังเมมโมเรียลบ๊อส์ สุดยอดของระคือคุณมิโดริคาว่า สุดยอดของกันดั้มต้อง 2ท่านนี้ คุณฟุรุยะกับคุณอิเคดะ วันนี้เจอแต่ความสุดยอดแฮะ มีบุญได้เห็นนักพากย์2ท่านนี้ด้วย คือระว่ามันไม่ค่อยจะมีโอกาสได้เจอง่ายๆ นะถ้าไม่ใช่อีเวนท์แนวนี้ คุณฟุรุยะยังเชิญชวนให้แฟนๆกันดั้มซีดหรือแฟนๆกันดั้มดับเบิ้ลโอให้มาลิ้มรสความเป็น"first "ด้วย เคยฟังแต่เสียงของคุณฟุรุยะแต่ในซูปเปอร์โรบ็อต ส่วนของคุณอิเคดะนี่จากเคนชิน /ซีดเดส ดิวรันดอล มาฟังของจริงระว่าเสียงทั้ง ท่านนุ่มกว่าที่เคยได้ยินแฮะ
ต่อไปช่วงที่รอคอย มางานนี้เพื่อสิ่งนี้นี่แหละ มาดูสิว่าใครจะได้เป็นคนพากย์ในกันดั้มดับเบิ้ลโอมั่ง
ไม่คิดนะเนี่ยว่าจะได้มาลุ้นของจริง เวลาเรียลทามจริงๆ ตัวจริง
機動戦士ガンダムOO
ช่วงนี้คนมาจากไหนไม่รู้เยอะมากกว่าช่วงอื่นๆ ทั้งนักพากย์ ช่างกล้องหลายคนมาเตรียมตัวถ่ายทำข่าวกันใหญ่



ไอ้เราก็ตื่นเต้น จะเป็นใครนะจะใช่คนที่เก็งไว้ไหมนะ ตอนนี้ระบอกตรงๆเลยว่า ยังสนเซ็ทสึนะคุงแค่คนเดียวคนอื่นยังไม่เข้าตาเท่าไหร่ (เพราะ?) .................
แรกๆเปิดเวทีมาก็โปรโมทตามสไตล์จากนั้น จอก็จะเปลี่ยนเป็นตัวละคร แล้วก็ขึ้นชื่อ อะไรน่ะ มิ...ยาโนะ..มาโมรุ ฮ๊ากส์ !!!!!!!!(゚Д゚;≡;゚д゚) เสียงกรี๊ดอีกแล้วครับท่านแทบจะระเบิด คราวนี้เกือบเผลอกรี๊ดตาม ดีใจเป็นหนึ่งในคนที่เก็งไว้ แล้วมิยาโนะคุงก็เดินออกมา อีกแล้วแม่เจ้า !!!!!!!!!! ไม่คิดว่าจะได้เจอตัวจริงนะเนี่ย ゚・(つД`) วินาทีนั้นบอกไม่ถูกดีใจสุดๆเลย คนข้างๆได้ยินเค้าคุยกันบอกว่าก็เหมาะดีเนอะ ขอบอกเลยว่าพอระลุ้นมิยาโนะคุงได้เสร็จหูเริ่มชา ไม่ทันมองล็อคออนตัวที่มิกิซังพากย์เลย ที่ตกใจอีกคนคือ ทีเอเรียคุณคามิยะ !? กึ๋ย.......เซ็ทซึโบเซ็นเซย์นี่นา !!!!!!!!!!!!!ระเพิ่งมาชอบเสียงเค้าก็ตอนพากย์เซ็ทซึโบเซ็นเซย์นี่แล แถมทีเอเรียใส่แว่นเหมือนกันอีกนะ ....เอาเข้าไป เสียงจริงเค้าก็ใกล้เคียงกับที่พากย์เซ็นเซย์เหมือนกันนะเท่าที่ฟังดู ส่วนนักพากย์ทีมหญิงนี่ถึงกับอึ้งและเงียบไปตามๆกัน เป็นเด็กใหม่เยอะ สงสัยกะจะขุนจากเรื่องนี้แหงๆ แต่อีกคนที่ระชอบก็ปรากฎขึ้นมา นั่นก็คือ อิริโนะ มิยุคุงนั่นเอง d(^o^)b ลืมชื่อแล้วพากย์เป็นคนญี่ปุ่นที่ใส่เสื้อสีฟ้าๆ ที่อิริโนะคุงกับมิยาโนะคุงมาอยู่ด้วยกันนี่นึกถึงคิงด้อมฮารท์อีกแล้ว ......
ตอนที่ระยืนฟังพวกนักพากย์เค้าคุยมีอยู่ช่วงนึงอิริโนะคุงมองมาทางที่ระยืนด้วย โอ๊วววว เข้าใจว่าไม่ได้มองมาทางเราหรอก แต่เหมือนกับมองมาแบบนี้อยากจะตะโกนบอกว่า "ตอนที่พากย์โคโยร้องไห้กับคาซึกินี่สวมบทบาทได้ดีมากๆเลยค่ะอิริโนะคุง!!!!!!!ตามผลงานมาตั้งแต่บทฮาคุคุงแล้วก็จะตามต่อไปค่ะ (^o^)b มาคราวนี้คุ้มได้เจอนักพากย์ในดวงใจตั้งหลายคนเลยยยยยยยยยย แล้วตอนหลังคุณฟุรุยะก็ออกมากับผกก.คุณฟุรุยะบอกว่า"ตอนแรกผกก.ชวนให้มาพากย์แต่คุณฟุรุยะปฎิเสธที่จะพากย์เป็นตัวละครอื่นที่ไม่ใช่อามูโร่ แต่เนื่องจากคุณอิเคดะไปพากย์เป็นดิวรันดอลในซีดเดส ราวกับว่าเป็นสารท้ารบมา คราวนี้ก็เลยลองเป็นผู้บรรยายในภาคนี้มั่ง"
แต่ระว่านะเผลอๆคนบรรยายอาจะได้พูดเยอะกว่าพวกพระเอกก็เป็นได้ เชื่อสิ ยิ่งพวกพระเอกขรึมๆพูดน้อยกันด้วยนี่นาเป็นห่วง (;・∧・)
แล้วชอบคำพูดของคุณฟุรุยะอันนี้มากเลยที่บอกว่า「やるからにはファーストを超える!」
ได้ยินแล้วขนลุกเลย ถ้ากันดั้มดับเบิ้ลโอเจ๋งกว่าภาคเฟริสท์ได้นี่ ยากนา.......
เครดิต
ลิงค์ที่มาของ C 3 และสัมภาษณ์บทเวทีของกันดั้มดับเบิ้ลโอ
http://www.watch.impress.co.jp/av/docs/20070827/c3.htm
http://www.galge.com/galge/nomember/sbp/topics/07/08/27/index.html

ไม่มีโอกาสถ่ายตอนที่มีคนอยู่บนเวที มาถ่ายตอนเลิกแล้วก็ได้ฟระ คนละอารมณ์กับตอนที่มีคนเลยนะเนี่ย

ดีใจที่มิยาโนะคุงพากย์ไม่หาย กลับมาเดินเล่นต่อที่บู๊ทดับเบิ้ลโออีกรอบ ก่อนไปหาอะไรกินแล้วค่อยกลับ จริงๆระเดินวนอีก2-3รอบก่อนกลับน่ะค่ะ สัก 4โมงครึ่งได้เลยล่ะเพราะงานจะปิดตอน5โมง ยังไงมาแล้วก็ขอให้อยู่แบบสุดๆหน่อย

อ๊ากส์ มิยาโนะคุงกับคุณคามิยะ (จำชื่อนักพากย์ได้ก่อนชื่อตัวละครเป็นเอามาก)

ถูกใจเซ็ทสึนะคุงสุดๆเข้าไปซูมใกล้ๆเลย ขอบอกว่าระไม่ได้มาบ้าถ่ายคนเดียวมีคนรอถ่ายอีกเยอะ แนวร่วมเยอะขอบอก

ยังไม่ดลเท่าไหร่ถ่ายควบ (ทำไมตรูลำเอียงแบบนี้นะ)

รูปนี้เคยถ่ายแล้วครั้งก่อนแต่มันดำ คราวนี้มาถ่ายอีกครั้ง

ตามสูตรมาถ่ายป้ายเข้างานตอนเค้าจะเลิกงานอีกแล้วสิเรา.................

ฮอลที่จัดงาน ย้อนแสงอย่างแรง แต่ให้บรรยากาศหดหู่เหลือเกิน จะกลับแล้วไม่อยากกลับ(ซะงั้น)

"ถ้ามีโอกาส" จะกลับมาเยี่ยมอีกแน่ๆค่ะ ท้องฟ้าญี่ปุ่นสวยดีนะสีครามไม่มีเมฆเลย (แต่ร้อน..ชะมัดยาด)

ของเก็บเกี่ยวจากงาน ส่วนน้ำ 2 กระป๋องกำลังคิดว่าจะทำยังไงกับมันดีแบกกลับหรือยัดใส่กล่อง สุดท้ายก็ใส่กระเป๋าเดินทางแบบโหลดขึ้นเครื่องไปจนได้ เอาเสื้อผ้าห่อไป ไม่บุบเลย น้ำก็ไม่ทะลัก จริงๆบู๊ทสตาร์ไชน์ที่คอมมิคเกะออกของเอวามาจนครบทุกแบบแล้ว6กระป๋องสุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ เสียใจ..............

อันมิสึ ของหวานกินฤดูร้อน กินไม่เป็น........... แต่ลองกินแล้วก็อร่อยๆดีหวานๆ

วันอาทิตย์ก็ต้องฮิโรอิคเอจเรียลทามดูที่โน้นเลย ปกติถ้าโหลดจะไม่มีโฆษณานะ อันนี้แอบถ่ายโฆษณาดีวีดีมา กล้องลืมเปิดแฟลซมืดเลย.......
วันจันทร์ที่ 20 ตุลาคม
ช่วงเช้านี่นั่งรอแมวดำมารับกระเป๋าเดินทางไปสนามบินกว่าจะได้ออกจากที่พักก็11โมงกว่าแล้ว ก็เลยออกไปหาอาจารย์ที่โรงเรียนสอนภาษาที่เคยมาอยู่เมื่อ 3เดือนปีที่แล้ว เอาของไปฝากแล้วก็ไปทักทายเพื่อนรูมเมทที่อยู่ด้วยกัน ไปกินข้าวด้วยกันแถวๆเรียนนั่นแหละ ในใจก็คิดเหมือนได้กลับมาอยู่อีกครั้งเลยง่ะ เกือบจะเดินกลับหอแล้ว จะว่าไปก็เร็วเหมือนกันนะเนี่ย พอบ่าย 2กลับมาเดินแถวอากิฮาบาร่ามาเก็บของที่คิดว่าน่าจะลืมซื้อ ซึ่งอาจจะซื้อไม่ได้เยอะเพราะถ้าซื้อตอนนี้แล้วต้องถือไปสนามบินเองในวันพรุ่งนี้

จะได้มาเหยียบอากิเป็นวันสุดท้ายของการเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนี้แล้วสินะ

บ๊ายบาย ถ้ำเสือและร้านอนิเมท 2 ร้านที่มาที่อากิทีไรต้องไปเหยียบเสมอ จากนั้นตอนแรกกะจะไปที่อิเคะต่อแต่คิดไปคิดมาเวลาคงไม่พออาจจะได้เดินนิดเดียวเพราะมันก็ 6โมงแล้ว ตัดสินใจไปเดินชินจูกุอีกครั้งหาซื้อของฝากให้เพื่อนอีกหน่อย แล้วค่อยกลับที่พักตอนเกือบ 3ทุ่มแหนะ
วันอังคารที่ 21
ตื่นเช้ามาเก็บข้าวของที่นอนทุกอย่าง แล้วเดินไปไปรษณีย์ส่งของล็อตสุดท้ายกลับบ้าน เพราะมันแบกไปสนามบินไม่ไหวแน่ๆ เมื่อวานดันซื้อเกินลิมิต โชคดีที่ไปรษณีย์เปิด 24ชั่วโมงเลยออกมาส่งเช้าได้ไม่งั้นถ้าที่อื่นต้องรอ9โมงแหนะ

ขากลับจากไปรษณีย์จะเดินกลับไปที่พัก จริงๆอยากถ่ายเยอะกว่านี้นะแต่มันหมดแรง มันเป็นเนินลาดลงค่ะขากลับ แต่ถ้าขาไปสถานีรถไฟมันลาดขึ้นยังกะขึ้นเขาแหนะ เดินขึ้นเขามาหลายวันมา 3วันสุดท้ายนี่แหละที่ขึ้นรถเมล์ไปแทน ปกติเดิน15+20นาทีรถเมล์ไม่ถึง 5นาทีก็ถึงแล้ว
กลับไปเอาสัมภาระที่เหลือแล้วเดินทางต่อ.........วันสุดท้ายแล้วเหรอเนี่ย ตามแผนเดิมที่ระถนัดคือนั่งเจอาร์ด่วนไปสนามบินก็เลยต้องไปที่สถานีชินจูกุ จากคานางาว่า(ซางินุมะ)ต้องมาลงที่ชิบุย่าก่อน พอมาถึงชิบุย่าประมาณ9.50 อ้าวร้านอนิเมทจะเปิดแล้วนี่นา ไหนๆก็นะ (จะกลับบ้านมันยังมีอารมณ์ไปร้านอนิเมทอีก) แต่เสียใจซีดีใหม่ยังไม่มาส่งก็เลยซื้อนิยายกะจะมาอ่านเล่นที่สนามบิน กว่าเครื่องจะออก 4โมง แต่ระก็ต้องเผื่อเวลาตอนไปเอากระเป๋าแล้วย้ายของด้วยเพราะคิดว่าน้ำหนักเกินแน่ๆ

แวะร้านอนิเมทเสร็จ10.30ก็มาถึงที่ชินจูกุไปเอาบัตรนั่งเจอาร์ด่วนรอบที่จะออกเค้าบอกว่าที่เต็มระก็เลยเอาตั๋วยืนมาแทน กลัวจะไปไม่ทันสุดๆเลย กลับคนเดียวด้วย ตอนยืนตรงประตูก็ถ่ายภาพข้างนอกตอนรถไฟวิ่ง อันนี้ยังอยู่แถวชิบุย่าเลย

ส่วนนี้เริ่มออกมาตัวเมืองจิบะแล้ว ระหว่างรถไฟวิ่งก็ยืนกดโทรศัพท์ส่งเมล์ไปให้เพื่อนๆที่ญี่ปุ่นว่าจะกลับแล้ว กดเพลินจนไม่รู้สึกเมื่อยเลย ....ใช่ค่ะความรู้สึกเหมือนกำลังจะตื่นจากความฝัน
พอถึงสนามบินไปเอากระเป๋าแล้วมาจัดของอย่างทุลักทุเล แล้วเข้าไปเช็คอิน ชอบพนักงานที่นี่มากเลยล่ะ ระถือของไปอย่างเยอะ กระเป๋า 2ใบใหญ่ ถุงอีก 2ใบ มีพนักงานเข้ามาช่วยลากกระเป๋าใหญ่ไปเช็คอินใหญ่เลย แล้วพี่สาวคนเช็คอินน่ารักมากกกกกกกกก ตอนเช็คอินระบอกคำแรกเลย "ขอที่นั่งข้างทางเดินนะคะ"เขาก็ยิ้มแล้วบอกว่าได้ค่ะแถมชวนคุย(เป็นภาษาญี่ปุ่น)ว่า เที่ยวสนุกไหมคะ ชอบทานอะไรบ้าง ระก็บอกสนุกมากเลยค่ะ ทาโกยากิอร่อยมากกกก ..ระหว่างนั้นตาก็เหลือบไปมองน้ำหนักกระเป๋า 22 โล (เฮ้ยตายละหว่าเกินมา 2โลจะให้ไหมเนี่ย ชวนคุยให้ตายใจหรือเปล่า) คิดมากไปจนพี่สาวบอกว่า แล้วคราวหน้ามาเที่ยวใหม่นะคะ นี่ตั๋วที่นั่งค่ะข้างทางเดิน แล้วประตูอยู่ไกลยังไงช่วยไปให้ถึงก่อนเวลานะคะ เสร็จแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ
ไม่โดนนนนนนนนนเรื่องน้ำหนัก แถมพูดจาน่ารัก บริการเยี่ยมสุดๆเลย ปลื้มมมมมมมมมมมม

มองดูนาฬิกาประมาณบ่าย 2 ระก็เลยเข้าไปข้างในก่อนแล้วไปซื้อของฝากในนั้นอีกหน่อย แล้วค่อยมานั่งรอที่ประตูออกของเครื่องบิน สมบัติที่ถือขึ้นเครื่องมาก็มีประมาณนี้ ถุง 2ใบอย่างใหญ่ ใบคอมมิคเกะน่ะโดจินทั้งนั้น แล้วก็ของฝาก ในกระเป๋าเป้มีแต่แก้วกับซีดี ของแตกง่ายเป็นหลัก ถืออย่างพะรุงพะรังเลย คนเดียวนะ ย้ำคนเดียว.........

นี่เป็นเครื่องบินลำที่นั่งกลับบ้าน เฮ้อ จะจากญี่ปุ่นแล้วสินะ คิดแล้วอดใจหายไม่ได้ ตอนนี้ในโทรศัพท์มีแต่เมล์เพื่อนๆตอบกลับมาอวยพรให้เดินทางปลอดภัยและรอวันที่ระกลับมาเยือนญี่ปุ่นอีกครั้ง ........
อยากจะบอกว่า ขากลับเป็นอะไรที่แฮปปี้มากเลยค่ะ ที่นั่งที่พี่สาวคนนั้นเลือกให้สุดยอดมากข้างทางเดินแล้วข้างหลังติดกับห้องน้ำเลย สบายจะลุกไปตอนไหนก็ได้ แอร์เสริฟอาหารก็น่ารัก ยิ้มให้ตลอดคนที่นั่งตรงข้ามเป็นเด็กหนุ่มญี่ปุ่นหน้าตาดี2คนประมาณ18-20กว่าๆได้(เด็กอายุขนาดนี้มาเที่ยวไทยกันเพราะอะไรนะ) คนที่นั่งข้างระเป็นคุณป้ากับคุณลุงชาวญี่ปุ่น 2คน คุณป้าก็น่ารักมากเลย ดูเหมือนจะพาคุณลุงมาครั้งแรก คณป้าก็ชอบเข้าห้องน้ำบ่อยแต่ระก็ไม่ว่าอะไรเพราะเข้าใจความรู้สึกดี ตอนหลังระเอาของให้คุณป้า พอมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิคุณป้าก็จะมาช่วยระถือของเห็นว่าหนัก (ไม่เป็นไรค่ะป้า หนูสู้ แต่ทางเดินกลับมายาวจริงๆนะเนี่ย) ได้คุยกับคุณป้านิดหน่อย บอกว่ามาหาลูกสาวที่ทำงานอยู่โรงพยาบาลสมิตติเวช บอกว่ามาไทย 5ครั้งแล้ว โหหหห
ขากลับเห็นบอกว่าจะมี"อากาศแปรปรวนบ้าง" (ไม่ชอบคำนี้เลย) แต่เอาเข้าจริงเครื่องมันก็เขย่ามากแต่ไม่ถึงกับตกหลุมอากาศเลยนะมาแบบเรื่อยๆสบายๆ (ขอให้เป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่ระขึ้นเครื่องไม่ได้เหรอ) แถมกัปตันลงจอดนิ่มมาก ตอนลงจอดของแจลจะดูตรงจอมอนิเตอร์ได้ค่ะทางลงเป็นลูกศรเลย ลงไม่เบี้ยวด้วย กัปตันคนนี้สุดยอดจริงๆ เพราะระกลัวเครื่องบินมากที่สุดก็ตอนขึ้นกับตอนลงจอดนี่แหละ +ตอนตกหลุมอากาศแบบหนักๆด้วย แต่ครั้งนี้แทบจะไม่รู้สึกอะไรเพราะอากาศอำนวยด้วยแหละค่ะ
และก็กลับบ้านมาอย่างปลอดภัยตอนออกจากตัวอาคารสนามบินระยังรู้สึกเลยนะว่าเมืองไทยยังร้อนน้อยกว่าที่ญี่ปุ่นน่ะ
ก็ขอบจบรายงานการไปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนี้แค่นี้ค่ะ ขอบคุณทุกๆคนที่ตามอ่านมาตลอดนะคะ

อันนี้ไม่เกี่ยวกับรีพอร์ตแต่ดีใจที่ยูตูบกลับมามีคนอัพคอนเสริตที่ระกำลังบ้าดูมากๆอยู่ด้วยล่ะค่ะ )
2007 Seisou Gakuen Sai - CRESCENDO by Stella Quintet<----เวอร์ชั่นโปรยคิส
2007 Seisou Gakuen Sai - CRESCENDO Megane ver.<----เวอร์ชั่นแว่นตา
เลือกนักพากย์ได้เหมาะมาก ชอบบบบบบบบ หาแนวร่วมคนชอบด้วยเหอๆๆ
แล้วนี่เวอร์ชั่นคนบรรเลง (ในเรื่อง(อนิเม)ที่เห็นนี่ก็จะเป็นคนที่บรรเลงเครื่องดนตรีของแต่ละตัวละครให้)ระก็เพิ่งเห็นครั้งแรกจากยูตูบนี่แหละค่ะ (หลงรักหนุ่มเป่าทรัมเป็ต อาเบะคาซึกิคุงงง)
Stella Concert - CRESCENDO (Cast Version)
Comments
Moon Tirra Action!!!!! (2007-09-01 09:40)
อยากเจอคุณมิโดริคาว่า อยากเจอคุณซูวาเบะ อยากไปงานนี้จัง ฮือๆๆๆ จัดอีกที ช่วงนี้ของปีหน้าหรือเปล่าคะ แต่ไม่อยากไปญี่ปุ่นช่วงฤดูร้อนเลย
ซีดี? อาสรัน เซ็กซี่มากกกกเลยคะ
ทานุขนฟู (2007-09-01 15:32)
เฮ้อ จบแล้วเหรอ แอบเศร้า อยากไปด้วยจังเลย สนุกมากเลย ขอบคุณนะที่มาเล่าให้ฟังกัน
อยากเจอมิซังกับโอคคิตัวเป็นๆบ้างจัง จะว่าไปดับเบิ้ลโอ นักพากย์ที่เลือกมาอิมเมจก็ดูเหมาะกับคาแรกเตอร์ดีนะ(ตัวเอกน่ะ) มิกินี่พากย์ตัวเสื้อเขียวใช่มั้ย...ดูเหมาะดี ส่วนอิริโนะคุง เพราะว่ารู้สึกติดกับตัวก่อนๆที่ได้พากย์จะดูเด็กกว่านี้ป่าวน้า เลยรู้สึกแปลกๆ ไว้ต้องรอดูของจริงล่ะ
::Materia Hunter:: (2007-09-01 17:25)
กรี๊ดดดด บรรดาจิบิทั้งหลายน่าร๊ากกกกก >[]<
ลุ้นนักพากย์ ขนาดอ่านยังตื่นเต้นแทนเลยค่ะ
นึกภาพตัวเองเห็นชื่อมิยาโนะซังขึ้นมามั่ง โฮกกกก
แถมอิริโนะซังอีก กรี๊ดดด ><
เราชอบที่นั่งริมหน้าต่างมากกว่าแฮะ แย่งกับพี่สาวทุกทีเลยค่ะ ฮ่าๆ
เพราะไม่ชอบลุกไปไหนมาไหนด้วยล่ะมั้ง นั่งเครื่องบินทีก็รากงอกทีตลอด
ทานุขนฟู (2007-09-02 22:07)
กรี้ดกร้าก ขอบคุณลิงค์มากๆเลยน้า ว่าแต่มีลิงค์ไปฟังเทปลับของวิงค์มั้ย อยากฟังมากๆเลยล่ะ
kengguts (2007-09-03 09:08)
ขอบคุณที่มาเล่าให้ฟังกันนะครับ.....