Report เยือนญี่ปุ่น Part 2 11-21/8 2007

แทรกข่าวหน่อย เผื่อคนไม่รู้อย่างระเป็นต้น

พอดีเพิ่งไปเช็คที่เวบของ angela มาหลังจากที่ไม่ได้เข้าไปนาน พอดีเห็นอัพตรงภาพเคลื่อนไหว ไปอ่านไดอารี่ Katsu ก็ไปงานกันดั้มเอ๊กซ์โปมาเหมือนกัน แต่คนละวันกับที่ระไป (แหมไม่งั้นอาจจะได้เจอแบบบังเอิญ) ที่น่าเสียดายอย่างคือร้านเกมเมอร์มีสินค้าของ angela ขายแล้ว อ๊ากสก์เวรกรรมไม่ได้ขึ้นไปที่ชั้น 3 อดเลย ฮือๆๆ ส่วนข่าวดีคือ เร็วๆนี้ angela จะออก best album กับรวม PV มิวสิควีดีโอด้วยล่ะค่ะ กรี๊ด ตรงรวม PV นี่ทำให้ฝันเป็นจริงอีกแล้วสินะ ดีใจเอิงเอย รออย่างใจจดใจจ่อ

มาต่องานกันดั้มเอ็กซ์โป ส่วนที่เหลือจากเมื่อวานกันต่อเลยค่ะ ถ้าเป็นงานแนวๆนี้ระจะถ่ายรูปแหลกเลย ที่จริงอยากถ่ายเยอะกว่านี้นะ แต่กลัวเมมเต็มกับเวลาที่ใกล้เข้างานจะหมดซะก่อนก็เลยได้มาเท่าที่เห็นนี่แล.....orz

กันดั้มแบบที่ใช้ตัวต่อเลโก้มาต่อ โครตขำอามูโร่ตัวจิ๋วข้างล่างเลยง่ะน่ารักดี

กันดั้มฟิคเพลทตินั่ม ท่าทางจะราคาแพงเพราะมียาม 2ท่านมาคอยยืนคุมอย่างแน่นหนา แถมอยู่ในตู้+ไกลอีกความสามารถของกล้องยังไม่อาจจะหยั่งถึง

ถ้าได้ดูใกล้ๆก็คงประมาณนี้แหละค่ะ

ทายสิเครื่องนี้เป็นของใครเอ่ย ยังไม่ได้ลงสีซะด้วย

เอ็คเซียของเซ็ทสึนะคุงนั่นเอง มันวางอยู่ตรงข้ามกับตู้กันดั้มฟิคเพลทตินั่มนั่นแล กรุณาสังเกตเงาสะท้อนในภาพแล้วท่านจะเห็น

ดู๊ดู แต่ละคนน่ารักเกินห้ามใจ

โซน sd กันดั้ม ขนาดยานแม่ยังเป็นไปกะเขาด้วย

เดินไปอีกสักพักจะเจอพวกพลาโมวางเรียงกันแบบนี้เป็นตับเลย

อยากจะเรียงถ่ายแต่ละเครื่องแต่คงไม่ทันแหงๆ สุดท้ายก็ได้แต่เครื่องที่สน เครื่องซ้ายมือล่อคับตู้เลย

แว๊บไปถ่ายซีดด้านตรงข้ามก่อนจะมาถ่ายที่เดิม เพราะคนเยอะ

วิงอีกแล้วเจ้าค่ะ ชีวิตนี้ขาดวิงไม่ได้

แล้วก็ seed ในใจก็นึกถึงคนขับไปด้วย

2คนนี้ในเรื่องไม่ค่อยเด่น แต่เรื่องพรีเซ็นเตอร์ขายของนี่รู้สึกเด่นสุดๆเลยนะ

โค้ดเกียสหลงมาได้ไงเนี่ย ?!

*ชื่อกันดั้มขอเรียกตามภาษาญี่ปุ่นนะคะ

เข้าสู่มุมกันดั้มดับเบิ้ลโอ กันดั้มคิวริออส (อยากเห็นแบบตอนที่ทำเป็นยานบินบ้างจัง)

กันดั้มดิวนาเมส ตัวนี้ท่าจะยิงแม่น (ทำไมนึกถึงมายะในฟาฟเนอร์ขึ้นมาเลยแฮะ)

กันดั้มเอ็กเซีย เป็นเครื่องแรกที่จำชื่อได้ เพราะ"เค้า" (เรียว...ไม่ใช่ เซ็ทสึนะคุง) คนนั้นขับ

กันดั้มวาเช่ เทอะทะมากกกกกก ท่าทางจะอาหารการกินอุดมสมบูรณ์อ้วนตุ่ยเลย พลังป้องกันคงสูงแน่เกราะหนาแบบนี้

รวมแบบครบชุด (เตรียมตัวขายเต็มที่) ขนาดยังไม่ได้ฉายเลยนะเนี่ย

เน้นให้เห็นแบบชัดๆอีกทีก่อนที่จะออกจากโซน กันดั้มดับเบิ้ลโอนี้ไป

อ๊ะ เดี๋ยวก่อนขอถ่ายโปสเตอร์อีกรอบ

นี่ก็เป็นอีกแผ่นนึงในเวอร์ชั่นใส่ชุดนักบิน ตื่นเต้นมากถือกล้องไม่นิ่งเลยให้ตายสิ

พอออกมาแล้วก็ไปเข้าโซนขายของที่ระลึกในงานไปได้ผ้าเช็ดหน้าขนาดเล็กของหนุ่มๆนักบินกันดั้มดับเบิ้ลโอมาทั้ง 4คน(ผืน) แล้วก็เอาแผ่นรองเขียนเซ็ทสึนะคุงมา 1แผ่น จริงๆมีพลาโมของเอ็คเซียมาขายด้วยจำกัดคนละ1กล่อง แต่ระไม่สนหุ่น สนคนมากกว่าก็เลยไม่ได้ซื้อกลับมา

ออกมาแล้วค่ะ !!!!!!!!!!!!!!!!

แทนที่จะถ่ายหน้างานก่อนเข้าไปนะ เป็นโรคบ้าอะไรก็ไม่รู้ชอบมาถ่ายหน้างานตอนก่อนจะกลับทุกทีเลย orz

เสร็จจากที่นี่แล้วก็ไปสมทบกับเพื่อนๆ shop ไอเทมต่ออีกนิดหน่อยแล้วก็กลับที่พักค่ะ

วันอังคารที่ 14/ 8

วันนี้ออกนอกโตเกียวค่ะ ไปคามากุระเพื่อไปดูองค์หลวงพ่อโตกัน ระหว่างทางแวะทานข้าวที่โยโกฮาม่า

ช่างเป็นสถานีที่หรูอะไรแบบนี้ ตอนเรียน 3เดือนเคยมาเที่ยวเมืองโยโกฮาม่าแล้ว 1ครั้ง แต่ไม่เคยมาออกประตูนี้เลย

สปาเก็ตตี้อร่อยมาก แต่กินไม่หมดมันเยอะเหลือเกิน ปกติระก็กินน้อยอยู่แล้ว

ร้านบัสกิ้นของญี่ปุ่น บางรสที่เมืองไทยยังไม่มี อยากให้ในเมืองไทยมีแบบนี้บ้างจัง ที่ญี่ปุ่นคนเข้าแถวกินบัสกิ้นกันเยอะมาก แต่ทำไมแถวบ้านระเกือบจะร้างเหมือนป่าช้าฟระ ที่ติดดาวในรูปไม่ใช่หมดนะแต่เป็นรูปรสยอดนิยม คราวหน้าต้องไปกินให้ได้ จ้องมาหลายทีแล้ว

นี่ตึกอะไรเอ่ย................

เดินไปอีกหน่อย ใช่แล้วค่ะ ตึกร้านอนิเมทสาขาโยโกฮาม่านี่เอง ทัวร์นี้เกือบจะเปลี่ยนจุดมุ่งหมายทัวร์คามากุระไปเป็น "ทัวร์ร้านอนิเมททุกสาขารอบญี่ปุ่น"ซะแล้วสิ จะว่าไปวันที่ 25 อีเวนท์ของฮิโรอิคเอจก็จะจัดที่นี่แหละค่ะ ฮือๆๆ อยากไปเจอเอจกับฮิเมะจัง

และแล้วก็มาถึงจุดหมายคามากุระกันจนได้ ในตู้นี้จะรวมของฝากมีชื่อของจังหวัดนี้ให้ดู

เนื่องจากอากาศร้อนมาก จนจะทำให้ตับแล็บได้ พวกเราตัดสินใจขึ้นรถเมล์ไปหาหลวงพ่อโตแทนที่จะเดินไป อยากจะบอกว่า ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยขึ้นรถเมล์หรูและไฮโซแบบนี้มาก่อนเลย แอร์ก็เย็น เบาะก็นิ่ม ตีนก็ไม่ผี ข้างบนเป็นภาพภายในรถเมล์ค่ะ คือปกติระมาญี่ปุ่นจะไม่ค่อยขึ้นรถเมล์บ่อยเท่ากับรถไฟ นานๆจะขึ้นที ประทับใจมากเลยรถเมล์ที่ญี่ปุ่นเนี่ย

ไดบุสึ หรือหลวงพ่อโตเคยเห็นแต่ในรูปไม่เคยเห็นของจริงมาก่อนเลย ด้านหลังตัดกับสีท้องฟ้าของญี่ปุ่นสวยมาก อากาศที่โน้นตอนนั้นร้อนอบอ้าวมากเลยค่ะ แต่แดดไม่เผาเหมือนที่ไทยนะ

มาถ่ายแบบมุมใกล้ แล้วมาตกใจว่าข้างหลังองค์พระทำไมถึงมีช่องอากาศเปิดออกมาถ่ายเทได้นะ พอเดินไปทางด้านซ้ายขององค์พระถึงได้อ๋อ คือมีทางให้เข้าไปดูภายในองค์พระได้ค่ะ เสียค่าชม20เยน

พอเข้าไปด้านในองค์พระแล้วก็จะเป็นประมาณนี้แหละค่ะ ถ่ายจากด้านในองค์พระ

งงตัวเองเหมือนกัน เกิดมาไม่เคยเข้าไปในองค์พระแบบนี้เลย แต่ที่น่าเสียดายอย่างหนึ่งคือ ตอนที่จะออกระเหลือบไปเห็นตัวหนังสือภาษาไทยเขียนไว้ด้วยก็งงทำไมเป็นตัวหนังสือที่เราอ่านออกนะ ไม่รู้ใครไปมือบอนเขียนไว้น่ะค่ะ ไม่น่าไปทำเลย.........

ขากลับไปสถานี ก็นั่งรถเมล์อีก ติดใจว่างั้นเถอะ อันนี้ถ่ายตรงเบาะหลังของทุกที่นั่งจะเขียนไว้ค่ะ เขาเขียนประมาณว่า "กรุณารอให้รถจะจอดสนิทก่อนถึงจะลุกจากที่นั่ง" <-------- ถ้ารถเมล์เมืองไทยทำแบบนี้ได้รับรองไม่มีคนตกรถเมล์เสียชีวิตแน่ๆ แล้วจะมีกริ่งกดให้ทุกที่นั่งเลยล่ะค่ะ

แล้วตอนที่ขึ้นและลงรถนี่เขาไม่เบียดไม่ดันนะ จะเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบเลย แถมตอนที่มีคนยืนเต็มแล้วมีคนขึ้นใหม่ คนที่ยืนอยู่ก็จะเข้าไปด้านในโดยอัตโนมัติโดยที่ไม่ต้องมีคนมาคอยบอกว่า "ชิดในหน่อยพี่"ด้วย

ก่อนกลับไปสถานีชิบุย่าก็มาแวะกินข้าวกันอีกรอบ คราวนี้เป็นบะหมี่เย็นค่ะ อร่อยสุดๆ

ที่หน้าสถานีมีร้านขายดอกไม้ขาย ระก็ชอบของแบบนี้เหลือเกิน ช่อเล็ก 400 เยน ก็เลยซื้อกลับมา 1ช่อ ที่โน้นจัดดอกไม้กันสวยมากค่ะ แถมราคาก็ไม่แพง เสียดายเอาขึ้นเครื่องบินไม่ได้

จบท้ายการเดินทางไกลไปต่างจังหวัดวันนี้กับชิบุย่ายามค่ำคืน ชอบร้านอนิเมทสาขานี้จังปิด 4 ทุ่มทำให้ shopปิ้งนอกรอบได้อย่างสบายอุรา

น้ำผักอันปังแมน กล่องเล็กสำหรับเด็ก เข้าใจทำแพ๊คเกจยั่วยวนเหลือเกิน ดื่มก่อนนอนค่ะ มาที่นี่ไม่ค่อยได้กินผักเท่าไหร่เลย เตรียมตัวเตรียมใจกับวันพรุ่งนี้

วันพุธที่ 15/8

ถ้าจะบอกว่ามาญี่ปุ่นคราวนี้ วันไหนรู้สึกสนุกและประทับใจที่สุดคงเป็นวันนี้แหละ เพราะเป็นวันที่ได้เจอพี่ชาย หลายคนคงนึกว่าเพราะคอมมิคเกะล่ะซิ ^-^//

ช่วงเช้าไปเดินแถวๆชิบุย่าซื้อของฝากให้กับแม่และก็เพื่อนๆเลยไม่ค่อยได้ช็อบปิ้งของตัวเองเท่าไหร่ เพราะไม่อยากถือของรุงรังไปเจอกับพี่ชาย คือพี่ชายคนนี้จะมีโอกาสได้เจอกันแค่ตอนมาที่ญี่ปุ่นเท่านั้นเองค่ะ แล้วก็ใจดีสุดๆด้วย คราวที่แล้วพี่ชายก็เลี้ยงข้าวมารอบนึง คราวนี้กะว่าจะต้องเป็นคนที่ช่วยออกบ้าง แต่จนแล้วจนรอดพี่ชายและเพื่อนๆก็ชิงจ่ายไปก่อนทุกที (ทั้งๆที่บอกว่าจนกันนะนั่น) รู้สึกไม่ค่อยดียังไงไม่รู้เพราะคิดว่าค่าอาหารคงแพงน่าดู คาใจ...... กลับมาไทยนี่ต้องหาซื้อของไปขอบคุณซะแล้ว

แล้ววันนั้นรู้สึกตื้นตันอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ น้ำตาไหลเลย เป็นตอนที่จะกลับที่พักนั่นแล พี่ชายก็เป็นห่วงว่าจะกลับที่พักไม่ทัน รถไฟก็จะหมดอีก พี่ชายก็ยังมาตามส่งถึงที่ใส่ตั๋ว ตอนที่ระจับมือกับพี่ชายครั้งสุดท้ายไม่อยากจะปล่อยเลย มันมีความรู้สึกว่า ไม่ได้เจอกันง่ายๆ ญี่ปุ่นกับไทยมันก็ห่างกันขนาดนั้น แล้วสิ่งที่เกิดเนี่ยมันเหมือนกับปาฎิหาริย์สุดๆ

พอระเข้ามาด้านในที่ใส่ตั๋วแล้ว พี่ชายก็ยังยืนส่งอยู่ที่เดิมเลย คือพี่ชายเค้าจะรอให้เราเดินไปก่อนเค้าถึงจะไป พอเห็นพี่ชายยังยืนโบกมือให้น้ำตาระก็ไหลเลยง่ะ ทำไมพี่ชายเป็นคนใจดีแบบนี้นะ ﾟ･(つД｀) เป็นอีกวันหนึ่งที่จะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิตเลยล่ะค่ะ เนื่องจากเป็นเรื่องส่วนตัวขอไม่อัพรูปนะคะ

วันพฤหัส 16/8

ตอนแรกวันนี้เกือบได้ไปตามรอยท่านโยจิโร่ไปนิคโกะแล้ว แต่ไปๆมาๆ ระก็ไม่ได้ไป orz เลยไปช็อบไอเทมตามที่ต่างๆแทน ไปอากิฮาบาร่า อิเคะบุคุโร นาคาโนะ ชินจูกุ แล้วมาตบท้ายที่ชิบุย่า ถือของหนักมากจนมือไม่ว่างถ่ายรูปเลยล่ะค่ะ

ส่วนวันพรุ่งนี้ก็คอมมิคเกะแล้ว จะมารายงานต่อใน Part 3 นะคะ รูปของ C 3 จะเยอะมากกกก

พอเขียนถึงพี่ชายเริ่มคิดถึง พรุ่งนี้ต้องไปเดินหาของขอบคุณให้ได้เลย ^ー^)人(^ー^

Comments

Moon Tirra Action!!!!! (2007-08-24 23:51)

อืม อยากไปคามาคุระกับนิกโก้เหมือนกัน แต่ว่านอกโตเกียวไม่กล้าไปกลัวหลง 555 (พูดอย่างกับในโตเกียว โยโกฮาม่าไม่หลง)

อัพเร็วทันใจมากๆๆเลยจ้า

คิดแล้วเจ็บใจ ไม่ได้ไปอนิเมทสาขาชิบุย่า คราวหน้าไม่พลาด

~citrus~ (2007-08-25 08:32)

อ้า กันดั้มเอ็กโปตอน 2 รูปเยอะสุดยอดค่ะ ดูโปสเตอร์แล้วเห็นแววนางเอกลอยมาแต่ไกล....

รอดูคอมมิคเกะต่อค่ะ

ทานุขนฟู (2007-08-25 21:06)

ไม่ได้ไปทั้งคามาคุระ ทั้งนิคโกะเลย แต่นิคโกะเพื่อนที่ไปโดนคนที่โน่นบอกมาว่า ถ้าไม่ได้มาค้างคืนก็มาไม่คุ้มล่ะ เพราะว่าเดินทางนานมาก เพื่อนเราไปแต่เช้ากว่าจะถึงล่อเอาเที่ยงแถมที่โน่นเค้าปิดกันเร็วล่ะ ประมาณสี่โมงก็หายเรียบ....

โอย ประทับใจพี่ชายมาก สุดยอดดดดดด อยากจะเจออีกซักครั้งจังเลยน้า ฝากความคิดถึงรอบแรกไปก่อนละกันเนอะ เดี๋ยวรอบสองจะฝากของไปด้วย*-*/

รออ่านรีพอร์ตสาม เรื่องหนังสือขอบคุณมากๆจริงๆนะจ๊ะ

ruk21us (2007-08-26 18:52)

มากรี๊ดกันดั้มค่ะ แต่ละตัวช่างงามนัก ท่านถ่ายมาแต่ละรูปชวนน้ำลายสอเสียจริงๆ โปสเตอร์ก็สวยน่ามอง โอ สุดยอด ขอบคุณสำหรับรูปงามๆเหล่านี้ค่ะ

ต๊ะคุง (Blog:23 day in Japan) (2007-11-17 20:02)

ตอนเราไปทำไม่เจองานอย่างนี้บ้างหนอ