Report:คอนเสิร์ต Anime No Limit 20/06/2552

อารมณ์ยังค้างไม่หาย Motto! Motto! ยังก้องหูในหูเลย  และแล้วก็ถึงเวลารีพอร์ทสักทีค่ะ  หลังจากที่เมื่อวานกลับมาแล้วสลบเหมือด จะว่าไปเวลาแห่งความสนุกมันแป๊บเดียวจริงๆ เนอะ

ย้อนไปช่วงแรกนิด  ตอนที่เริ่มให้เปิดจองตั๋วใหม่ๆ กะว่าจะจองเหมือนกัน แต่อยากรอน้องชายตัดสินใจอีกทีก่อน อยากให้มันไปด้วยน่ะ เพราะตอนคอนเสิร์ตของคาเงยาม่าซังที่ไปด้วยกันเมื่อตอนงานวันเด็กเห็นมันสนุกกับคอนเสิร์ตมาก ก็อยากให้น้องได้สัมผัสบรรยากาศแบบนั้นอีก(อย่างน้อยเพลงหลายเพลงระก็เปิดกรอกหูน้องชายบ่อยๆก็เหมือนกับได้รู้จักตามไปด้วย)

แต่จนแล้วจนรอดน้องติดงานวันเสาร์ สุดท้ายก็ไปด้วยกันไม่ได้ แต่ระตั้งใจอยู่แล้วว่า ยังไงก็อยากไปเห็นตัวเป็นๆแล้วฟังเพลงของคาเงยาม่าซังอีกครั้งอ่ะนะ (ถึงแม้จะได้ไปอ่านข่าวที่ไม่ดีอะไรมาหลา่ยๆอย่างก็ตาม)  เลยเสี่ยงไปซื้อตั๋ววันสุดท้าย ถ้าดวงไม่ได้ดูก็คงไม่ได้ดูนั่นแหละ แต่ผลออกมาคือยังได้ทันค่ะ เย้

ตอนแรกยังงงๆกับที่จัดนะ เห็น(วงเล็บ)บอกว่าที่โรงละกรุงเทพเก่า  คือ เอ็ทเธียร์เตอร์ไม่รู้จักหรอก แต่ถ้าโรงละครกรุงเทพน่ะรู้  เพราะก่อนหน้านี้สัก 5-6ปีก่อนนี้ล่ะมั้ง ระเคยมาดูละครเวทีมิวสิคคอลเรื่อง"คู่กรรม"มากับเพื่อนสมัยมัธยมแล้วครั้งนึง วันก่อนมายังถามเพื่อนคนนั้นอีกรอบเลย ว่าใช่หรือเปล่า เขาก็บอกว่าใช่ อืม ถ้างั้นจากประตูน้ำไม่น่าจะมายากเท่าไหร่  ตอนแรกระกะจะมากับเพื่อนแต่มาคิดอีกที ลองเสี่ยงนั่งมาเองก่อนดีกว่า (ที่ที่ญี่ปุ่นยังเสี่ยงหาทางไปอีเวนท์ย่อยๆหลายๆที่มาแล้วเลย) ประเทศตัวเองทำไมจะไปไม่ได้  ก็เลยนั่งเผื่อเวลารถติดมากลัวหลงอีกเพราะไม่ได้มานานแล้ว แต่โชคดีเจอรถเมล์สาย 58 ดีมากเลยค่ะ บอกให้ว่าถ้าถึงแล้วช่วยบอกด้วย พี่คนขับรถเค้าก็บอกป้ายตรงทางลงข้ามสะพานลอย ตึกอยู่แถวไหนอะไรให้ครบเลยนะ  เลยไม่หลง

(มาหยุดกิ๊กตรงป้ายรถเมล์นิ๊ดตรงที่เห็น สายปอ.พ35นี่แหละนี่มันผ่านป้ายหน้าบ้านระ(ติวานนท์)ด้วยนี่นา (แต่คงอ้อมน่าดู)

แล้วมาถึงเร็วกว่าปกติตั้งชั่วโมงกว่าๆแหนะ !? มานั่งรอที่สตาร์บั๊คกินน้ำชาเขียวเล่นไปแก้วนึง ก็รอเพื่อนมา เท่าที่กวาดตามองเปอร์เซ็นต์ผู้หญิงกับชายนี่นับได้ ชาย90/หญิง10%เลยล่ะมั้ง (เริ่มชินเพราะตอนไปดูคอนเสิร์ตมาครอสฟรอนเทียร์ก็โดนล้อมรอบด้วยผู้ชายมากกว่าเช่นกัน) พอประมาณบ่าย1เพื่อนๆมากันครบค่ะ  พากันขึ้นไปชั้น 3  หาที่ถ่ายรูป ซื้อแท่งไฟกัน บลาๆๆ แต่เนื่องจากจองกันคนละวันกัน ที่นั่งเลยกระจายกัน แต่ไม่เป็นไรค่ะ ถึงกระจายกันแต่ได้มาร่วมสนุกในงานกับคาเงยาม่าซังแล้วก็เอนโดซังด้วยกันนี่เนอะ  ยังไงตอนเริ่มงานกับท้ายงานก็มาเจอกันได้อยู่แล้ว

ระมองจากที่นั่งตัวเองออกไปก็ประมาณนี้ค่ะ

ถึงไกลแต่ใจก็ลงไปถึงล่ะนะ (เดาเอา) แต่ก็มองได้เห็นหน้าคาเงยาม่าซังกับเอนโดซังได้ชัดเจนเหมือนกันค่ะ อันนี้ถ่ายก่อนเริ่มงานคนก็กำัลังทยอยเข้ามา  ตะลึงเวทีนิีดทำไมที่บนจิ๊ดเดียวเอง (เหมือนคาเงยาม่าซังจะบ่นว่าร้อนจากไฟด้วยหรือเปล่า???)  ระจำได้ว่าเวทีนี้มันเคยถึงขนาดตั้งบ้านของอังศุมาลินได้เป็นหลังๆเลยนะ  เอาเถอะแค่สงสัย  แต่ในอีกวินาทีข้างหน้านี้ก็จะได้เจอกับคอนเสิร์ตที่สุดแสนจะมันส์แล้ว ตื่นเต้นๆ

ความสามารถของกล้องซูมแล้ว ซูมอีก ถ่ายได้แค่นี้จริงๆค่ะ orz

หลังๆถ่ายมาของคนละนิดล่ะหน่อยพอ เอาไว้ถ่ายหลังคอนเสิร์ตดีกว่า  ก็เลยกลับมาสนุกกับคอนเสิร์ตอย่างเต็มที่

เต็มที่จริงๆ ช่วงแรกๆเพลงที่มาร้องทำนองเร็วหมด โบกไฟ พร้อมกับโยกตัวไปด้วยตลอดเลย  ความรู้สึกที่อยากจะนั่งไม่มีเลยค่ะ เพราะเห็นทั้งคาเงยาม่าซังกับเอนโดซังเต็มที่แล้ว เราจะยอมแพ้ได้รึ  ถึงเป็นเพลงที่ไม่รู้จักยังไม่อินเท่าไหร่ ก็ยังปรบมือโบกตามตลอดนะคะ ตั้งแต่ต้นคอนเสิร์ตยันจบคอนเสิร์ตจริงๆขอบอก (เพราะแบบนี้กลับบ้านมาวันนี้น้ำหนักลดไป 1โลกว่าดีใจม๊ากกกกกกก)

อาจจะรวบยอดไปหน่อย แต่เห็นเพื่อนๆหลายบลอกก็พูดถึงบรรยากาศกันไปบ้างแล้ว ระก็รู้สึกคล้ายๆกันค่ะ สนุกมาก  สนุกทุกเพลง ถ้าถามว่าชอบมั้ย ชอบทุกเพลงถึงแม้บางเพลงจะไม่เคยรู้จักมาก่อนก็ตาม (อย่างของดิจิมอน ฮารุฮิอะไรนี่บอกตรงๆระไม่เคยฟังมาก่อนเลยนะ แต่เพราะความสดใหม่ ร้องแบบเห็นๆต่อหน้า มันสนุกค่ะ)

ส่วนความประทับใจสุดๆคือ ที่คาเงยาม่าซังกับเอนโด้ซัง  พูดภาษาไทย กับร้องเพลงโดราเอม่อนเวอร์ชั่นไทยด้วยกันนี่แหละค่ะ เป็นเซอร์ไพรส์ที่ทำให้ประทับใจมากๆเลย (กำลังคิดเลยว่าจะมีศิลปินอนิเมคนไหนร้องเพลงเวอร์ชั่นไทยสดๆแบบนี้อีกมั้ยนะ ) ยิ่งเอนโดซังทำให้คำว่า"แหล่มเลย" ฮิตติดปากคนไปดูคอนเสิร์ตครั้งนี้ภายในค่ำคืนเดียวจริงๆอีก  ('-^*)b  (ถ้าคาเงยาม่าซังไม่บอกว่า sugoi  คงไม่เก็ตแน่ๆ ) เดี๋ยวเอาไปสอนเพื่อนญี่ปุ่นมั่ง

อีกเพลง Kokoro wa Tamago <--- ส่วนตัวชอบมากค่ะ อาจจะเพราะได้ปฎิกิริยาตอบรับจากคนดูโบกมือตามเยอะด้วย ระชอบนะที่คนดูกับนักร้องได้สนุกร่วมกัน  พูดแล้วน้ำตาจะไหล  เฮ้อ ถ้ามองจากสายตานักร้องจะเป็นภาพยังไงนะ คงจะสวยน่าดูเนอะ （TωT） ซึ้ง

อีกคนที่อยากให้กำลังใจค่ะ  น้องเมย์กับไดจิซัง

เคยรู้จักสวีทโวคาชั่นมาแล้วก่อนหน้านี้นิดนึงค่ะ

ก็ตอนในบอร์ดมาครอสของญี่ปุ่นมีคนพูดถึงเมนแล้วเค้าก็พูดถึงเมย์ด้วย (ชื่อเวลาเขียนอังกฤษแล้วคล้ายๆกัน)  พอระลิงค์ไปดูคลิปแล้ว อ่านประวัติแล้ว อ้าวคนไทยนี่นา  ยังคิดเลยน่าจะมาได้ร้องประกอบเพลง เอนดิ้งของอนิเมมั่งนา ก็เป็นเหตุผลนึงค่ะ ที่อยากมาเห็นตัวจริงน้องเมย์ด้วย  อุดหนุนซีดีมาแผ่นนึง ได้ไปขอลายเซ็นต์น้องเมย์กับไดอิจิซังด้วย ตอนแรกลืมขอไดจิซัง แล้วย้อนมาขออีก เค้ารีบเซ็นให้ใหญ่เลยล่ะค่ะ น่ารักมาก (ฝ่ายหนูค่ะที่ลืมขอ ไม่ใช่เค้าลืมให้ สงสัยเค้านึกว่าลืมเขียนให้แหงๆ  ) คืออารมณ์เหมือน angela น่ะค่ะ ถ้ามีลายเซ็นของ atsukoแล้ว ขาดของ  KATSUได้ไงเนอะ  พูดคำพูดที่อยากพูดกับมาเมงุ แล้วก็ศิลปินหญิงอื่นๆที่ชอบหลายคนแต่ไม่มีโอกาสได้เจอแบบนี้ให้กับเมนไปแล้ว ว่า "ต่อไปก็พยายามเข้านะคะ" น้องเค้าก็ตอบรับมาว่า จะพยายามค่ะ  ถึงแม้จะเป็นคำพูดพื้นๆทั่วไปแต่ก็ขอเอาใจช่วยนะคะ

กลับมาที่คาเงยาม่าซังกับเอนโด้ซังอีกรอบ

ยังมีเพลงประทับใจสุดๆอีกเพลงค่ะ กับเพลงอังกอร์ "SKILL"

ไม่คิดว่าจะเป็นเพลงนี้นะเนี่ย  ดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

อยากจะบอกว่า เพลงของ jam project ที่ชอบสุดๆคือเพลง 迷宮のプリズナーกับ SKILL

เพลงแรกรู้จักเพราะมีคนเอาเพลงนี้ไปทำแมดให้ฟาฟเนอร์ส่วนเพลงที่ 2ตามลิงค์ จิฮิโร่โยเนคุร่าไปเจอ

ลิงค์นี้เลย  เป็นเพลงที่คนดูรู้สึกสนุก และมีส่วนร่วมกันมากจริงๆ เราจะมีวันได้บินสดๆแบบนี้มั่งมั้ยนะ

แต่...............................

ไม่คิดเลยนะว่าจะมีวันได้บินไปกับเค้าจริงๆ เมื่อวานนี้แหละ （ ＾＾）Y☆" แหล่มเลย"

บรรยายด้วยตัวหนังสือ ไม่สนุกเท่ากับการที่ได้ไปยืนอยู่ในที่นั้น จริงๆนะ  ขอบอก

ถึงจะเป็นเพลงสุดท้าย ถึงแรงจะหมดไปเยอะแล้ว แต่ยังไงก็ทุ่มกับการบินไปกับ SKILL อย่างเต็มที่สุดกำลังจริงๆค่ะ  สนุกมากค่ะ เป็นวันที่สนุกมากจริงๆ ได้สร้างความทรงจำที่ดีในชีวิตอีกอย่างนึงแล้ว

บรรยากาศการขอลายเซ็นหลังงานคอนเสิร์ตจบ (ขอบคุณทานุที่ให้กระดาษนะ ระไม่รู้ว่ามีไม่งั้นก็คงพกของมาฝากคาเงยาม่าซังกับเอนโดซัง แล้วก็คงเอาซีดีของแจมโปรเจ็คมาให้ทั้ง 2คนเซ็นแล้วล่ะ เพิ่งนึกได้ว่ามีอีกแผ่น โอ๊ววว)

ได้จับมือกับคาเงยาม่าซังเอนโด้ซังด้วยล่ะค่ะ  ได้ถ่ายรูปซ่อมกับคาเงยาม่าซังด้วย คราวที่แล้ว เผลอหลับตา แต่คราวนี้เพอร์เฟ็คมาก ( จะไม่ยอมให้ล้มเหลวอีกแน่)  แต่ไม่ได้ถ่ายกับเอนโด้ซัง ฮืือ เศร้า (เพราะตรงเค้าแทรกถ่ายคู่ลำบากแล้วพี่ทีมงานผู้หญิงก็เร่งๆอีก)เลยไม่ได้รูปเอนโด้ซังเลย ถึงกระนั้นขอเดี่ยวก็ยังดี (หนูนั่งที่ไกลน้าขนาดไกลเวที ยังไม่ได้ช็อตเจ๋งๆเลย) ก็เลยไปยืนด้านหลัง กะว่าจะเนียนคนอื่นถ่าย เผื่อเอนโด้ซังเงยหน้ามา  ทว่าก้มหน้าเขียนตลอดไม่เงยนานๆเลย เฉียดไปเฉียดมาหลายรอบ มีอยู่จังหวะนึงเอนโด้ซังสบตากับระ ซึ่งกำลังเตรียมยกกล้องจ่อจะ่ถ่ายอยู่ เค้าก็เลยตั้งท่ามาที่กล้องระให้ระถ่ายรูปเค้า โอ๊ยยยยยยยยยยย  ดีใจมากเลยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ(แต่แอบเสียดายนิ๊ดตรงที่ติดหมวกหน่อย เลยเห็นไม่ค่อยชัด) แต่จุดสำคัญอยู่ตรงที่ว่าทั้งๆที่เพิ่งเงยหน้าจากที่เซ็นให้คนอื่นเสร็จ  เค้าตั้งท่าให้ระถ่ายนี่แหละดีใจสุดๆเลย  ขอบคุณมากค่ะ

อีกด้านนึงน้องเมย์ ไดจิซัง แล้วก็คุณหนุ่ย ยืนให้ลายเซ็นด้วย นี่ถ่ายจากมุมสูงค่ะ เห็นบรรยากาศรอบๆ

กว่าจะออกจากที่นี่ก็เกือบ 1ทุ่มแหนะ แล้วกลับถึงบ้านก็เกือบ 3ทุ่ม เหนื่อยกายค่ะ แต่พลังใจได้รับมาอย่างเต็มอิ่ม

ปีนี้อาจจะไม่มีโอกาสไปคอนเสิร์ตของใครที่ญี่ปุ่นเลย (จริงๆอยากไปของมาเมงุ(พากย์)รันกะ  ของ fiction junction ก็อยากไป แต่คงอดชัวร์ๆแล้ว อยากได้ค่าเครื่องบินจังงงงง) อย่างน้อยเมื่อวานนี้ก็ได้สนุกในครั้งนี้ในประเทศตัวเองก็มีความสุขแล้วล่ะค่ะ

ก่อนหน้านี้ได้รู้ได้เห็นข่าวอะไรหลายๆอย่างมาบ้าง  เท่าที่เห็นจัดครั้งแรกมีปัญหาเยอะมาก แต่นี่มันจะเป็นบทเรียนให้กับครั้งต่อไปค่ะ เสียดายแทนบางคนที่ไม่ได้มาดู มาสนุกด้วยกันหนึ่งในนั้นคือน้องชายระนี่แล

เรื่องความล้มเหลวเห็นแล้วนึกถึงคำพูดของม็อคใน ไฟนอลแฟนตาซีดิสซิเดียเลยแฮะ ที่บอกว่า

最初の一歩はうまく踏みだせなかったけど

失敗は成功のもととはよく言ったものクボ

"ถึงแม้ก้าวแรกที่ก้าวไปนั้นจะก้าวได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

แต่มักจะพูดกันว่าความล้มเหลวน่ะเป็นจุดเริ่มต้นเแห่งความสำเร็จนะ คุโบะ "(คุโบะเนี่ย ภาษาม็อคเค้า)

หวังว่าคงจะได้มีโอกาสเห็นคอนเสิร์ตเพลงอนิเมในไทยอีกนะคะ

☆.。.:*・°☆.แหล่มเลย☆.。.:*・°☆.

('-^*)b

Comments

คานะไงล่ะ (2009-06-21 21:33)

Skill สนุกจริงๆครับ โดดกันตัวลอยไปเลยทีเดียว อยากโดดมากกว่านี้จัง ^^;

Jiban~* รุ่นปรับปรุง (2009-06-21 21:47)

Skill ทำให้คนไทยบินได้ครับ~*

แล้วก็เป็นครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาศดู Live แบบนี้ด้วย เลยประทับใจไปกันใหญ่

ความฝันเป็นจริงไปครึ่งนึงแล้ว(1คืออยากดูคอนเสริทอนิเมสักครั้ง)เหลืออีกอย่างคือชีวิตนี้ต้องไปดูสด Jam ให้ได้สักครั้งครับ

SHuNZiO (2009-06-21 22:36)

skill สุดยอดดดดด แหล่มเลย

อยากจะมันส์มากกว่านี้นะแต่ตอนนั้น

ไม่ไหวแล้วหมดแรง ก็สุดๆเท่าที่แรงเหลือเลย

กลับมาเป็นลม....

ทานุขนฟู (2009-06-21 22:43)

โดดกันแบบไม่มีกลัวเลย สาวๆที่ใส่ส้นสูงทุกคน ฮา~~~~~~~~ เป็นคอนที่แหล่มจริงๆนั่นแหล่ะ ดีใจที่ระไปได้นะ ไม่งั้นจะเหงากันไปเลยล่ะ เพราะสาวๆหายไปคนนึง

ไว้ไปบินกันอีกนะ หวังว่าจะกลับมาตามสํญญานะคะ ทั้งสองคน~~~

salemanbps (2009-06-22 00:40)

ตอนหน้าจอขึ้น motto motto เท่เอามากๆ กระโดดกันมันเลย

KOKORO WA TAMAKO เป้นเพลงที่ผมชอบมากๆเลยครับ จริงๆ เพลงแรกที่ติดใจสมัยเด็ก ตั้งแต่ยังไม่รุ็ชื่อของ คุณฮิโรโนบุ ก็ติดแล้ว หลังๆมารุ้จักความชอบยิ่งมากขึ้น น้ำตาจะไหลด้วย เพลงนี้

งะ ไม่รุ็จักฮารุฮิหรอเนี้ย

คอนเสริต อยากไปดู shintani ryoko ซักวันให้ได้ !!!

Piggy (2009-06-22 16:06)

อ่านแล้วประทับใจตามไปด้วย คราวหน้าถ้ามีจัดอีก เราจะต้องไปบินมั่ง อิอิ

Sweet Vacation เคยได้ยินชื่อมานานแล้วเหมือนกัน แต่เพิ่งเคยเห็นตัวจริงนี่ล่ะ

ได้ฟังเพลงจากคุณตูบแล้ว น้องเขาร้องได้น่ารักดีเนอะ เสียงดีด้วย อยากลองฟังสดๆ บ้าง

แต่แอบฮาไดอิจิซัง จะใน MV หรือแสดงสด ก็หน้านิ่งได้ทุกสถานการณ์ 555

あおい-kumo (2009-06-23 08:59)

กระโดดตัวลอยแทบจะทุกเพลงเลยค่ะ

มันส์จริงๆ

(ไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่เพราะไม่ได้ใส่ส้นสูงไป...ฮา)

อยากรู้จักคุณระนั่งแถวไหนเน้อ

(เราแถว T เน้อ ขนายข้างด้วยผู้ชาย )

☆:.｡..｡.:-sakura-:.｡..｡.:☆ (2009-06-23 12:49)

ตอบคุณ l3lUeClOuD <--

นั่งอยู่แถว S ด้านซ้ายค่ะ น่าจะเห็นหัวระแล้วมั้งเนอะ โดนขนาบข้างด้วยผู้ชายเช่นกัน

-- HaKobuNE -- (2009-06-25 10:37)

อยากไปๆๆๆๆ ครับบบ