ตัวอย่าง GONE/ARRIVE แทรก 3 (ฟาฟเนอร์)

วันนี้นั่งดูสารคดี "มนุษย์ต่างดาว"ของยูบีซี ดูแล้วมันทำให้นึกถึงเฟสตูมยังไงก็ไม่รู้ ยิ่งเค้าชอบพูดย้ำ ๆ ว่า มนุษย์ต่างดาวลักพาคนไป ตรวจร่างกาย ตรวจสอบความคิดมนุษย์อะไรแบบนี้ด้วย  มีสารบอกคนที่ถูกลักพาตัวแล้วกลับมาบอกประมาณว่า "มนุษยชาติจะถูกทำลายถ้าไม่เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต........."  นอกจากนี้เจอคำพูดที่ทำให้นึกถึงฟาฟเนอร์หลายอย่าง อย่าง "สิ่งมีชีวิตที่มาลักพาความเป็นตัวตนของเราไป" มนุษย์ต่างดาวจะไม่แสดงถึงความเป็นตัวตนและความรู้สึก โทรจิต—>การพูดการฟัง /ตรรกความเยืกเย็น-—> แทนความรู้สึก

นอกจากมนุษย์ต่างดาวแล้วก็ยังมี มังกร หมาป่า ปิศาจ ที่ส่งผลต่อกับบรรพบุรุษในอดีต

ปกติเวลาระดูสารคดีอะไรแบบนี้จะไม่ค่อยนั่งดูแบบจริง ๆ จัง ๆ แฮะ พอมาเปิดเจอเรื่องนี้เลยทำให้อดนั่งดูแบบเต็ม ๆ ไม่ได้ คุณอุบุคาตะนี่ข้อมูลปึ๊กจริงๆ

ดูเสร็จนั่งดู Get backer  ของช่องตัวอย่าง (ทำไมโกลถึงไม่มีช่องนี้ฟระ) เคยอ่านเรื่องนี้มาบ้างในคอมมิคแต่ไม่เคยดูอนิเม อ่านนานแล้วเลยจำไม่ได้ว่าใครเป็นใครนอกจากนักพากย์โฮชิคนเดียว (จำนักพากย์ได้อย่างเดียวอีกแล้วเหรอ)  แต่ตอนนี้เค้าไม่ออก  ทว่าภาพตอนจบดันขึ้น CAST (ใช้ของเก่านี่นา) ว่าแต่คนที่อยู่ในฉากสุดท้ายของเพลงจบน่ะที่ผมจะเป็นจอนแล้วใส่หมวกดำๆ เห็นแล้วตรงสเป็คแฮะ ใครฟะ...!!!! อ้อ  ตอนนี้มีคนผมขาว ๆ มั้งคุณซากุราอิพากย์ด้วย คิดว่าเป็นตัวร้ายเพราะเค้าทำเสียงได้แกมโกงมาก   ตอนต่อไปโฮชิออกด้วย จะลองรอดู (ถ้าไม่ลืม) แหมคนฉากจบใครฟะ ถูกใจจริง ๆ

ตัวอย่าง GONE/ARRIVE แทรก 3

อ่านแล้วลองคิดโยงดูกับดราม่าหรือในเนื้อเรื่องก็ได้ค่ะ แล้วจะได้คำตอบอะไรบางอย่าง

มายะ- ไม่เปลี่ยนจริง ๆ ด้วย ในใจของฉัน มีแต่หมอก มองไม่เห็นใครเลย น้ำที่แน่นิ่ง อีกด้านหนึ่งมีตัวฉันที่สะท้อนออกมา  แล้วยังมีคนอื่น ๆ สะท้อนออกมาด้วย คาซึกิคุง คานน คนโดคุง ร่างของทุกๆคน รวมอยู่ตรงนั้นคาสึไกคุ ซากุระ โคดาเตะคุง ทุกคนกำลังจ้องฉันอยู่ คนอื่นๆในเกาะ  คุณแม่ พี่ มิจิโอะซัง ทางนี้มีคุณพ่อทุกคนเหมือนกับกระจกที่อยู่อีกด้านหนึ่ง  ส่วนฉันที่อยู่ทางนี้ได้แต่ยืนแน่นิ่ง  อะไรกัน  จากข้างบน ดวงไฟ ดวงไฟขนาดเท่าฝ่ามือ กำลังลุกโชติช่วง ค่อยๆลงมา เจิดจ้าเหลือเกิน แดงฉาน ดวงไฟที่สวยงาม อะไรเหรอ ดวงไฟกำลังไปอีกด้าน เหมือนบอกว่าให้ตามไปงั้นเหรอ

คานน- ทะเลอันมืดมิด อยู่บนเรือที่ครึ่งนึงได้จมลงไปแล้ว บนเรืออันแดงฉาน ไฟที่ลุกอยู่ตรงหน้า อ้อ นี่น่ะคงจะเป็นเรือที่เปรียบกับหุ่นบาบาลอนของฉันที่ไม่สามารถขับเคลื่อนได้อีกแล้วสินะ  นี่น่ะเหรอ ในใจของฉัน ช่างเป็นภาพที่น่ารังเกียจเหลือเกิน แล้วนี่มายะจะเห็นไหมนะ  อะไรกัน บนทะเล มีดวงไฟปรากฎขึ้นมา ทางนี้ก็มี ดวงไฟอันอบอุ่นค่อย ๆ เพิ่มขึ้นมาอีก  ทางนี้ก็มีอีกดวงที่กำลังเข้ามาใกล้  อบอุ่นเหลือเกิน เหมือนกับ....นี่มัน !? ไม่สิ ใช่แล้ว ฉันรู้สึกได้ นี่มันไฟดวงนี้มัน มิจิโอะ !!!

มายะ-หมอกค่อยๆจางหายไป เรือนั้น ว้าว สุดยอดเลย ทำไมมีดวงไฟเยอะเหลือเกิน อ๊ะเดี๋ยวก่อนสิ

คานน-นายเองหรอกรึ มิจิโอะ

มายะ--อือ อึ๊บ ขึ้นได้แล้ว

คานน-มายะ!?

มายะ-คานน อยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย

คานน-มายะขึ้นมาได้ด้วยเหรอ

มายะ-อื้อ มองมาจากจากโน้นเห็นว่าน่าจะขึ้นได้ก็เลยลองดู คานน ทำไมเหรอ

คานน-ปล่าว ไม่มีอะไรหรอก

มายะ-ดวงไฟเยอะจังเลยนะ  สวยจังเลย

คานน-แสงไฟนำทางยามค่ำคืน

มายะ-เอ๋

คานน-จะออกมา....ดวงไฟวิญาณของผู้คนที่เสียชีวิตไป  คอยนำทางผู้ที่หลงทางในทะเลอันมืดมิด

มายะ--ดวงไฟของคนที่ตายไปแล้ว...เหมือนกับแสงไฟในโคมในงานโอบ้งมัตสิรึเลยอ๊ะ ไฟไปทางข้างบนทะเลแล้ว ไฟดวงนั้นน่ะ นำทางฉันมาที่นี่ล่ะ นั่นน่ะ วิญญาณของใครเหรอ

คานน--โชโกะ.. (ตอนนี้กรุณาเปิดเพลง seperation pf ver.ไปด้วยจะให้อารมณ์ร้องไห้อย่างยิ่ง*)

มายะ--เห

คานน-แปลกนะ ทำไม ถึงรู้ว่านั่นเป็นโชโกะก็ไม่รู้สิ ทั้ง ๆ ที่ฉันก็ไม่เคยเจอเธอมาก่อนเลยด้วยซ้ำ โชโกะน่ะนำทางเธอมาที่นี่

มายะ-โชโกะเหรอ

คานน-ไปแล้วเหรอ มิจิโอะ

มายะ-มิจิโอะ..ซัง   ดวงไฟทางด้านบนที่อยู่ด้วยกันแต่ละดวงนั้นเธอรู้หมดเลยเหรอว่าดวงไหนเป็นใครบ้าง

คานน-อื้อ ทั้งหมด  ตรงโน้นมีมาโมรุอยู่ ทางนั้นเป็นพวกคนที่เสียชีวิตไปในการต่อสู้ ส่วนทางด้านนั้นคือพวกคนในบ้านเกิดของฉันที่ถูกทำลายไป

มายะ-แล้วดวงไฟที่อยู่บนเรือเมื่อตะกี้ล่ะ เป็นของใครเหรอ

คานน-คุณ..แม่...จริง ๆ ฉันก็ไม่อยากจะเห็นอะไรแบบนี้นักหรอก

มายะ-คานนน่ะ อ่อนโยนจังเลย

คานน-เอ๋

มายะ-ก็จำมาตลอด เรื่องของคนที่ตายไป ถึงได้อยู่อย่างไม่ลังเล

คานน--ไม่ว่าใครก็จะต้องตายไป มันต้องมีวันนั้นไม่ใช่เหรอ  ดังนั้นก็เลยอยู่มาโดยคิดว่าไม่เป็นไร  พอมีใครสักคนที่ต้องตายไป  ตัวเองก็จะต้องเป็นแบบนั้นบ้างพอคิดแล้วมันก็คิดว่า  คงไม่เป็นไร  แต่ทุกคนยังมีชีวิตอยู่ ..มีชีวิตอยู่ในใจ

มายะ--ในใจ ..ทะเลของฉันน่ะนะ มักจะมีหมอกมาปกคลุมรอบๆอยู่เสมอ และอีกด้านหนึ่งของน้ำจะมีทุกคน

คานน-อีกด้านหนึ่งของน้ำ

มายะ-ทางนั้นน่ะไม่มีคลื่นเลยเห็นไหม ที่ ๆ ฉันอยู่น่ะเป็นแบบนี้เสมอ  คลื่นที่สงบนิ่ง

คานน-มีความสุขจังเลยนะ

มายะ-เห

คานน-ทุกคนกำลังยิ้มนะ นี่น่ะเหรอในใจของเธอ

มายะ-อืม

คานน-หมอกที่คอยปกคลุมอยู่น่ะ เป็นเพราะด้านนู้นอยากปกป้องไม่ใช่เหรอ??

มายะ-ปกป้อง  หมอกเหรอ

คานน-ในประเทศของฉัน การที่หมอกมาปกคลุมนั้นก็เพราะอยากปกป้องสิ่งที่อยู่ตรงนั้นน่ะ ไม่ใช่เหรอ

มายะ- หืม..จริงด้วย ใช่จริง ทั้งๆที่มันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ทั้งๆที่น่าจะเข้าใจแล้ว

คานน--มายะ

มายะ--คานน ขอบคุณนะ

เป็นไงคะ คิดอะไรได้บ้างหรือเปล่า  ใบ้ให้ว่าตรงกับชื่อตอนที่ 24

ชักไม่แน่ใจแล้วว่าถ้าไม่บอกนี่จะเดากันออกหรือเปล่า  คือตอนที่ 24 จุดใหญ่คือ การสนทนาพูดคุย  ทะเลของมายะรู้ได้จากการพุดคุยของมายะและคานน นอกจากนี้แทรกอื่นก็จะมีคาซึกิกับพ่อ คานนกับเคนจิ  ฯลฯ เชื่อมโยงกันหลายๆอย่างเลยค่ะ แล้วลองนึกดูนะคะใบ้ให้ว่า ทะเลของคานนจะคล้ายๆกับทะเลของเคนจิด้วย

ในบทสัมภาษณ์คุณอุบุคาตะก็บอกว่าให้ลองคิดจินตนาการทะเลของตัวเอง(คนฟัง)ดูบ้างน่ะค่ะว่าเป็นยังไง

ส่วนเรื่องกลอนนี่ จริงๆถ้าคนอ่านญี่ปุ่นออกอยากให้ลองอ่านของญี่ปุ่นด้วย อยากให้ดูการใช้คำของคุณอุบุคาตะน่ะ (ยอดมากเลยเนอะ)

ส่วนเนื้อหาของแสตนด์บายมี จะอยู่ในช่วงตอนที่ 1 (โซชิพูดคนเดียว) ของแผ่น 2 GONE/ARRIVE (ทุกคนจะช่วยกันพูดคนละท่อน) จะอยู่ในช่วงตอนที่ 24  คีย์เวิด์คือ ความหวัง (ถ้าคิดดี ๆ จะมีส่วนมาจากภาคขวาซ้ายด้วยน่ะค่ะ ลองวิเคราะห์ดูนะคะ ^-^)

STAND BY ME

確かなのは これが始まりだということ

この先どうなるかわからない不安がこれからずっと続くということ

信じよ 

変わらないものがあるということ

たとえなにがあっても

失われないものがあるということ

たとえ 終りのない戦い中にがあっても

勝ちあるものが見つかえるということ

信じよ…。 

สิ่งประจักษ์ในตอนนี้คือเรื่องแห่งการเริ่มต้น

ความรู้สึกกังวลที่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นภายหน้านั้น ยังคงรู้สึกได้ต่อไปเรื่อยๆ

เชื่อสิ..... ว่ายังมีสิ่งที่ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลง

ถึงแม้ว่าจะเจอกับเหตุการณ์อะไรก็ตาม

ก็ยังคงมีสิ่งที่ยังไม่สูญเสียไป

ถึงแม้...จะอยู่ในต่อสู้ที่ดำเนินต่อไปโดยที่ไม่รู้วันสิ้นสุด

เรื่องที่จะพบกับชัยชนะนั้นต้องมีแน่นอน

จงเชื่อ...

GONE/ARRIVE

確かなのはこれが全ての終りではないということ

先の見えない不安の中で

多くの者が失われた痛みの中でも

きっと 希望は続いて行く

ただ信じている  絶対に失われないものがあること

どんなときでも 必ず それを見つかられると信じている

たとえ、繰り返し 失ったとしても  必ず また もう 一度見つけられると信じて

いる。

信じて続けている それが 今 ここに居ると言うことだ

あなたは そこにいますか？

มายะ--สิ่งที่ประจักษ์  ในตอนนี้คือ นี่ยังไม่ถึงจุดจบของทุกสิ่งทุกอย่าง   

เคนจิ--ถึงจะอยู่ในความกังวลที่มิอาจล่วงรู้เหตุการณ์ในภายหน้า

คานน--ถึงจะอยู่ในความเจ็บช้ำใจที่สูญเสียผู้คนไปเป็นจำนวนมาก

คาซึกิ--ความหวังก็ยังคงดำเนินต่อไปแน่ๆ

มายะ--เพียงแค่ขอให้เชื่อมั่น ก็ยังคงมีสิ่งที่ยังไม่สูญเสียไป

เคนจิ--ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ จงเชื่อว่าต้องค้นพบ(ความหวัง)สิ่งนั้นเจอแน่ๆ 

คานน--ถึงแม้ว่าจะต้องสูญเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่า จงเชื่อว่าต้องมีอีกครั้งที่สามารถหาจนเจอ 

คาซึกิ--การที่ยังมีความเชื่อมั่นนั้น เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่า ตอนนี้ "ยังอยู่ที่นี่ "  

สึบากิ—คุณอยู่ที่นั่นใช่หรือเปล่า ?

จริงๆจะว่าไปทุกดราม่าซีดีเชื่อมโยงถึงกันหมดเลย  ถ้าจะให้เรียงว่าอันไหนฟังก่อนคิดว่าต้องแบบนี้น่ะค่ะ

STAND BY ME——> NO WHERE -—> NOW  HERE——> GONE/ARRIVE

อ่านมุขแก้เครียด

แฟนอาร์ตของ さや子 (ซายะโกะ)

แปลจากขวาไปซ้าย บนลงล่าง

ช่องแรกคาซึกิ "โซชิ พวกเราจะไปที่ไหนกัน"

ช่อง 2 โซชิ "สรวงสวรรค์ไงล่ะ"  (จู่ ๆ ก็เปล่งรัศมียั่วยวนราวกับเทพเจ้าออกมาอย่างไงอย่างงั้นเลยแฮะ หมอนี่)

ช่อง 3 (มาร์คเอลฟ์ระเบิด กรุณาสังเกตค็อกพิคบลอคดีๆ )

ช่อง 4  อีกด้านหนึ่งของแม่น้ำ "นึกว่าจะตายแล้วซะอีก"  /แว๊บนึง (รู้สึกว่าเหมือน) เห็น สรวงสวรรค์ขึ้นมาเลยแฮะ

มุขเหลือหลายจริง ๆ ไม่มีใครคิดจะวาดโดจิน + แอนโท ของเรื่องนี้เลยเหรอคะ

   makubex

Comments

Comment #1

By: 谷本 蘭丸 - runmaru - My PACE Date: 2006-01-21 22:58:43

หุๆๆ ที่จริงมาเยี่ยมบล๊อคนี้บ่อยค่ะ แต่ไม่ได้คอมเม้นไว้ ที่บล๊อคของ มารุก็ลงสปอยไว้อ่าค่ะ ^^a เพื่อนที่บอร์ดเค้าอยากอ่าน

กล่าวคือ Me = runmaru = Tsubame ใน AF

Comment #2

By: Reizouko Date: 2006-01-22 02:37:54

อ่า...

คิดว่าเรายังเข้าใจ fafner ไม่แตกฉานพออ่ะค่ะเพราะงั้น...บอกตรงๆว่า คิดไม่ออกค่ะ (พยายามแล้วน้า

โพสท์ดึกเลยวันนี้ เหะๆๆ) จะมาเฉลยมั้ยคะเนี่ย