ทัวร์กระทันหัน หรรษากระบี่ 25-27 พ.ย.54
ไม่ได้เขียนบลอคนานคิดถึงจังเลย ทวิตซะจนชินกับการที่เขียนอะไรสั้น ๆ ไปซะแล้ว โอวววว แต่พวกไปท่องเที่ยวนี่เป็นไปได้อยากจะเขียนเป็นไดอารี่เก็บไว้เป็นความทรงจำมากกว่า พอมาย้อนอ่านแล้ว ทำให้ย้อนเวลาไปช่วงนั้นได้จริง ๆเนอะ
ทริปกระบี่นี้จริง ๆ แล้วเป็นทริปที่คิดจะไปกับเพื่อนสมัยมัธยมตั้งแต่ตอนช่วงต้นปีแล้วล่ะค่ะ แล้วก็ทำท่าล่มไปครั้งนึง ก็ทำใจปลงไว้แล้วนะว่า ไม่รู้จะได้ไปอีกเมื่อไหร่..... เพราะเวลาว่างไม่ตรงกันสักที แต่ในที่สุดก็ได้ไปจนได้ล่ะค่ะ(^-^)ニャハ♪
เพราะ "กระทันหัน " ประมาณว่าจองล่วงหน้าไว้อาทิตย์เดียวเอง ตอนจัดกระเป๋านี่แอบลังเลว่า จะเอาไปกี่ชุด ไป ๆ มา ๆ ใช้เวลาจัดกระเป๋าเยอะกว่าตอนไปญี่ปุ่นอีกซะงั้น orz
ตื่นเต้น แหม จะว่าไป ปีนี้เที่ยวหลายภาคในประเทศเลยก็ว่าได้นะเนี่ย ต้นปีดอยอินทนนท์เชียงใหม่ กลาง ๆ ปีก็สวนผึ้งราชบุรีมาตบท้ายด้วย หมู่เกาะพีพีกระบี่ ถึงกระนั้นปีนี้รู้สึกว่าใช้พลังจิตใจ เครียดเหนื่อยใจ โดนสูบจิตไปซะเยอะ ก็ได้การไปเที่ยวนี่แหละค่ะ เปรียบเสมือนโพชั่น เติม HP MP ให้ฟื้นคืนพลังใจกลับมาได้หน่อย
เดินทางครั้งนี้ใช้ เครื่องบิน สายการบินแอร์เอเซียค่ะ ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงกว่า ๆ ออกตอนบ่าย 2 ไปถึงประมาณ 4 โมง เพื่อนซื้อทัวร์จากเกาะพีพีทัวร์ มีรถตู้มารอรับ-ส่งถึงสนามบินด้วย ขนาดไปกันแค่ 3 คนนะ นั่งเหมารถตู้กันไปเลยทีเดียว
ระหว่างทางมองทางไปกระบี่เนี่ย แอบผูกพันนิด ๆ เพราะตอนเด็ก เคยมาอยู่ที่นี่ระยะนึง จำไม่ค่อยได้หรอกค่ะ ประมาณขวบนึงได้มั้ง เพราะอย่างงี้ก็เลยคิดว่า อยากจะลองกลับไปเหยียบที่กระบี่อีกครั้ง เพราะจำเรื่องตอนเด็กไม่ได้นี่แล
รถมาส่งถึงที่รร.เมอร์เคียวค่ะ ที่นี่เป็นโรงแรมเพิ่งเปิดใหม่ เค้าบอกว่ายังไม่ถึงปีเลย ใหม่จริง ๆ
ตอนไปถึงแขกไม่ค่อยเยอะ ชอบมาก สงบดี ไม่เจี๊ยวจ๊าว มีสระว่ายน้ำด้วย
อีกมุมนึง ที่นี่จัดได้สวย เครื่องดื่มต้อนรับเป็นน้ำใบเตย "อร่อยมาก " ปกติชอบน้ำใบเตยอยู่แล้ว เข้าทางเลยนะเนี่ย
พอจัดกระเป๋าเสร็จก็ออกมาเดินเล่นที่อ่าวนาง ตอนเย็น ๆ พอดีรถตู้เข้าไปส่งถึงหน้าฟรอนท์เลย ได้มีโอกาสได้มาถ่ายตอนป้านรร.ตอนที่เดินออกมาจาก รร. นี่แหละ
อ๊ะ ลืมถ่ายคุณลุงที่ขายโรตีตรงหน้าซอยทางเข้า รร.แฮะ ขอบอกว่าโรตีลุงเค้ากรอบอร่อยดี
อ่าวนางตอนพลบค่ำแล้วค่ะ ตื่นเต้นเห็นทะเลไทย ก็แหม ก่อนหน้านี้ไปชมทะเลที่ญี่ปุ่นมาแล้ว ก็อยากกลับมาดูที่บ้านของตัวเองมั่งนี่นา ก่อนหน้านี้หลายปีแล้วก็เคยไปที่หัวหิน ชลบุรีมามั่งแล้ว แต่ยังไม่ได้เห็นสีทะเลแบบเขียว ๆ หาดทรายขาวฝั่งอันดามันสักที แต่พรุ่งนี้คงจะได้เห็นเต็ม ๆ
ไปทานอาหารเย็นตรงอ่าวนางค่ะ ลืมชื่อร้านไปแล้ว แต่อยู่ติดทะเลนะ พอดีดึกมากมองไม่เห็นทะเล แต่อย่างน้อยก็ได้ยินเสียงคลื่นทะเลซัดสาดนี่แหละ ได้อารมณ์และบรรยากาศ ตรูมาถึงทะเลแล้ววววววววว จริง ๆ
นอนหลับ 1 คืน ตื่นมาไปทานอาหารเช้าของรร.ค่ะ บุฟเฟ่ห์มาให้เลือกหลายอย่าง ปกติระไม่ค่อยทานหนักตอนเช้าอยู่แล้ว ก็ซัดข้าวต้มกับเบคอนนิด ๆ หน่อย ๆ ในรูปนี่เข้าใจจัดโต๊ะ สวยเนอะ
มาแล้วจร้า มาถึงเวลาที่รอคอย เพื่อนระซื้อทัวร์ของ phiphi island ไป อ้อ ทัวร์ไปพีพีวันนี้ไปตั้ง 2 ลำแหนะ พูดถึงเกาะพีพีเนี่ย นึกถึงมาครอสเซโร่ที่บนเกาะพีพีดอนไปทำฉากในท้องเรื่องเลยนะ และนี่ก็คือเหตุผลนึงที่อยากไปสักครั้ง ไปแบบสปีดโบ๊ท กรี๊ด เกิดมาไม่เคยขึ้น ครั้งแรกในชีวิต มันเป็นยังไงหว่า
แรก ๆ ก็ช้านะ ยังงง สปีดมันน่าจะเร็ว หันไปถามเพื่อน นี่เร็วแล้วเหรอ ถามยังไม่ทันขาดคำ ปรี๊ดดดดดดดดด เร็วจนผมที่หวีมายุ่งเป็นเกลียวเลยเจ้าค่ะ บางทีกระทบคลื่นสูง ๆ มั่งมีน้ำกระเซ็นพรมนิดหน่อย สนุกดี( ขนาดวันต่อมายังเดจาวูขึ้น ๆ ลง ๆ ยังกะนั่งเรืืออยู่เลย )
ให้เทียบความมึนกับตอนนั่งเครื่องบินระว่าเครื่องบินตอนเอียง ๆ แอบมึนกว่าตอนนั่งเรืออีกนะเนี่ย อย่างน้อยเรือก็แตะน้ำ 555
เกาะไก่ ไม่ได้แวะแต่ผ่านจร้า นั่งไปตื่นเต้นไปตลอดทางนะเนี่ย เรือมันเร็วจริง ๆ + ทะเลช่างกว้างใหญ่เหลือเกิน มองไปทางไหนมีแต่น้ำ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ได้นั่งแถวหลังเรือ เลยถ่ายคลื่นที่เรือแหวกมาด้วย ขากลับนี่นั่งจ้องแต่คลื่นนี่ซะส่วนใหญ่เลย เออ มันแรง+ เร็วจริง ๆ นะเนี่ย
มาถึงเกาะแรก เกาะไผ่ ก่อนลงก็โบกกันแดด banana boat SPF UVB 80PA +++ ไปซะเยอะ แดดจัดมากกก (แอบกลัวดำ 555) ของเค้าดีนะ กลับมาก็คล้ำไปนิด ไม่ถึงกับคล้ำเยอะ
ตอนก่อนเทียบท่าเนี่ย ตื่นเต้นมากค่ะ ทะเลสีเขียว หาดทรายขาวจั๊ว ขอกรี๊ด อีกรอบ ไม่เคยเห็นกับตาตัวเองสักที วันนี้ได้เห็นของจริงแล้ว ดีใจ ฝากรอยเท้าไว้บนเกาะซะเลย (ดูทำ)
นี่แหละค่ะ สุดจะบรรยาย แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เห็นแล้วเกือบจะร้องไห้ แอบเวอร์ แต่รู้สึกแบบนี้จริง ๆ นะ คิดว่าอาจจะไม่ได้มาเห็นแบบนี้แล้ว แต่ก็ได้มา
อันนี้เห็นฝรั่งหนุ่ม ๆ ทำไว้ เห็นเขี่ย ๆ ทรายเล่น ที่ไหนได้ทำเป็นรูปซะเยอะเลย ขอถ่ายมารูปนึง ไม่รู้จะพูดยังไง สกิลพูดอังกฤษก็ลืมเกือบหมด ไอ้นึกทีจะออกมาเป็นญี่ปุ่นทั้งเซ็ท แต่ถึงกระนั้นภาษาใบ้มือก็ยังเป็นสิ่งที่สื่อได้ว่าจะขอถ่ายรูป ไปทริปนี้เจอแต่ต่างชาติ อารมณ์แบบเหมือนไม่ได้อยู่เมืองไทย เจอแต่คนต่างชาติจริง ๆ ค่ะ คนไทยมาเที่ยวที่เห็น ๆ สัก 10 เปอร์เซ็นต์ได้ (ไม่นับคนในท้องถิ่นนะ)
มีไปดำน้ำอ่าวโล๊ะซามะด้วย แต่ไม่ได้ถ่ายตอนดำที่แรกมา เพราะตัวเองลงไปดำน้ำ จะบอกว่า
เกิดมายังไม่เคยดำ ว่ายน้ำก็ไม่เป็น กลัวมากมายเจ้าค่ะ แถมใส่สน็อคเกิ้ลก็ไม่ชิน เพราะใส่แล้วมีความรู้สึกว่าเหมือนจะเป็นลม เลยไม่เสี่ยงดีกว่า ได้เห็นปลาใต้น้ำจริง ๆ ครั้งนึงตอนเค้ามาสอนวิธีดำนี่แล นอกนั้นกระดึ๊บ ๆ เกาะเพื่อนลอยตามเค้าไปตลอด มีฮึดดำครั้งนึงซัดน้ำไปฮึกใหญ่ 1 อึก โอ๊ยยย เค็มมากมาย น้ำทะเลเค็มที่เขียนในหนังสือที่เคยอ่านมาตลอด ความเค็มมันเป็นเช่นนี่เอง หลังจากนั้นก็อึกเล็ก ๆ ไป 5-6 อึก เรียกว่าเค็ม ทั้งวันเลยทีเดียว
บางทีมันมีคลื่นมาแล้วมันบังคับตัวไม่ค่อยจะได้ เหมือนจะหัวทึ่มแล้วจมไป มันหวิว ๆ ไม่ใช่ไม่อยากดำดู แต่ร่างกายดันไม่ไหวซะนี่ แถมน้ำซัดเข้าตาอีก แสบตา ฮือ ๆ ๆ ๆ มีช่วงนึงคลื่นจะซัดตัวเหมือนจะดูดเข้าไปใกล้ ๆ เรือ ในหัวดันไปคิดถึงข่าวที่มีคนต่างชาติเสียชีวิตเพราะโดนใบพัดเรือตัดก็กลัวอีก ไม่อยากมาตายตรงนี้ นั่นเริ่มฟุ้งซ่าน ... พอขึ้นมาบนเรืออย่างเหนือย
ขึ้นมาแล้วไปที่ต่อไปเริ่มกลับมาตื่นเต้นอีก ไปอ่าวมาหยา ที่ถ่ายเรื่อง the beach สวยมากกก และคนต่างชาติเยอะมากเช่นกัน แถมคู่รักตรึม เดินจูงมือสวีทวี๊ดวิ้วอีกต่างหาก ชวนอิจฉานะเนี่ย ที่นี่ก็ถ่ายรูปแอ๊คท่าแบบไม่อายสื่อไปซะเยอะ (´∀｀*)ヶﾗヶﾗ เจอเด็กฝรั่งแฝดน่ารักด้วย เด็ก ๆ ฝรั่งเห็นแล้วน่ารักจริง ๆ น้า
อ่าวปิเละ น้ำข้างในเขียวสะใจจริง ๆ สวย เค้าบอกว่าลึกด้วย ก็น่าอยู่นะ ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเยอะ ทีนี่ได้ถ่ายกล้องวีดีโอแบบเต็มสตรีมเลย
ถ้ำไวกิ้ง เก็บรังนกนางแอ่น มีคนเฝ้าด้วยนะเนี่ย ตอนกลางคืนคงจะน่ากลัวน่าดู
มาถึงแล้วจร้า เกาะพีพีดอน ด้านนึงเป็นที่เทียบท่าเรือ อีกด้านนึงไปว่ายน้ำ" สีเขียว หาดทรายขาว " ตามที่ได้หวังไว้อย่างจุใจมาก ชอบที่นี่มากเลย ตอนแรกคิดว่ายิ่งเดินไปยิ่งลึกที่ไหนได้ เดินไปสักพักกลับมาถึงใต้อกอีกแล้ว คือที่นี่ไม่ค่อยลึกเท่าไหร่เลยเดินเล่น+ว่ายน้ำซะนาน
มาดำน้ำอีกทีที่เกาะลิง คราวนี้ไม่ได้ลงไปจ้า เลยได้ถ่ายบรรยากาศมาซะเยอะ ถ้าลงไปอีกเดี๋ยวมัวแต่เกาะเพื่อนแล้วเค้าก็อาจจะไม่ได้ดำดูปลาอีกจะว่าไประชอบดูบรรยากาศมากกว่า ลงไปดำน้ำอ่ะ จริง ๆ ก็มองบนเรือก็เห็นปลาชัดมากแล้วนะ น้ำใสแจ๋วเชียว
นี่ก็เป็นที่สุดท้ายของทัวร์หมู่เกาะพีพีแล้วค่ะ เล่าเหมือนสั้นเนอะ แต่ของจริงนี่เกือบทั้งวันแหนะ ถึงจะไม่ได้ดำน้ำจริงจังแต่ก็สนุกมากกกกก ติดใจน้ำสีเขียวกับหาดทรายขาวจริง ๆ นะ ชอบ
พอกลับที่พักแล้ว แต่งตัวก็พากันเหมารถ ไปตะลอนกันในตัวเมืองกระบี่ต่อค่ะ ไปเดินตลาดคนเดินในเมือง ได้ของฝาก ของกินมาเยอะเลยทีเดียว อเมซิ่งมาก เจอขนมปุยฝ้าย ก็ถุงเล็ก ๆ แหละ ถุงขนาดนี้อย่างน้อยที่แถวบ้านก็ตกถุงละ20-35บาท มาเจอที่กระบี่ 10 บาท โอ๊ยยแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง แล้วก็อร่อยด้วย
วันต่อมาเป็นวันที่ต้องกลับแล้วล่ะค่ะ ตอนกลางวันไปทานอาหารที่ร้านอาหารวังทรายซีฟู๊ด วิวติดทะเล เห็นแล้วแอบเหงานี่กำลังจะกลับแล้วเหรอเนี่ย จะไม่ได้เห็นทะเลแล้ว
นี่ค่ะ หน้าตาอาหารที่สั่งมา อร่อยมาก !
กินเสร็จกลับรร. รอแป๊บนึงบ่าย 2 รถก็มารับไปสนามบินแล้ว มีแวะให้ซื้อของฝากด้วย ซื้อมาตรึมเลยล่ะ เค้กของกระบี่ที่ให้กินบนเรือก็มีขาย เอามา 2 อันเผื่อให้ยายทานด้วย แล้วก็ไปที่สนามบินกัน
รอสักพักก็ได้เวลาจะขึ้นเครื่องแล้วจร้า ขามานะแอบหาป้าย ยินดีต้อนรับสู่กระบี่ด้วย แต่หาไม่เจอ orz เออนะ แต่ก็ยังโชคดีที่มาเจอป้ายที่สนามบินตอนขากลับจะไปขึ้นเครื่อง
อ๊ากส์จะบอกว่า ไม่เคยได้มีโอกาสถ่ายเครื่องบินใกล้ ๆ แบบคราวนี้เลย มีอเมซิ่งให้เกือบหยดสุดท้ายทุกที เคยนะที่มาลงบันไดต่อรถตอนกลับจากญี่ปุ่น แต่ตอนนั้นเป็นตอนกลางคืนแถมมีรถมารออยู่แล้วเลยไม่มีเวลาถ่ายรุป คราวนี้ได้จัดเต็ม
บ๊ายบายกระบี่ มุ่งหน้าสู่กรุงเทพฯ ทะเลเมฆสวยมาก ไม่ค่อยได้เห็นเพราะไฟลท์ก่อนหน้านี้ที่ระนั่งส่วนใหญ่กลับมาถึงตอนกลางคืนทุกที แถมไม่ค่อยได้นั่งข้างหน้าต่างอีก อันนี้พอดีเพื่อนนั่งแล้วก็ขอให้ถ่ายให้ด้วยเลย
ช่วงเวลาแห่งความสุขผ่านไปรวดเร็วจริง ๆ แต่อย่างน้อยในชีวิตนี้ก็ได้สร้างความทรงจำที่ดีอีกอย่างนึงแล้ว ♪♪（●＾∀＾●）♪♪
ขอบคุณเพื่อนร่วมทางด้วยนะจ๊ะ ทุกทีไปเที่ยวกันแต่ในเมือง คราวนี้เป็นครั้งแรกที่ได้ไปต่างจังหวัดแล้วเที่ยวกันาน ๆ หวังว่าคราวต่อไปก็คงจะมีทริปหนุก ๆ แบบนี้อีกเนอะ ขอให้เวลาได้ตรงกันอีกนะ
Comments
firay (2011-11-29 12:44)
น่าอิจฉาพี่ระ หนูอยากไปมั่งง่าาาาาาาาาาาาาาาา
หาวันหยุดให้ได้ก่อนเถอะ/เสียงแว่วๆมาจากที่ไหนซํกแห่ง
ทะเลไทยยังไงก็ง้ามงามเนอะ
ปล.สงสัยเราอาจได้ไปไกลสุดแค่บางแสนเพราะไม่มีตัง+เวลา 555
fafner (2012-02-20 11:36)
น่าไปเที่ยวจริงๆกระบี่ กะว่าปลายนี้ขอไปบ้าง